W przypadku umorzenia wierzytelności w postępowaniu restrukturyzacyjnym, ulga na złe długi, na podstawie art. 26i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma zastosowania, gdyż odnosi się ona wyłącznie do wierzytelności istniejących, które nie zostały uregulowane lub zbyte.

Obowiązuje zasada, iż korektę podatku VAT należnego po uregulowaniu uprzednio nieściągalnej wierzytelności należy dokonać w rozliczeniu za okres, w którym dług został faktycznie zaspokojony, zgodnie z art. 89a ust. 4 ustawy o VAT.

Dopisanie kwoty korekty VAT w pełnej wysokości uprzednio dokonanej ulgi na złe długi przy zbyciu wierzytelności, niezależnie od zastosowanej ceny sprzedaży, pozostaje zgodne z art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, wykluczając tym samym możliwość stosowania zasad proporcjonalności w zakresie dokonania korekty podatku.

Podatnik prowadzący działalność i zarejestrowany jako czynny podatnik VAT ma prawo do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego na podstawie art. 89a ustawy o VAT, w sytuacji, gdy wierzytelności nie zostały uregulowane w ciągu 90 dni od terminu płatności. Korekta możliwa jest pod warunkiem, że podatnik spełnia ustawowe wymogi, w tym brak zbycia wierzytelności i fakt, że korekta dotyczy

Niemożliwe jest dokonanie korekty VAT z tytułu nieściągalnych wierzytelności wystawionych w 2018 roku w 2025 roku z pominięciem trzyletniego terminu określonego w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT, jeśli nie występują proceduralne przeszkody, takie jak te opisane w wyroku TSUE C-335/19.

Podstawa opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych może być obniżona o wartość części wierzytelności nieuregulowanej, gdy pomimo zastosowania mechanizmu podzielonej płatności metody tej nie zastosowano do całej należnej kwoty, zgodnie z art. 18f ust. 1 UoCIT.

Wpłata w mechanizmie podzielonej płatności, obejmująca wyłącznie kwotę VAT, nie narusza prawa wierzyciela do skorzystania z ulgi na złe długi. Podatnik może skorygować podatek należny przypadający na część nieuregulowanej wierzytelności, pod warunkiem spełnienia przesłanek z art. 89a ustawy o VAT.

Podatnikowi przysługuje prawo do skorzystania z ulgi na złe długi, jeżeli wszystkie wymogi art. 89a ustawy VAT zostaną spełnione, przy czym w przypadku wierzytelności przed 30 września 2021 r., należy stosować przepisy unijne, a nie krajowe. Interpretacja ta harmonizuje z orzeczeniem TSUE, uznającym niektóre krajowe warunki za nadmiernie restrykcyjne.

W przypadku uregulowania należności wynikającej z faktury zakupowej po terminie 90 dni od płatności, podatnik może dokonać odliczenia VAT naliczonego w okresie faktycznego uregulowania zobowiązania, pod warunkiem, że wcześniej nie skorzystał z odliczenia. Skorygowanie odliczenia nie jest wymagane, jeżeli podatnik nie wykazał naliczonego podatku przed jego zapłatą.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego powstaje w okresie rozliczeniowym, w którym dłużnik uregulował należność po upływie 90 dni od terminu płatności, bez wymogu korekty wcześniejszych deklaracji podatkowych, gdy brak odliczenia nastąpił przed faktycznym uregulowaniem zobowiązania.

Faktura korygująca obniżająca podstawę opodatkowania i VAT w przypadku ugody lub wyroku sądowego z TU ustalających niższe odszkodowanie niż pierwotna faktura uprawnia do obniżenia w okresie jej wystawienia, pod warunkiem uzgodnienia tego z nabywcą; po wejściu KSeF, korekta ta musi być dokonana w okresie wystawienia faktury korygującej.

W przypadku zbycia wierzytelności uprzednio objętej ulgą na złe długi, wierzyciel jest zobowiązany do skorygowania podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT w proporcji do uzyskanej kwoty sprzedaży, zgodnie z interpretacją art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, uwzględniając zasady proporcjonalności i neutralności podatku.

Podatnik, który nie odliczył podatku VAT naliczonego na bieżąco z tytułu faktury i ureguluje należność po upływie terminu z art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, ma prawo do odliczenia tego podatku w okresie faktycznej zapłaty, bez obowiązku dokonania korekty wcześniejszych rozliczeń.

Podatnik nie posiadający statusu czynnego podatnika VAT na dzień przed złożeniem korekty deklaracji nie jest uprawniony do skorzystania z ulgi na złe długi zgodnie z art. 89a ustawy o VAT, mimo że wierzytelności powstały podczas aktywnej działalności.

Umowa o korzystanie z gruntu, kreująca zobowiązania podobne do dzierżawy, zawartą pomiędzy spółdzielnią a miastem, jest traktowana jako transakcja handlowa podlegająca obowiązkowi zwiększenia podstawy opodatkowania o nieuregulowane zobowiązania z niej wynikające, zgodnie z art. 18f ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Podatnik wynajmujący samochody zastępcze na zasadzie cesji wierzytelności od poszkodowanego, może skorzystać z ulgi na złe długi, obniżając podstawę opodatkowania o nieuregulowane wierzytelności, po upływie 90 dni od terminu płatności zgodnie z ustawą o zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ulga na złe długi może być stosowana przez podatników ryczałtowych w odniesieniu do nieuregulowanych wierzytelności o zapłatę świadczenia pieniężnego, związanych z transakcjami handlowymi, gdy spełnione są wszystkie warunki określonego w art. 11 ust. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Podatnik prowadzący działalność gospodarczą na zasadach ryczałtu może skorzystać z ulgi na złe długi, jeżeli wierzytelności z wynajmu samochodu zastępczego nie zostały uregulowane w terminie 90 dni od wymagalności płatności, o ile spełnione są warunki z art. 11 ust. 4 ustawy.

W przypadku zbycia wierzytelności uprzednio objętej ulgą na złe długi, po cenie niższej niż jej wartość nominalna, podatnik zobowiązany jest do pełnego zwiększenia podstawy opodatkowania i VAT należnego w rozliczeniu za okres, w którym dokonano zbycia, zgodnie z art. 89a ust. 4 ustawy o VAT.

Zwolnienie z długu przez wierzyciela, nie uzasadnia obowiązku do dokonania korekty podatku VAT należnego na podstawie art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, gdyż nie jest traktowane jako uregulowanie lub zbycie wierzytelności.

Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, który uprzednio skorzystał z ulgi na złe długi, nie ma obowiązku zwiększenia podstawy opodatkowania CIT o należność uregulowaną na podstawie ugody, w okresie opodatkowania ryczałtem.

Ulga na złe długi, zgodnie z art. 30h ust. 2 ustawy PIT, nie może pomniejszać podstawy obliczenia daniny solidarnościowej, ponieważ przepis ten nie wymienia tej ulgi w zamkniętym katalogu odliczeń. Korekta deklaracji DSF-1 w tym zakresie jest bezzasadna.

Ulga na złe długi przysługuje, gdy płatność jest zablokowana przez sąd i nie stanowi ona uregulowania należności, co oznacza brak zaspokojenia wierzyciela.