Przychody uzyskiwane z tytułu świadczenia usług przygotowania posiłków podlegają opodatkowaniu 3% stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, o ile działalność ta spełnia definicję działalności gastronomicznej według ustawy i nie obejmuje sprzedaży napojów alkoholowych powyżej 1,5%.

Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, o ile spełniają wymogi art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, w tym posiadają związek z działalnością gospodarczą i są należycie udokumentowane.

Opłaty marketingowe, ponoszone przez franczyzobiorców na rzecz związków pracodawców, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, gdy są definitywne, związane z działalnością gospodarczą, właściwie udokumentowane oraz nie stanowią składek członkowskich w rozumieniu art. 23 ust. 1 ustawy o PIT.

Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika na rzecz organizacji pracodawców nie stanowią składek członkowskich w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 30 ustawy o PIT, a mogą zostać zaliczane do kosztów uzyskania przychodów pod warunkiem ich prawidłowego udokumentowania i wykazania związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika na rzecz organizacji pracodawców za świadczone usługi marketingowe mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem ich właściwego udokumentowania jako rzeczywistego wynagrodzenia za świadczone usługi.

Opłaty marketingowe ponoszone przez franczyzobiorcę z tytułu umowy związkowej mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jeżeli ich cel stanowi zwiększenie przychodów i spełniają kryteria art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, a nie są wyłączone przez art. 23 ust. 1 pkt 30 tej ustawy.

Opłaty marketingowe ponoszone przez przedsiębiorcę z tytułu usług świadczonych przez związek pracodawców mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, jeżeli spełniają przesłanki art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, w tym wykazują związek przyczynowy z osiągniętymi przychodami i są należycie udokumentowane oraz nieobjęte wyłączeniami art. 23 ust. 1.

Wydatki na organizację spotkań integracyjnych dla pracowników, które wpływają pośrednio na efektywność przedsiębiorstwa, mogą stanowić podstawę do odliczenia podatku naliczonego na mocy art. 86 ust. 1 ustawy VAT, z wyjątkiem usług gastronomicznych i noclegowych, chyba że usługi te stanowią część usługi kompleksowej.

Opłaty marketingowe ponoszone przez franczyzobiorcę w ramach działalności promocyjnej, mające na celu zwiększenie przychodów, spełniają przesłanki art. 22 ust. 1 ustawy o PIT i mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem właściwego udokumentowania i wykazania związku przyczynowego z prowadzoną działalnością.

Opłaty marketingowe, ponoszone jako wynagrodzenie za usługi promocyjno-marketingowe świadczone przez związek pracodawców, stanowią koszty uzyskania przychodów, jeżeli zostaną prawidłowo udokumentowane i mają na celu zwiększenie przychodów podatnika, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Opłaty marketingowe, poniesione jako wynagrodzenie za usługi promocyjno-marketingowe świadczone przez związek pracodawców, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w świetle art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile są definitywne, racjonalne i mają wpływ na przychody.

Opłaty marketingowe ponoszone na rzecz organizacji pracodawców, stanowiące wynagrodzenie za usługi marketingowe, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, pod warunkiem wykazania, iż mają one związek z przychodami z działalności gospodarczej i są właściwie udokumentowane.

Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika na usługi promocyjno-marketingowe świadczone przez związki branżowe, nie są składkami członkowskimi i mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jeżeli spełniają warunki z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Opłaty marketingowe poniesione w celu promocji działalności gospodarczej podatnika, spełniające kryteria określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem właściwego udokumentowania i udowodnienia związku z przychodem.

Sprzedaż produktów gastronomicznych w formacie podstawowym i rozszerzonym w części sklepowej stanowi sprzedaż towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od sprzedaży detalicznej. Natomiast sprzedaż w strefie restauracyjnej w formacie rozszerzonym nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem, jako usługa restauracyjna.

W przypadku świadczonych przez Spółkę usług noclegowych i gastronomicznych, obowiązują przepisy art. 106b ust. 5 i 6 ustawy o VAT dotyczące obowiązku ewidencjonowania takich usług przy użyciu kasy rejestrującej. Wystawienie faktury do paragonu fiskalnego bez NIP nabywcy skutkuje powstaniem dodatkowego zobowiązania podatkowego równoważnego do 100% podatku wykazanego na fakturze.

Przychody ze świadczenia usług hotelarskich i konferencyjnych, mimo złożonego charakteru, podlegają zakwalifikowaniu jako przychody z umów o podobnym charakterze do najmu, spełniając przesłanki dla uznania spółki za spółkę nieruchomościową zgodnie z art. 4a pkt 35 ustawy o CIT.

Nabywane przez spółkę usługi zbiorowego żywienia od organizatora spełniają kryteria usług gastronomicznych, które na mocy art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, nie uprawniają do odliczenia podatku naliczonego. Rozszerzenie ograniczenia prawa do odliczeń uznaje się za zgodne z unijną zasadą stand still, ponieważ dotyczyło przepisów uprzednio martwych.

Odliczenie VAT naliczonego jest możliwe dla usług noclegowych i gastronomicznych będących częścią usługi kompleksowej, a także usług noclegowych przeznaczonych do odsprzedaży. Ograniczenia z art. 88 VAT nie mają zastosowania w tych przypadkach, z zastrzeżeniem, że odliczenie nie przysługuje dla usług gastronomicznych poza usługą kompleksową.

W przypadku objęcia usług cateringowych preferencyjną stawką 0% VAT, bony stanowiące wynagrodzenie za te usługi należy traktować jako SPV, co obliguje do opodatkowania transferu bonów na zasadach ogólnych.

Sprzedaż 'Dań dnia' jako usługi gastronomicznej wymaga prowadzenia ewidencji na kasie fiskalnej bez zwolnienia z obowiązku, natomiast przy miesięcznym rozliczeniu możliwe jest wystawienie jednego zbiorczego paragonu w momencie potrącenia z wynagrodzenia, przy zachowaniu ścisłych warunków ewidencyjnych.

W przypadku nabycia usług gastronomicznych przez podatnika świadczącego usługi turystyczne, które podlegają procedurze marży, nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego od tych usług, ponieważ są one nabywane dla bezpośredniej korzyści turysty, co wyłącza odliczenie zgodnie z art. 119 ustawy o VAT.

Prawidłowe udokumentowanie sprzedaży usług gastronomicznych i cateringowych świadczonych przez jednostkę samorządową wymaga, by paragony fiskalne były fizycznie przekazywane nabywcom. Samo umożliwienie odbioru paragonów w punkcie stacjonarnym nie spełnia wymogów art. 111 ust. 3a UoVAT, co czyni praktykę ich niszczenia po niezaschnięciu za nieprawidłową, w świetle obowiązków ewidencyjnych określonych

Możliwość zastosowania 3% stawki zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych dla usług sklasyfikowanych wg PKWiU 56.29.19.0.