Dobrowolne umorzenie udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością bez wynagrodzenia nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu dla pozostających wspólników, gdyż nie uzyskują oni żadnych trwałych przysporzeń majątkowych.

Umorzenie udziałów bez wynagrodzenia, należących do czwartego udziałowca spółki, jest neutralne podatkowo, nie powodując powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o CIT.

Dobrowolne umorzenie udziałów w spółce z o.o. należących do jednego ze wspólników, przeprowadzone bez wynagrodzenia, nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych dla pozostałych wspólników tej spółki.

W okresie likwidacji spółki z o.o., zwrot dopłat wniesionych na podstawie uchwał wspólników nie stanowi zwrotu dopłat w rozumieniu art. 12 ust. 4 pkt 21 ustawy CIT, lecz jest traktowany jako element majątku likwidacyjnego, stanowiący dla ich odbiorcy przychód z zysków kapitałowych. Tym samym spółka w likwidacji pełni funkcję płatnika podatku od takich przychodów.

Zbycie udziałów celem ich umorzenia przez spółkę A stanowi świadczenie usług podlegające zwolnieniu z VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 40a ustawy o VAT, a także kwalifikuje się jako transakcja pomocnicza na podstawie art. 90 ust. 6 pkt 2 tejże ustawy. Transakcja ta nie wpływa na prawo do odliczenia VAT.

Potrącenie wierzytelności wzajemnych między spółką a jej udziałowcem w związku z umorzeniem udziałów nie powoduje powstania przychodu podatkowego na gruncie art. 14a ust. 1 ustawy o CIT.

Koszty uzyskania przychodu ze zbycia udziałów nabytych w wyniku wymiany udziałów należy ustalić na podstawie wartości bilansowej spółki jawnej z dnia jej przekształcenia w spółkę kapitałową, przy czym przekształcenie spółki osobowej w kapitałową nie stanowi transakcji powodującej powstanie przychodu, a koszty są ustalane według proporcjonalnej wartości bilansowej majątku przekształconej spółki.

Koszty uzyskania przychodów z dobrowolnego umorzenia udziałów, nabytych przez wymianę udziałów zgodnie z art. 24 ust. 8a ustawy PIT, powinny odnosić się do historycznych wydatków poniesionych na nabycie udziałów przekazanych w tej wymianie.

W przypadku dobrowolnego umorzenia udziałów Z, objętych uprzednio przez Wnioskodawcę w wyniku wymiany, koszty podatkowe ustala się jako wartość bilansową spółki jawnej z dnia przekształcenia w spółkę kapitałową, wobec braku uznania przekształcenia za wniesienie aportu.

Zbycie udziałów w spółce nieruchomościowej przez nierezydenta, w przypadku gdy transakcja nie przekracza progu 5% głosów, nie obliguje spółki do poboru zryczałtowanego podatku.

W świetle art. 28m ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT, wypłacone wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziałów należy uznać za dochód z tytułu ukrytych zysków, niezależnie od tego, czy pochodzi ze zysków sprzed czy po objęciu spółki opodatkowaniem estońskim CIT.

Zbycie udziałów przez wnioskodawcę w celu ich umorzenia za wynagrodzeniem równym poniesionym wydatkom na ich nabycie, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy o CIT, nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego.

Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów z dobrowolnego umorzenia udziałów nabytych zarówno za wkład pieniężny, jak i niepieniężny, zastosowanie ma odpowiednia interpretacja przepisów ustaw o podatku dochodowym, które różnicują te koszty w zależności od sposobu nabycia, a w przypadku braku możliwości przypisania stosuje się zasadę FIFO.

Dobrowolne umorzenie udziałów bez wynagrodzenia przez A Sp. z o.o., zgodnie z art. 199 KSH, nie powoduje powstania przychodu podatkowego na gruncie ustawy o CIT, ani dla umarzającej spółki, ani dla jej udziałowca, spółki B Sp. z o.o.

Koszty uzyskania przychodów przy odpłatnym zbyciu udziałów powstałych z przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę kapitałową ustala się według księgowej wartości składników majątku na dzień przekształcenia, uwzględniając dokonane odpisy amortyzacyjne, a nie na podstawie wartości początkowej czy ceny zakupu.

Zbycie udziałów przez spółkę na rzecz wspólnika w celu ich umorzenia, regulowane przez art. 199 Kodeksu spółek handlowych, nie stanowi umowy sprzedaży w rozumieniu art. 535 Kodeksu cywilnego, tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Nabycie udziałów w celu ich umorzenia przez spółkę za wynagrodzeniem, regulowane Kodeksem spółek handlowych, nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, jako że nie spełnia definicji umowy sprzedaży w rozumieniu Kodeksu cywilnego.

Wynagrodzenie uzyskane przez podatnika z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów w spółce z o.o. należy klassyfikować jako przychód z odpłatnego zbycia udziałów, opodatkowany 19% stawką PIT w rocznym rozliczeniu PIT-38. Brak jest podstaw do stosowania zasady in dubio pro tributario w analizowanej sytuacji.

Wynagrodzenie z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów, nieobjęte katalogiem art. 3 ust. 3 ustawy o CIT, nie podlega opodatkowaniu w Polsce, ani nie kreuje obowiązków płatnika dla Spółki.

Dobrowolne umorzenie udziałów bez wynagrodzenia nie generuje przychodu podlegającego opodatkowaniu na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych.

Dobrowolne umorzenie udziałów za zapłatą pieniężną, realizowane przez spółkę, nie stanowi czynności opodatkowanej VAT, jako że nie spełnia definicji dostawy towarów ani świadczenia usług w rozumieniu ustawy o VAT, co wyklucza powstanie obowiązku podatkowego zarówno po stronie umarzającego, jak i udziałowca.

Straty z działalności gospodarczej nie wpływają na podstawę obliczenia daniny solidarnościowej, jeżeli podstawę tę stanowią łączne dochody z różnych źródeł, z zastrzeżeniem, że strata może pomniejszyć dochód jedynie z tego samego źródła.

Dobrowolne umorzenie udziałów Spółki z o.o. przez Spółkę jawną bez wynagrodzenia nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ani po stronie Spółki jawnej, ani jej wspólników.

Umorzenie dobrowolne udziałów przysługujących spółce dominującej, bez wypłaty wynagrodzenia przez wnioskodawcę, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie generuje po stronie wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu. Brak wynagrodzenia eliminuje możliwość uznania tej operacji za przychód.