Świadczenie pieniężne otrzymane na podstawie ugody sądowej, będące wynagrodzeniem za powstrzymanie się od działań utrudniających inwestycję, nie stanowi odszkodowania w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy PIT i nie korzysta z podatkowego zwolnienia.

Kwota 57 000 PLN, otrzymana w wyniku ugody z bankiem przez kredytobiorcę, stanowi zwrot środków nadpłaconych i nie generuje przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, lecz korzysta ze zaniechania poboru podatku na mocy rozporządzenia Ministra Finansów; zwrot nadpłaty kredytu jest neutralny podatkowo, nie powodując przysporzenia majątkowego.

Umorzenie kredytu mieszkaniowego w części dot. zakupu lokalu mieszkalnego można objąć zaniechaniem poboru podatku dochodowego, natomiast kwota umorzona na miejsce postojowe podlega opodatkowaniu. Wypłata dodatkowej kwoty w ugodzie nie stanowi przychodu, gdyż jest zwrotem uprzednio wpłaconych środków.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego przeznaczonego na jedną inwestycję mieszkaniową odpowiada kryteriom zaniechania poboru podatku dochodowego, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów, uzasadniając zaniechanie opodatkowania. Zwroty nienależnych środków oraz kosztów procesowych nie podlegają opodatkowaniu jako przychód.

Umorzenie części kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe podlega zaniechaniu poboru podatku, o ile dotyczy kosztów zgodnych z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT. Zwrot nadpłaconych kwot spłaconego kredytu przez bank nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot środków pieniężnych i kosztów zastępstwa procesowego w ramach ugody dotyczącej kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie dochodzi do rzeczywistego przysporzenia majątkowego po stronie Kredytobiorcy.

Zwrot przez bank nadpłaconych rat kredytu oraz kosztów ubezpieczeń i prowizji, dokonany w ramach ugody, nie stanowi przychodu podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwrot ten nie kreuje trwałego przysporzenia majątkowego, a odsetki za zwłokę korzystają z odpowiedniego zwolnienia.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego na podstawie ugody sądowej opartej na abuzywności zapisów umowy skutkuje uzyskaniem przez kredytobiorcę przychodu z nieodpłatnych świadczeń, co podlega opodatkowaniu na mocy art. 11 ust. 1 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, jako przysporzenie majątkowe zmniejszające zobowiązania wobec banku.

Uzyskane od ubezpieczyciela odszkodowanie stanowi przychód podatkowy na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ nie może być tożsame z pojęciem zwrotu wydatku wg art. 12 ust. 4 pkt 6a u.p.d.o.p., a należy do kategorii przychodów podatkowych wg art. 12 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Zwrot przez bank na rzecz podatnika części rat kapitałowo-odsetkowych w ramach ugody nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie skutkuje obowiązkiem podatkowym, jako że nie prowadzi do rzeczywistego przysporzenia majątkowego.

Umorzenie kredytu refinansowego zaciągniętego na cele inne niż bezpośrednio związane z zakupem lokalu mieszkalnego nie podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego, chyba że zadłużenie dotyczy kredytów faktycznie przeznaczonych na cele mieszkaniowe, określone w przepisach art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT.

Zwrot środków wpłaconych tytułem spłaty kredytu hipotecznego, dokonany na podstawie ugody, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zawarcie takiej ugody nie skutkuje umorzeniem wierzytelności, a tym samym nie rodzi obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Kara umowna z tytułu nieterminowego wykonania zobowiązań, jako wada wykonanych usług, nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, niezależnie od zawinienia podatnika.

Potrącenie wzajemnych roszczeń oraz wypłata pozostałych wierzytelności przez bank na podstawie ugody nie stanowią dla podatnika przychodu podatkowego, gdyż brak jest definitywnego przysporzenia majątkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego przysługuje wyłącznie dla umorzeń kredytów mieszkaniowych przeznaczonych na cele mieszkalne, z wyłączeniem lokali niemieszkalnych oraz ubezpieczeń; umorzenia na cele niemieszkalne i ubezpieczeniowe podlegają opodatkowaniu.

Zwrot przez bank kwot uprzednio zapłaconych przez podatnika na poczet spłaty kredytu, zgodnie z zawartą ugodą sądową, nie stanowi przychodu podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwoty te nie przewyższają uprzednio wpłaconych rat. Świadczenie to nie kreuje więc obowiązku podatkowego.

Umorzenie części kredytu mieszkaniowego zaciągniętego przed 15 stycznia 2015 roku na cele mieszkaniowe i zabezpieczonego hipotecznie, może korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., jeżeli kredytobiorca nie korzystał wcześniej z analogicznego zwolnienia.

Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, który uprzednio skorzystał z ulgi na złe długi, nie ma obowiązku zwiększenia podstawy opodatkowania CIT o należność uregulowaną na podstawie ugody, w okresie opodatkowania ryczałtem.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego oraz inne świadczenia finansowe wynikające z ugody z Bankiem, stanowiące zwrot kapitału i odsetek, korzystają ze zwolnień z opodatkowania na podstawie regulacji podatkowych dotyczących kredytów hipotecznych. Przychody z tych tytułów nie powodują powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Odszkodowanie wynikające z ugody za szkodę spowodowaną ruchem zakładu górniczego nie podlega opodatkowaniu VAT, jako że nie spełnia kryterium odpłatnej usługi bądź dostawy towarów, stanowiąc jedynie rekompensatę za szkodę.

Zwrot środków uzyskany w wyniku ugody, dotyczący wcześniej spłaconego kapitału kredytu, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie powoduje definitywnego przysporzenia majątkowego dla podatnika.

Umorzenie zadłużenia kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe, nawet przy prowadzeniu działalności gospodarczej w danej nieruchomości, spełnia przesłanki zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o ile są spełnione warunki rozporządzenia Ministra Finansów.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, zaciągniętego przed 15 stycznia 2015 r. i przeznaczonego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, podlega zaniechaniu poboru podatku od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów, natomiast zwrot nadpłaconych środków w formie kwoty dodatkowej nie skutkuje przychodem podatkowym.