Wynagrodzenie wypłacone z tytułu umorzenia udziałów, pochodzące z zysków sprzed okresu opodatkowania ryczałtem, podlega kwalifikacji jako dochód z tytułu ukrytych zysków podlegający opodatkowaniu estońskim CIT.
Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi posiadać zdolność do samodzielnego działania operacyjnego. Jeśli przenoszone składniki nie spełniają tej przesłanki, wniesienie aportu spowoduje powstanie przychodu podatkowego. Umorzenie udziałów bez wynagrodzenia nie skutkuje przychodem, o ile brak przysporzenia majątkowego.
Wynagrodzenie z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów wypłacone nierezydentowi przez spółkę mającą siedzibę w Polsce nie stanowi dochodu uznawanego za osiągany na terytorium Polski, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z przepisami ustawy o CIT.
Wynagrodzenie z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów przez A. GmbH w B. sp. z o.o., gdzie wartość nieruchomości przekracza 50% aktywów, podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 13 ust. 2 UPO z Austrią oraz Konwencji MLI, mimo austriackiej rezydencji podatkowej wnioskodawcy.
W wyniku dobrowolnego umorzenia udziałów bez wynagrodzenia po stronie Wnioskodawczyni nie powstaje przychód podatkowy na gruncie ustawy o PIT.
Bezemisyjne połączenie spółek nie skutkuje powstaniem przychodu po stronie spółki przejmującej na gruncie art. 12 ust. 1 pkt 8c, 8d i 8f ustawy o CIT, o ile zachowana jest wartość księgowa majątku. Jednakże, wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziałów jest uznawane za dochód z "ukrytych zysków" podlegający opodatkowaniu zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
Dobrowolne umorzenie udziałów wspólnika w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością bez wynagrodzenia, po przekształceniu spółki komandytowej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, ponieważ nie jest czynnością wymienioną w art. 1 ustawy o PCC.
Wypłata zysków wypracowanych przez spółkę komandytową przed uzyskaniem statusu podatnika CIT nie stanowi podstawy do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. Dobrowolne umorzenie udziałów w spółce z o.o. bez wynagrodzenia nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Dobrowolne umorzenie udziałów bez wynagrodzenia w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, dokonane przez jednego udziałowca, jest podatkowo neutralne dla pozostałych udziałowców na gruncie PIT; brak jest przychodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych dla udziałowców, którzy nie dokonują umorzenia swoich udziałów.
Dobrowolne umorzenie udziałów bez wynagrodzenia przez spółkę z o.o. nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, gdyż nie prowadzi do uzyskania definitywnego przysporzenia majątkowego.
Dobrowolne umorzenie udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością bez wynagrodzenia nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu dla pozostających wspólników, gdyż nie uzyskują oni żadnych trwałych przysporzeń majątkowych.
Umorzenie udziałów bez wynagrodzenia, należących do czwartego udziałowca spółki, jest neutralne podatkowo, nie powodując powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o CIT.
Dobrowolne umorzenie udziałów w spółce z o.o. należących do jednego ze wspólników, przeprowadzone bez wynagrodzenia, nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych dla pozostałych wspólników tej spółki.
W okresie likwidacji spółki z o.o., zwrot dopłat wniesionych na podstawie uchwał wspólników nie stanowi zwrotu dopłat w rozumieniu art. 12 ust. 4 pkt 21 ustawy CIT, lecz jest traktowany jako element majątku likwidacyjnego, stanowiący dla ich odbiorcy przychód z zysków kapitałowych. Tym samym spółka w likwidacji pełni funkcję płatnika podatku od takich przychodów.
Zbycie udziałów celem ich umorzenia przez spółkę A stanowi świadczenie usług podlegające zwolnieniu z VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 40a ustawy o VAT, a także kwalifikuje się jako transakcja pomocnicza na podstawie art. 90 ust. 6 pkt 2 tejże ustawy. Transakcja ta nie wpływa na prawo do odliczenia VAT.
Potrącenie wierzytelności wzajemnych między spółką a jej udziałowcem w związku z umorzeniem udziałów nie powoduje powstania przychodu podatkowego na gruncie art. 14a ust. 1 ustawy o CIT.
Koszty uzyskania przychodu ze zbycia udziałów nabytych w wyniku wymiany udziałów należy ustalić na podstawie wartości bilansowej spółki jawnej z dnia jej przekształcenia w spółkę kapitałową, przy czym przekształcenie spółki osobowej w kapitałową nie stanowi transakcji powodującej powstanie przychodu, a koszty są ustalane według proporcjonalnej wartości bilansowej majątku przekształconej spółki.
Koszty uzyskania przychodów z dobrowolnego umorzenia udziałów, nabytych przez wymianę udziałów zgodnie z art. 24 ust. 8a ustawy PIT, powinny odnosić się do historycznych wydatków poniesionych na nabycie udziałów przekazanych w tej wymianie.
W przypadku dobrowolnego umorzenia udziałów Z, objętych uprzednio przez Wnioskodawcę w wyniku wymiany, koszty podatkowe ustala się jako wartość bilansową spółki jawnej z dnia przekształcenia w spółkę kapitałową, wobec braku uznania przekształcenia za wniesienie aportu.
Zbycie udziałów w spółce nieruchomościowej przez nierezydenta, w przypadku gdy transakcja nie przekracza progu 5% głosów, nie obliguje spółki do poboru zryczałtowanego podatku.
W świetle art. 28m ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT, wypłacone wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziałów należy uznać za dochód z tytułu ukrytych zysków, niezależnie od tego, czy pochodzi ze zysków sprzed czy po objęciu spółki opodatkowaniem estońskim CIT.
Zbycie udziałów przez wnioskodawcę w celu ich umorzenia za wynagrodzeniem równym poniesionym wydatkom na ich nabycie, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy o CIT, nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego.
Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów z dobrowolnego umorzenia udziałów nabytych zarówno za wkład pieniężny, jak i niepieniężny, zastosowanie ma odpowiednia interpretacja przepisów ustaw o podatku dochodowym, które różnicują te koszty w zależności od sposobu nabycia, a w przypadku braku możliwości przypisania stosuje się zasadę FIFO.
Koszty uzyskania przychodów przy odpłatnym zbyciu udziałów powstałych z przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę kapitałową ustala się według księgowej wartości składników majątku na dzień przekształcenia, uwzględniając dokonane odpisy amortyzacyjne, a nie na podstawie wartości początkowej czy ceny zakupu.