Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki zwrócone pracownikom, poniesione podczas obowiązków służbowych, udokumentowane fakturami elektronicznymi wystawionymi na pracownika, pod warunkiem zapewnienia autentyczności, integralności i czytelności dokumentów oraz zgodności z wymogami art. 112a ustawy VAT.

Wydatki na leczenie kanałowe i odbudowę zębów nie stanowią wydatków na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie uprawniają do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej.

Opłaty administracyjne ponoszone przez pełnomocnika klienta w zagranicznych postępowaniach administracyjnych nie stanowią dochodu z wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą na potrzeby estońskiego CIT, jednakże nie mogą być zaliczane jako koszty podatkowe ze względu na szczególny charakter ryczałtowego systemu opodatkowania.

Poniesione wydatki związane z uzyskaniem uprawnień adwokata, w tym składki samorządowe oraz opłaty za egzamin i wpis na listę adwokatów, mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów w działalności gospodarczej prowadzonej jako kancelaria adwokacka, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, pod warunkiem właściwego udokumentowania w roku podatkowym ich poniesienia.

Wydatek na remont mieszkania nieudokumentowany fakturami VAT, lecz wyceną rzeczoznawcy, nie może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, na mocy art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyłącznie metoda określenia proporcji VAT, uwzględniająca rzeczywisty stosunek obrotu opodatkowanego do całkowitego obrotu wykorzystywanej infrastruktury, spełniająca przesłanki art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, może być uznana za właściwą w kontekście działalności cmentarnej gminy, realizowanej również w ramach obowiązkowych zadań własnych.

Koszty poniesione na obowiązkową psychoterapię w ramach akredytowanego szkolenia, będącego warunkiem uzyskania certyfikatu psychoterapeuty, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ przyczyniają się do rozszerzenia działalności gospodarczej i zwiększenia przychodów.

Wydatki na odbudowę protetyczną uzębienia, choć mogą poprawić wizerunek zawodowy, z uwagi na ich osobisty charakter nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, zgodnie z zakazem wynikającym z art. 23 ust. 1 pkt 23 tejże ustawy.

Wydatki na zakup i utrzymanie konia, poniesione przez spółkę w celu udziału w zawodach jeździeckich oraz jako element programu motywacyjnego dla pracowników, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, przy założeniu ich racjonalnego związku z przychodami spółki.

Mikrodiscektomia, jako zabieg leczniczy, nie stanowi wydatku na cele rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wyklucza możliwość odliczenia jej kosztów w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Wydatki poniesione przez spółkę z tytułu rozliczeń służbowych, jeśli są właściwie udokumentowane zgodnie z normami rachunkowymi, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy CIT, jeśli nie są wykluczone przez art. 16 ust. 1.

Wydatki poniesione przez pracowników w ramach wykonywania obowiązków służbowych, udokumentowane zgodnie z procedurami spółki i ustawą o rachunkowości, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu. Decyzję o kwalifikacji kosztu uzyskania przychodu podejmuje organ podatkowy na podstawie indywidualnej analizy zgodności z wymogami przewidzianymi w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Spółka, prowadząc ewidencję przebiegu pojazdów zgodną z art. 86a ustawy o VAT oraz wykorzystując pojazdy wyłącznie do działalności gospodarczej, może zaliczać 100% wydatków z tytułu używania samochodów osobowych do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z ustawą o CIT.

Wydatki poniesione przez pracowników w związku z obowiązkami służbowymi mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli są właściwie udokumentowane i spełniają przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy CIT oraz nie są wymienione w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT, poniesione wydatki na rzecz uzyskania przychodów, dokumentowane zgodnie z procedurami spółki za pomocą wewnętrznego systemu rozliczeniowego i dostarczanych raportów wydatków opatrzonych wymaganymi dowodami księgowymi, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile nie są objęte wyłączeniami z art. 16 ust. 1 ustawy CIT.

Koszty służbowe ponoszone przez spółkę, jeśli są odpowiednio udokumentowane, spełniają warunki z ustawy CIT i nie są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów przez art. 16 ust. 1 ustawy CIT, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie raportów wydatków i załączonych dokumentów.

Wydatki poniesione przez pracowników A Sp. z o.o. w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych, dokumentowane zgodnie z wewnętrzną polityką Spółki, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile są właściwie udokumentowane i pozostają w związku przyczynowym z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wydatki na cele rehabilitacyjne uprawniające do ulgi podatkowej muszą być zgodne z zamkniętym katalogiem określonym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki na terapeutyczne usługi przedszkolne i niektóre materiały pomocnicze, mimo ich związku z niepełnosprawnością, nie kwalifikują się do ulgi jako nie spełniające wymogów przepisów prawa.

Wydatki ponoszone przez spółki na alkohol w ramach imprez integracyjnych stanowią wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu estońskim CIT. Pozostałe wydatki związane z imprezami integracyjnymi, wynagrodzeniami oraz wynajmem od wspólnika, przy spełnieniu warunków rynkowych, nie podlegają kategorii dochodów opodatkowanych ryczałtem w systemie estońskiego CIT.

W przypadku umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu konsolidacyjnego, zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych znajduje zastosowanie wyłącznie do części kredytu zaciągniętego na cele mieszkaniowe i związane z nimi koszty, jeżeli spełnione są warunki wynikające z przepisów podatkowych oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.

Sprzedaż udziału w nieruchomości nabytego przed 1986 r., a sprzedanego po upływie pięcioletniego terminu, nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku skorzystania z ulgi mieszkaniowej na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, decydujące znaczenie ma faktyczne nabycie własności nieruchomości w terminie zgodnym z ustawą, a nie samo dokonanie wpłat z tytułu umowy deweloperskiej.