Podatnik, który przeniósł ośrodek interesów osobistych i gospodarczych do Rzeczypospolitej Polskiej przed 1 stycznia 2022 r., nie może skorzystać z ulgi podatkowej przewidzianej dla osób przenoszących miejsce zamieszkania po tej dacie, mimo przygotowawczego charakteru wstępnego pobytu.

Podatnik nie spełnia warunków określonych w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym nie przysługuje mu ulga na powrót, jako że nie posiadał obywatelstwa polskiego ani Karty Polaka na dzień zmiany rezydencji.

Osoba, która w 2021 roku przeniosła swoje miejsce zamieszkania do Polski, nie może skorzystać z ulgi na powrót przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż zwolnienie podatkowe dotyczy przychodów osiągniętych po przeniesieniu miejsca zamieszkania po 31 grudnia 2021 roku.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP po 31 grudnia 2021 r., podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, m.in. posiadając Kartę Polaka i odpowiednie dowody miejsca zamieszkania dla celów podatkowych.

Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do ulgi na powrót w latach 2027-2030. Przysługuje mu zwolnienie z podatku dochodowego od przychodów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 152, nie przekraczając kwoty 85 528 zł rocznie.

Podatnik, będący rezydentem podatkowym Litwy, który przeniósł centrum interesów życiowych i gospodarczych do Polski, spełnia warunki do skorzystania z ulgi na powrót obywateli zagranicznych. Ulga obejmuje dochody do wysokości 85.528 zł rocznie w czterech kolejnych latach podatkowych, począwszy od roku zmiany rezydencji lub roku następnego.

Osoba, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w 2021 roku, przed 31 grudnia 2021, nie jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż ulga ta przysługuje podatnikom zmieniającym rezydencję na terytorium Polski po tym terminie.

Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 roku, i spełnia określone warunki dotyczące wcześniejszego miejsca zamieszkania oraz dokumentacji, ma prawo do skorzystania z ulgi na powrót, tj. zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na cztery kolejne lata podatkowe.

Spełnienie warunku nieprzerwanego, 3-letniego okresu zamieszkania za granicą jest konieczne, by skorzystać z ulgi na powrót; zamieszkiwanie w Polsce w części roku wyklucza spełnienie tego wymogu.

Brak spełnienia warunków z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy o PIT wyklucza prawo do „ulgi na powrót”, gdy podatnik uzyska Kartę Polaka po faktycznym przeniesieniu miejsca zamieszkania na terytorium Polski.

Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP przed 31 grudnia 2021, nie kwalifikuje się do ulgi na powrót, gdyż z dniem 1 października 2021 roku stał się polskim rezydentem podatkowym, co nie spełnia warunków ustawowych dla skorzystania z preferencyjnego zwolnienia.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do korzystania z ulgi na powrót od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, przy czym ulga ta może być zastosowana od początku roku podatkowego 2025 lub 2026, a nie 2027, jak początkowo wskazywał wnioskodawca.

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania z Niemiec do Polski, może skorzystać z "ulgi na powrót" o ile przez trzy lata poprzedzające powrót nie miał rezydencji podatkowej w Polsce i posiada dokumentację potwierdzającą miejsce zamieszkania w innym państwie.

Osoba, która przeniosła centrum interesów życiowych do Polski po 31 grudnia 2021 r., posiadająca Kartę Polaka, spełnia warunki do ulgi na powrót w zakresie przychodów z działalności gospodarczej, nieprzekraczających 85.528 zł rocznie (art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT).

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski i spełnia wymogi art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, zwolnienia podatkowego od określonych przychodów, w czterech latach podatkowych od zmiany rezydencji.

Podatnik nabywający w RP nieograniczony obowiązek podatkowy po spełnieniu przesłanek ulgi na powrót, musi posiadać Kartę Polaka w chwili zmiany miejsca zamieszkania; niespełnienie tego warunku skutkuje brakiem prawa do zwolnienia (art. 21 ust. 1 pkt 152 updof).

Podatniczka, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia warunki przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do skorzystania z ulgi na powrót, przy założeniu dochowania wymogów formalno-merytorycznych, w tym posiadania odpowiednich dokumentów potwierdzających rezydencję podatkową w okresie pobytu za granicą

W przypadku, gdy podatnik po dłuższym pobycie zagranicznym przenosi miejsce zamieszkania i centrum swoich interesów życiowych do Polski, spełniając warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje mu prawo do skorzystania z "ulgi na powrót".

Osoba przenosząca miejsce zamieszkania do Polski nie jest uprawniona do ulgi na powrót, jeśli nie posiada Karty Polaka, obywatelstwa Polski ani obywatelstwa państwa UE lub nie zamieszkiwała w preferencyjnym kraju na moment przeprowadzki.

Z momentem repatriacji do Polski, Zainteresowana nabywa status osoby podlegającej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Polski rezydent podatkowy może odliczyć wyłącznie zapłacony amerykański podatek federalny przy dochodach uzyskiwanych w USA. Dochody z pracy wykonywanej w Polsce na rzecz pracodawcy amerykańskiego są opodatkowane wyłącznie w Polsce.

Ulga na powrót, przewidziana w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nie przysługuje podatnikowi nieposiadającemu pełnej dokumentacji potwierdzającej miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym państwie UE przez trzy lata poprzedzające powrót do Polski.

Osoba fizyczna, która pomimo zamieszkania i pracy za granicą, utrzymuje w Polsce centrum interesów osobistych poprzez rodzinne powiązania, nie korzysta z ulgi na powrót po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski, gdyż nie następuje zmiana rezydencji podatkowej z zagranicznej na polską.