Umorzenie części kredytu hipotecznego prowadzi do powstania przychodu, który może podlegać zaniechaniu poboru podatku, pod warunkiem że kredyt zaciągnięty był na jedną inwestycję mieszkaniową i nie dotyczy w części kosztów usług dodatkowych.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego może być zastosowane, jeśli hipoteka zostanie ustanowiona przed ugodą. Zwrot kwoty w ramach rozliczenia kredytu nie stanowi przychodu. Umorzenia związane z miejscem postojowym i refinansowaniem kosztów nie podlegają zaniechaniu.

Świadczenie uzyskane w wyniku ugody sądowej, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, stanowi przychód opodatkowany ryczałtem według stawki właściwej dla usług pośrednictwa pieniężnego, a nie jako nieodpłatne świadczenie. Ryczałt wynosi 15% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Zwrot nadpłaty dokonany przez kredytodawcę jest neutralny podatkowo dla kredytobiorcy. Umorzenie kredytu przeznaczonego na cele mieszkaniowe podlega zaniechaniu poboru podatku, z wyłączeniem części kredytu zaciągniętej na refinansowanie wcześniejszych wydatków, która jest opodatkowana.

Umorzenie kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej przed 15 stycznia 2015 r., spełniające warunki przewidziane rozporządzeniem Ministra Finansów z 2022 r., podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego od umorzonych wierzytelności przez osobę fizyczną.

Umorzenie wierzytelności kredytu mieszkaniowego jest wolne od podatku dochodowego, jeśli ustanowiono hipotekę przed zawarciem ugody, natomiast umorzenie kredytu na refinansowanie lub na miejsce postojowe podlega opodatkowaniu. Zwrot nadpłaconych rat kredytu nie stanowi przychodu podatkowego.

Zwrot kwot z ugody z bankiem, stanowiący częściowy zwrot rat kredytu oraz koszty procesu, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż jest to zwrot uprzednio poniesionych wydatków, a nie trwałe przysporzenie majątkowe.

Umorzenie wierzytelności kredytowej na cele mieszkaniowe, aby było zwolnione z podatku, musi spełniać warunki z § 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. Zaniechanie poboru podatku nie dotyczy umorzeń kredytowych, które nie wykazują cech umorzenia wierzytelności lub nie są związane z ujemnym oprocentowaniem.

Kwota wypłacona na rzecz podatnika w ramach ugody z bankiem, stanowiąca zwrot nadpłaconych środków z tytułu kredytu, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem nie podlega opodatkowaniu.

Kwota 48.000 zł wypłacona przez bank na rzecz podatniczki w ramach ugody dotyczącej kredytu frankowego nie stanowi przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż jest jedynie zwrotem wcześniej nadpłaconych środków, co czyni ją neutralną podatkowo.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzonej wierzytelności kredytowej jest dopuszczalne w przypadku spełnienia przesłanek określonych w odpowiednich przepisach wykonawczych, nawet pomimo braku zastosowania do równoczesnej wypłaty środków z ugody niegenerujących przysporzenia podatkowego.

Umorzenie części kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe, jako przychód z nieodpłatnych świadczeń, podlega zasadniczo opodatkowaniu, lecz z uwagi na obowiązujące zaniechanie poboru podatku, podatek nie jest należny. Zwrot nadpłaty kredytu nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż nie generuje trwałej korzyści majątkowej.

Zwrot nadpłaconych rat kredytu hipotecznego przez bank nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie prowadzi do definitywnego przysporzenia majątkowego, a jedynie do restytucji środków uprzednio wniesionych przez kredytobiorców.

Dochodem z tytułu umorzenia kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe, udzielonego przed 15 stycznia 2015 r., może być zaniechany pobór podatku dochodowego, gdy kredyt odpowiada wymogom określonym w rozporządzeniu Ministra Finansów. Umorzenie stanowi przychód z innych źródeł w rozumieniu ustawy.

Kwota zwrotu nadpłaty od banku, wynikająca z ugody związanej z kredytem hipotecznym, nie stanowi przychodu podatkowego dla osób fizycznych w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy PIT, gdyż jest jedynie zwrotem uprzednio spłaconych środków.

Odszkodowanie i zadośćuczynienie otrzymane przez podatnika na podstawie ugody sądowej za uszczerbek na zdrowiu i krzywdę niemajątkową, niepowiązane z działalnością gospodarczą i niezwiązane z utraconymi korzyściami, są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT.

Rekompensata wypłacona na podstawie ugody pozasądowej za zmniejszenie powierzchni ogrodu, jako niekorzystająca z ustawowego zwolnienia, stanowi przysporzenie majątkowe podlegające opodatkowaniu i powinna być wykazana w zeznaniu rocznym PIT jako przychód z innych źródeł.

Świadczenia restytucyjne wynikające z unieważnienia umowy kredytowej nie stanowią przychodu podatkowego, gdyż nie prowadzą do realnego przysporzenia majątkowego podatnika, a odsetki za zwłokę oraz zwrot kosztów procesu są zwolnione z opodatkowania.

Kwota uregulowana na rzecz zamawiającego w ramach ugody mediacyjnej może być uznana za koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdy nie podlega wyłączeniom wskazanym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT związanym z wadami towarów, robót i usług.

Kwota zwrócona na mocy ugody pozasądowej dotyczącej zwrotu rat kredytowych nie stanowi przychodu podatkowego i nie podlega opodatkowaniu ani rozporządzeniu dotyczącym zaniechania poboru podatku dochodowego.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego kwalifikuje się do zaniechania poboru podatku dochodowego w części dotyczącej lokalu mieszkalnego, nie zaś miejsca parkingowego, które nie jest lokum mieszkaniowym; zatem częściowe zobowiązanie podatkowe pozostaje.

Zwrot przez bank rat kapitałowo-odsetkowych kredytu oraz kosztów procesu, w wyniku zawartej ugody, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie wywołuje przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.

Zwrot środków pieniężnych z banku, z tytułu uprzednio spłaconych rat kapitałowo-odsetkowych oraz kosztów procesu, otrzymany na podstawie ugody, jest neutralny podatkowo, nie kreując przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych; zwrot ten nie stanowi przysporzenia majątkowego.