Podatnik, który powrócił do Polski w 2024 roku i ponownie przeniósł się za granicę w tym samym roku, a następnie wrócił w 2025 roku, nie spełnia warunków dla skorzystania z ulgi na powrót, z uwagi na nieuzyskanie nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

Nabycie polskiej rezydencji podatkowej przez osobę relokowaną z zagranicy powinno być uznane za skutecznie dokonane z chwilą trwałego przeniesienia centrum interesów życiowych na terytorium Polski, co w tym przypadku potwierdzono przystąpieniem do procedury uzyskania pobytu stałego po uzyskaniu Karty Polaka.

Podatnik nie ma prawa do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli centrum interesów życiowych pozostaje na terytorium Polski, mimo fizycznego pobytu za granicą.

Osoba, która przeniosła miejsce zamieszkania na terytorium RP po 31 grudnia 2021 r. i spełnia wymagania enumeratywnie wskazane w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma prawo do ulgi na powrót, obejmującej przychody do wysokości 85 528 zł, w czterech latach podatkowych.

W celu skorzystania z ulgi na powrót, podatnik musi nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez pełne trzy lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu, co oznacza, że taki rok musi być w całości poza polską rezydencją podatkową.

Wnioskodawca spełnia przesłanki do zastosowania ulgi na powrót według art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dzięki nieprzerwanemu zamieszkaniu na Litwie oraz przeniesieniu centrum interesów do Polski w 2025 roku.

Osoba, która zmienia miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, może skorzystać z ulgi na powrót, pod warunkiem że spełnia wymogi określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, dotyczące okresu zamieszkiwania poza Polską oraz posiadania odpowiedniego obywatelstwa.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po długotrwałym pobycie za granicą i spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do skorzystania z ulgi na powrót na dochody uzyskane z pracy, do określonego limitu dochodu.

Nabycie akcji na podstawie umowy o pracę, niebędące realnym programem motywacyjnym, stanowi przychód w momencie objęcia, podlegający opodatkowaniu w Polsce; stosuje się metodę odliczenia proporcjonalnego dla podatku zagranicznego. Skorzystanie z ulgi na powrót jest możliwe, o ile spełnione są warunki określone w art. 21 ustawy o podatku dochodowym.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania z zagranicy do Polski, może skorzystać z ulgi na powrót, o ile w ciągu trzech lat przed zmianą rezydencji nie posiadał miejsca zamieszkania w Polsce oraz podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu po powrocie.

Spełniając przesłanki art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PDOF, podatnik ma prawo do ulgi na powrót, uznając rok 2023 za pełny rok przebywania poza RP, co umożliwia zwolnienie dochodów do określonego limitu w latach następujących po powrocie na stałe do Polski.

Prawo do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w okresie poprzedzającym powrót do Polski posiadał powiązania osobiste, które wskazują na stałe miejsce zamieszkania w Polsce, nawet przy jednoczesnym prowadzeniu działalności zawodowej za granicą.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania z Niemiec na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, spełnia warunki ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, i może skorzystać z niej w latach 2026-2029, pozostając w nieograniczonym obowiązku podatkowym.

Korzystanie z „ulgi na powrót” przysługuje podatnikowi, spełniającemu warunki zamieszkania i pracy poza RP oraz przeniesienia centrum interesów do Polski, niezależnie od formalnego zameldowania, począwszy od roku przeniesienia lub roku następnego, w granicach wskazanego prawem limitu.

Zwolnienie podatkowe określone jako "ulga na powrót" przysługuje podatnikowi, który dokumentuje certyfikatem rezydencji lub innym dowodem miejsce zamieszkania dla celów podatkowych za granicą przez wymagany okres w przepisach prawa.

Osoba fizyczna, która spełniła warunki wskazane w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, w tym nie posiadała miejsca zamieszkania w Polsce przez wymagany okres oraz podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce po powrocie, ma prawo do ulgi na powrót.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po dłuższym pobycie w Wielkiej Brytanii, ma prawo skorzystać z ulgi na powrót, o ile spełnia warunki dotyczące nieograniczonego obowiązku podatkowego i brak zamieszkania w Polsce w latach poprzedzających przeniesienie.

Jednorazowy, krótkotrwały pobyt w Polsce w związku z nieprzewidywaną hospitalizacją oraz zawarcie krótkiej umowy zlecenia nie stanowią przeszkody dla skorzystania z ulgi na powrót, pod warunkiem, że całość rezydencji podatkowej i centrum interesów życiowych pozostawała poza Polską przez wymagany okres zgodnie z art. 21 ust. 43 ustawy o PIT.

Wnioskodawca nie może skorzystać z ulgi na powrót przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, gdyż w latach 2022-2025 jego centrum interesów życiowych pozostawało w Polsce, co wyklucza przeniesienie rezydencji podatkowej zgodnie z definicją Konwencji polsko-norweskiej oraz regulacjami krajowymi.

Wnioskodawca, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i spełnia określone w ustawie warunki, jak nieograniczony obowiązek podatkowy oraz brak zamieszkania w Polsce przez trzy lata przed zmianą rezydencji, jest uprawniony do korzystania z ulgi podatkowej zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.

Osoba, która była zamieszkała w Niemczech i powróciła do Polski, spełnia warunki uzyskania ulgi na powrót według art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem nieprzerwanego zameldowania za granicą przez wymagany okres i posiadania obywatelstwa polskiego.

Ulga na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, odnosi się do przychodów osiągniętych w czterech latach po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski. Warunki zastosowania ulgi muszą być spełnione w momencie tej zmiany.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., może skorzystać z ulgi na powrót, jeżeli spełnia określone warunki rezydencji i dokumentacji, nawet bez posiadania formalnego certyfikatu rezydencji z poprzedniego kraju zamieszkania, pod warunkiem zachowania nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.