Osoba, która była zamieszkała w Niemczech i powróciła do Polski, spełnia warunki uzyskania ulgi na powrót według art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem nieprzerwanego zameldowania za granicą przez wymagany okres i posiadania obywatelstwa polskiego.

Ulga na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, odnosi się do przychodów osiągniętych w czterech latach po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski. Warunki zastosowania ulgi muszą być spełnione w momencie tej zmiany.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., może skorzystać z ulgi na powrót, jeżeli spełnia określone warunki rezydencji i dokumentacji, nawet bez posiadania formalnego certyfikatu rezydencji z poprzedniego kraju zamieszkania, pod warunkiem zachowania nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r. i spełnia inne ustawowe przesłanki, może skorzystać z ulgi na powrót, zwalniającej określone przychody od podatku dochodowego (art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT).

Podatniczka, która po pobycie za granicą przeniosła centrum interesów na terytorium Polski, spełnia warunki do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nawet bez posiadania certyfikatu rezydencji, pod warunkiem przedstawienia innych wystarczających dowodów potwierdzających miejsce zamieszkania.

Z uwagi na brak spełnienia wszystkich warunków, w szczególności posiadania wymaganych dowodów potwierdzających miejsce zamieszkania dla celów podatkowych przed przeniesieniem do Polski, wnioskodawca nie jest uprawniony do korzystania z ulgi na powrót według art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem nieprzerwanego zamieszkiwania za granicą przez trzy lata przed powrotem oraz spełnienia pozostałych wymogów ustawowych.

Osoba fizyczna, która przeniosła centrum swoich interesów gospodarczych i osobistych na terytorium Polski, od tego momentu podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce oraz może skorzystać z ulgi na powrót przy spełnieniu warunków określonych w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT.

W przypadku ulgi na powrót podatnik musi posiadać obywatelstwo polskie lub Kartę Polaka w momencie przeniesienia zamieszkania do Polski. Samo polskie pochodzenie potwierdzone decyzjami administracyjnymi nie wystarcza do skorzystania z tej preferencji podatkowej.

Brak wykazania nieprzerwanego miejsca zamieszkania poza Polską w okresie krytycznym uniemożliwia skorzystanie z ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nawet przy spełnieniu innych warunków dotyczących przeniesienia rezydencji i nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

Wnioskodawca, spełniając ustawowe warunki dotyczące przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski, uprawniony jest do skorzystania z ulgi na powrót w latach podatkowych 2025–2028, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie można uznać za prawidłowe zastosowanie ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy PIT, gdy w dniu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski podatnik nie posiadał Karty Polaka i nie spełniał innych przesłanek prawnych dotyczących rezydencji.

Podatnik, który przeniósł ośrodek interesów życiowych do Polski po 21 latach pobytu za granicą, spełnia warunki ulgi na powrót, jeśli nie posiadał miejsca zamieszkania w Polsce w wymaganym okresie i posiada odpowiednie dokumenty potwierdzające rezydencję podatkową.

Podatnik, który zmienia miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, spełniwszy określone warunki i przedkładając stosowną dokumentację potwierdzającą brak wcześniejszego zamieszkania w Polsce, może korzystać z "ulgi na powrót" na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z osiąganymi dochodami w latach

Podatnik nie spełnia warunków zwolnienia podatkowego w ramach ulgi na powrót, jeśli nie udowodni braku miejsca zamieszkania w Polsce przez pełne trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienia miejsce zamieszkania na Polskę, niezależnie od faktycznej długości pobytu za granicą.

Podatnik, który posiadał Kartę Polaka i przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., a przedtem przez trzy lata nie mieszkał na terenie RP oraz spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, ma prawo do ulgi na powrót, niezależnie od utraty ważności Karty Polaka po uzyskaniu pobytu stałego.

Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma prawo do ulgi na powrót, jeśli posiada potwierdzenie zagranicznej rezydencji oraz stosowne dowody podatkowe.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 roku i nie miał tam rezydencji przez wymagane okresy poprzedzające, uprawniony jest do ulgi na powrót, o ile przysługujący mu przychód nie przekracza 85 528 zł rocznie, spełniając wszystkie przewidziane warunki formalne, w tym odpowiednią dokumentację miejsca zamieszkania.

Podatnik, posiadając ośrodek interesów życiowych w Polsce w okresie poprzedzającym formalny powrót, nie spełnił przesłanek do skorzystania z ulgi na powrót określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, gdyż jego miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajdowało się w Polsce.

Osoba, która po przynajmniej trzyletnim pobycie za granicą przenosi rezydencję podatkową do Polski, może skorzystać z ulgi na powrót, o ile spełnia przepisy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nawet przy zmianie formy opodatkowania, gdyż ustawodawca nie uzależnia stosowania ulgi od wyboru określonej formy opodatkowania.

Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 1 stycznia 2022 r., może skorzystać z ulgi na powrót, jeżeli spełni wszystkie przewidziane przesłanki, w tym nieprzerwane zamieszkiwanie przez co najmniej trzy lata przed zmianą rezydencji oraz posiadanie innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania, pomimo braku certyfikatu rezydencji.

Ulga na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje podatnikowi, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i spełnił wskazane wymogi ustawowe, jednakże tylko w czterech kolejnych latach podatkowych licząc od roku przeniesienia lub następnego.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r., spełniający warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PDOF, ma prawo do skorzystania z ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 tejże ustawy, z zastrzeżeniem limitu przychodów.

Podatnik nie ma prawa do skorzystania z ulgi na powrót, gdyż w okresie świadczenia pracy za granicą nie doszło do zmiany centrum interesów osobistych z Polski na państwo pracy, co uniemożliwia uznanie powrotu do Polski za moment przeniesienia miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.