Opłaty związane z usługami faktoringowymi, ponoszone przez faktoranta, stanowią koszty uzyskania przychodów o charakterze pośrednim, potrącane w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu wynagrodzenia wypłaconego partnerowi zagranicznemu, jeśli wydatki te nie mają bezpośredniego związku z czynnościami opodatkowanymi, a wynikają z umiejącej struktury korporacyjnej, nie przekładając się bezpośrednio na działalność opodatkowaną.

Koszty wynagrodzeń pracowników oraz osób zatrudnionych na umowy cywilnoprawne, które bezpośrednio uczestniczą w działalności badawczo-rozwojowej, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o CIT i mogą być odliczane od podstawy opodatkowania.

Potrącenie uzasadnionych kosztów inkasa przez organizację zbiorowego zarządzania, w związku z wykonaniem czynności na rzecz podmiotów uprawnionych, stanowi świadczenie usługi podlegające opodatkowaniu podstawową stawką podatku od towarów i usług, wynoszącą 23%.

Koszty wynagrodzeń pracowników zaangażowanych w działania informacyjno-promocyjne oraz przy przygotowaniu dokumentacji ofertowej nie mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych do ulgi na ekspansję, zgodnie z art. 26gb ust. 7 ustawy o PIT.

Wynagrodzenia członków zarządu, którzy są wspólnikami w spółce, powinny być włączone do obliczania średniego miesięcznego wynagrodzenia z art. 28m ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT, co wpływa na ustalenie limitu ukrytych zysków spółki objętej estońskim CIT.

Zapłata wynagrodzenia za nabycie pochodnego instrumentu finansowego w postaci IRS nie mieści się w granicach art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a w rezultacie nie podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym u źródła.

Wynagrodzenie za nabycie pochodnego instrumentu finansowego IRS nie podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż nie spełnia definicji odsetek ani świadczeń o charakterze podobnym, stanowiąc jedynie koszt zabezpieczenia przez ryzykiem.

Wynagrodzenie wypłacane wspólnikom spółki komandytowej za prowadzenie jej spraw, na podstawie umowy i uchwały wspólników, należy kwalifikować jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy PIT, bez powstania obowiązków płatnika po stronie spółki.

Wynagrodzenie faktora w postaci 'części odsetkowej' oraz prowizji z tytułu świadczenia usług faktoringowych, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem u źródła, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wykup certyfikatów inwestycyjnych przez A Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Aktywów Niepublicznych oraz ich umorzenie nie powoduje dla Spółki B powstania ograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce, ani obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku przez Fundusz.

Wynagrodzenie doradcy inwestycyjnego za zarządzanie aktywami na rachunku inwestycyjnym może stanowić koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 30b ustawy o PIT, proporcjonalnie podzielone względem przychodów z różnych źródeł, o ile warunkiem jest brak bezpośredniego przypisania kosztu do określonej kategorii przychodów.

Wynagrodzenie doradcy inwestycyjnego stanowi koszt uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia aktywów kapitałowych na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy PIT, rozliczany proporcjonalnie do wszystkich przychodów osiągniętych na rachunku zagranicznym, z datą poniesienia jako datą uznania kosztów.

Koszty wynagrodzenia za zarządzanie aktywami mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, o ile istnieje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy tymi kosztami a uzyskaniem przychodów opodatkowanych na podstawie art. 30b PIT. Przy braku możliwości bezpośredniego przypisania kosztów, stosuje się proporcje przychodów z art. 30a i 30b do całości przychodów. Interpretacja uwzględnia konieczność przypisania

Wynagrodzenie za zarządzanie aktywami na zagranicznym rachunku inwestycyjnym, jako koszt pośredni uzyskania przychodów, może być uwzględnione w proporcji odpowiadającej przychodom z art. 30b ustawy o PIT, pod warunkiem, że nie da się go przypisać do konkretnej transakcji i stanowi ono koszt związany z działalnością inwestycyjną jako całością.

Wynagrodzenie za zarządzanie aktywami przez doradcę stanowi pośrednie koszty uzyskania przychodów dla celów art. 30b ustawy o PIT, rozliczane proporcjonalnie w stosunku przychodów do ogólnej kwoty przychodów na rachunku inwestycyjnym.

Wynagrodzenie za zarządzanie aktywami można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w proporcji odpowiadającej stosunkowi przychodów z art. 30b Ustawy PIT do sumy przychodów na rachunku. Wynagrodzenie to jest potrącalne w dacie jego poniesienia, lecz nie jest kosztem bezpośrednim uzyskania przychodów.

Wynagrodzenie za zarządzanie aktywami przez zagranicznego doradcę stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, rozliczane w proporcji odpowiadającej przychodom z art. 30b tej ustawy i ujmowane w kosztach w dacie jego faktycznego poniesienia.

Wysokość wynagrodzenia wypłacanego za dostarczone przez spółkę pasy i wały, jako niebędące 'urządzeniami przemysłowymi', nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce podług art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a tym samym, zgodnie z art. 26 ust. 1 tejże ustawy, nie jest wymagane potrącanie tego podatku.

Wynagrodzenie wspólników spółki komandytowej za prowadzenie jej spraw, wypłacane na podstawie umowy spółki i uchwały wspólników, kwalifikuje się jako przychody z innych źródeł, co zwalnia spółkę z obowiązków płatnika, lecz wymaga wystawienia PIT-11.

Wynagrodzenie dla dostawcy systemu kafeteryjnego stanowi koszt uzyskania przychodu inny niż bezpośrednio związany z przychodami, uznawany w dacie poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT. Takie wydatki przyczyniają się do ogólnego funkcjonowania spółki, poprawiając efektywność i motywację pracowników.

Wynagrodzenie wypłacone wspólnikowi z tytułu umorzenia udziałów w spółce podlega opodatkowaniu ryczałtem jako ukryty zysk, o czym stanowi art. 28m ust. 3 ustawy o CIT. W konsekwencji, spółka zobowiązana jest do zapłaty ryczałtu od dochodu wynikającego z takich świadczeń.

Wynagrodzenie wypłacane żonie wspólnika, ustalone rynkowo i wynikające z rzeczywistego świadczenia pracy, uwzględnia się w limitach zatrudnienia dla estońskiego CIT oraz nie jest uznawane za ukryty zysk w rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, pod warunkiem, że nie przekracza pięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.

Koszty kwalifikowane nie mogą być ponownie odliczane w części, w której zostały wykorzystane do pomniejszenia zaliczek na podatek w ramach ulgi na innowacyjnych pracowników, na mocy art. 18db ustawy o CIT.