Reżim pomocy publicznej dopuszcza zaliczanie do kosztów kwalifikowanych wydatków na elementy inwestycji, takie jak zaplecze socjalne, jedynie po spełnieniu warunku ich wpisania do ewidencji środków trwałych. Ponadto, dla dochodów niekorzystających ze zwolnień istnieje obowiązek regularnej kalkulacji zaliczek na podatek w trakcie roku podatkowego.
Wydatek na zakup laptopa może być odliczony w ramach ulgi rehabilitacyjnej, gdy laptop stanowi indywidualny sprzęt niezbędny w rehabilitacji, ale odliczeniu nie podlegają wydatki na oprogramowanie, gdyż nie są indywidualnie przystosowane do potrzeb niepełnosprawności.
Wydatki ponoszone przez pracowników w ramach obowiązków służbowych i zwracane przez pracodawcę mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem spełnienia wymogów dokumentacyjnych zgodnych z ustawą o rachunkowości, szczególnie gdy są udokumentowane imiennymi fakturami i wprowadzone do systemu księgowego spółki.
Wydatki na zakup protez zębowych, nawet jeżeli ponoszone przez osobę z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, ponieważ nie są wymienione w zamkniętym katalogu wydatków określonym w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Umowa na roboty budowlane z załącznikiem potwierdzającym przyjęcie płatności może stanowić wystarczający dowód poniesienia wydatków na cele mieszkaniowe w kontekście ulgi podatkowej określonej w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
Moment poniesienia wydatku inwestycyjnego kwalifikowanego do obliczania pomocy publicznej, zgodnie z § 10 Rozporządzenia o WNI, wymaga zarówno rzeczywistej zapłaty, jak i ujęcia środka trwałego w ewidencji. Zatem koszt uznaje się za poniesiony tylko po spełnieniu tych dwóch warunków.
Przychody podatkowe z tytułu usług świadczonych za pośrednictwem platformy internetowej powinny być rozpoznawane zgodnie z art. 14c ustawy o PIT w dniu uregulowania należności. Prowizje pobierane przez platformę oraz dokumentacja zbiorcza mogą być uznawane jako koszty uzyskania przychodów pod warunkiem właściwego udokumentowania, zgodnie z rozporządzeniem dotyczącym prowadzenia podatkowej księgi przychodów
Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki zwrócone pracownikom, poniesione podczas obowiązków służbowych, udokumentowane fakturami elektronicznymi wystawionymi na pracownika, pod warunkiem zapewnienia autentyczności, integralności i czytelności dokumentów oraz zgodności z wymogami art. 112a ustawy VAT.
Wydatki na leczenie kanałowe i odbudowę zębów nie stanowią wydatków na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie uprawniają do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej.
Opłaty administracyjne ponoszone przez pełnomocnika klienta w zagranicznych postępowaniach administracyjnych nie stanowią dochodu z wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą na potrzeby estońskiego CIT, jednakże nie mogą być zaliczane jako koszty podatkowe ze względu na szczególny charakter ryczałtowego systemu opodatkowania.
Poniesione wydatki związane z uzyskaniem uprawnień adwokata, w tym składki samorządowe oraz opłaty za egzamin i wpis na listę adwokatów, mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów w działalności gospodarczej prowadzonej jako kancelaria adwokacka, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, pod warunkiem właściwego udokumentowania w roku podatkowym ich poniesienia.
Wydatek na remont mieszkania nieudokumentowany fakturami VAT, lecz wyceną rzeczoznawcy, nie może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, na mocy art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wyłącznie metoda określenia proporcji VAT, uwzględniająca rzeczywisty stosunek obrotu opodatkowanego do całkowitego obrotu wykorzystywanej infrastruktury, spełniająca przesłanki art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, może być uznana za właściwą w kontekście działalności cmentarnej gminy, realizowanej również w ramach obowiązkowych zadań własnych.
Koszty poniesione na obowiązkową psychoterapię w ramach akredytowanego szkolenia, będącego warunkiem uzyskania certyfikatu psychoterapeuty, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ przyczyniają się do rozszerzenia działalności gospodarczej i zwiększenia przychodów.
Wydatki na odbudowę protetyczną uzębienia, choć mogą poprawić wizerunek zawodowy, z uwagi na ich osobisty charakter nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, zgodnie z zakazem wynikającym z art. 23 ust. 1 pkt 23 tejże ustawy.
Wydatki na zakup i utrzymanie konia, poniesione przez spółkę w celu udziału w zawodach jeździeckich oraz jako element programu motywacyjnego dla pracowników, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, przy założeniu ich racjonalnego związku z przychodami spółki.
Mikrodiscektomia, jako zabieg leczniczy, nie stanowi wydatku na cele rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wyklucza możliwość odliczenia jej kosztów w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Wydatki poniesione przez pracowników w ramach wykonywania obowiązków służbowych, udokumentowane zgodnie z procedurami spółki i ustawą o rachunkowości, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu. Decyzję o kwalifikacji kosztu uzyskania przychodu podejmuje organ podatkowy na podstawie indywidualnej analizy zgodności z wymogami przewidzianymi w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Wydatki poniesione przez spółkę z tytułu rozliczeń służbowych, jeśli są właściwie udokumentowane zgodnie z normami rachunkowymi, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy CIT, jeśli nie są wykluczone przez art. 16 ust. 1.
Spółka, prowadząc ewidencję przebiegu pojazdów zgodną z art. 86a ustawy o VAT oraz wykorzystując pojazdy wyłącznie do działalności gospodarczej, może zaliczać 100% wydatków z tytułu używania samochodów osobowych do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z ustawą o CIT.
Wydatki poniesione przez pracowników w związku z obowiązkami służbowymi mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli są właściwie udokumentowane i spełniają przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy CIT oraz nie są wymienione w art. 16 ust. 1 tej ustawy.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT, poniesione wydatki na rzecz uzyskania przychodów, dokumentowane zgodnie z procedurami spółki za pomocą wewnętrznego systemu rozliczeniowego i dostarczanych raportów wydatków opatrzonych wymaganymi dowodami księgowymi, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile nie są objęte wyłączeniami z art. 16 ust. 1 ustawy CIT.