Wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki komandytowej, określone uchwałą wspólników na podstawie umowy spółki, może być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, o ile pozostaje w związku przyczynowym z osiąganiem, zabezpieczeniem lub zachowaniem źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Rekompensaty wypłacane przez Gminę spółce komunalnej za realizację zadań własnych stanowią wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, gdy istnieje bezpośredni związek między płatnościami a świadczeniem usług.

Koszty badań i rozwoju (B+R) ujęte jako koszty uzyskania przychodów mogą być odliczane w ramach ulgi B+R zgodnie z art. 18d CIT niezależnie od wybranej metody księgowania tych kosztów, przy zachowaniu limitów odliczenia odpowiednich dla każdego rodzaju kosztu.

Usługi sportowe świadczone przez Fundację w formie klubu sportowego, polegające na organizacji treningów, są zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o VAT, gdyż są niezbędne do uprawiania sportu i nie są skierowane na osiąganie zysku.

Działalność podatnika została uznana za działalność badawczo-rozwojową zgodnie z art. 4a pkt 26 uCIT, uprawniającą do uwzględnienia ponoszonych wydatków jako kosztów kwalifikowanych, z zastrzeżeniem, że składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych nie stanowią kosztów kwalifikowanych na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 uCIT. Interpretacja potwierdza zasadę ścisłej interpretacji

Działalność Wnioskodawcy obejmująca opracowywanie receptur i produktów eksperymentalnych stanowi w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT działalność badawczo-rozwojową, co uprawnia do ulgi B+R przewidzianej w art. 18d tej ustawy, a poniesione koszty mogą być uznane za kwalifikowane w rozumieniu przepisów podatkowych.

Koszty działalności badawczo-rozwojowej, w tym wynagrodzenia pracowników będących częścią tych projektów, koszty materiałów i surowców, a także ekspertyz i usług doradczych świadczonych przez uprawnione podmioty, mogą być wszczynane jako koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ustawy o CIT, o ile spełnione są wszystkie przesłanki ustawowe, w tym rzetelne wyodrębnienie kosztów oraz brak ich innego

Opłaty związane z usługami faktoringowymi, ponoszone przez faktoranta, stanowią koszty uzyskania przychodów o charakterze pośrednim, potrącane w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu wynagrodzenia wypłaconego partnerowi zagranicznemu, jeśli wydatki te nie mają bezpośredniego związku z czynnościami opodatkowanymi, a wynikają z umiejącej struktury korporacyjnej, nie przekładając się bezpośrednio na działalność opodatkowaną.

Koszty wynagrodzeń pracowników oraz osób zatrudnionych na umowy cywilnoprawne, które bezpośrednio uczestniczą w działalności badawczo-rozwojowej, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o CIT i mogą być odliczane od podstawy opodatkowania.

Potrącenie uzasadnionych kosztów inkasa przez organizację zbiorowego zarządzania, w związku z wykonaniem czynności na rzecz podmiotów uprawnionych, stanowi świadczenie usługi podlegające opodatkowaniu podstawową stawką podatku od towarów i usług, wynoszącą 23%.

Koszty wynagrodzeń pracowników zaangażowanych w działania informacyjno-promocyjne oraz przy przygotowaniu dokumentacji ofertowej nie mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych do ulgi na ekspansję, zgodnie z art. 26gb ust. 7 ustawy o PIT.

Wynagrodzenia członków zarządu, którzy są wspólnikami w spółce, powinny być włączone do obliczania średniego miesięcznego wynagrodzenia z art. 28m ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT, co wpływa na ustalenie limitu ukrytych zysków spółki objętej estońskim CIT.

Zapłata wynagrodzenia za nabycie pochodnego instrumentu finansowego w postaci IRS nie mieści się w granicach art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a w rezultacie nie podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym u źródła.

Wynagrodzenie za nabycie pochodnego instrumentu finansowego IRS nie podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż nie spełnia definicji odsetek ani świadczeń o charakterze podobnym, stanowiąc jedynie koszt zabezpieczenia przez ryzykiem.

Wynagrodzenie wypłacane wspólnikom spółki komandytowej za prowadzenie jej spraw, na podstawie umowy i uchwały wspólników, należy kwalifikować jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy PIT, bez powstania obowiązków płatnika po stronie spółki.

Wynagrodzenie faktora w postaci 'części odsetkowej' oraz prowizji z tytułu świadczenia usług faktoringowych, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem u źródła, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wykup certyfikatów inwestycyjnych przez A Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Aktywów Niepublicznych oraz ich umorzenie nie powoduje dla Spółki B powstania ograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce, ani obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku przez Fundusz.

Wynagrodzenie doradcy inwestycyjnego stanowi koszt uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia aktywów kapitałowych na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy PIT, rozliczany proporcjonalnie do wszystkich przychodów osiągniętych na rachunku zagranicznym, z datą poniesienia jako datą uznania kosztów.

Wynagrodzenie doradcy inwestycyjnego za zarządzanie aktywami na rachunku inwestycyjnym może stanowić koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 30b ustawy o PIT, proporcjonalnie podzielone względem przychodów z różnych źródeł, o ile warunkiem jest brak bezpośredniego przypisania kosztu do określonej kategorii przychodów.

Koszty wynagrodzenia za zarządzanie aktywami mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, o ile istnieje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy tymi kosztami a uzyskaniem przychodów opodatkowanych na podstawie art. 30b PIT. Przy braku możliwości bezpośredniego przypisania kosztów, stosuje się proporcje przychodów z art. 30a i 30b do całości przychodów. Interpretacja uwzględnia konieczność przypisania

Wynagrodzenie za zarządzanie aktywami na zagranicznym rachunku inwestycyjnym, jako koszt pośredni uzyskania przychodów, może być uwzględnione w proporcji odpowiadającej przychodom z art. 30b ustawy o PIT, pod warunkiem, że nie da się go przypisać do konkretnej transakcji i stanowi ono koszt związany z działalnością inwestycyjną jako całością.

Wynagrodzenie za zarządzanie aktywami przez doradcę stanowi pośrednie koszty uzyskania przychodów dla celów art. 30b ustawy o PIT, rozliczane proporcjonalnie w stosunku przychodów do ogólnej kwoty przychodów na rachunku inwestycyjnym.

Wynagrodzenie za zarządzanie aktywami można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w proporcji odpowiadającej stosunkowi przychodów z art. 30b Ustawy PIT do sumy przychodów na rachunku. Wynagrodzenie to jest potrącalne w dacie jego poniesienia, lecz nie jest kosztem bezpośrednim uzyskania przychodów.