Zwrot świadczeń z nieważnej umowy kredytu hipotecznego i odsetki za opóźnienie nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu. Nie mieszczą się jednak w zakresie zaniechania poboru podatku, gdyż brak umorzenia długu. Bank nie musi wystawiać PIT-11 z tego tytułu.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzonego kredytu mieszkaniowego, zaciągniętego przed 15 stycznia 2015 r., zabezpieczonego hipotecznie i przeznaczonego na jedną inwestycję mieszkaniową, jest możliwe, jeżeli podatnik nie korzystał z zaniechania przy innym kredycie mieszkaniowym. Warunkiem jest również uregulowanie wszelkich zaległości podatkowych zgodnie z Ordynacją Podatkową.

Organ podatkowy potwierdził, że zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzonej kwoty zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego jest możliwe, jeżeli kredyt spełnia wymogi określone w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., a podatnik nigdy wcześniej nie skorzystał z takiego zaniechania dla innej inwestycji mieszkaniowej.

Świadczenie pieniężne otrzymane na podstawie ugody sądowej, będące wynagrodzeniem za powstrzymanie się od działań utrudniających inwestycję, nie stanowi odszkodowania w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy PIT i nie korzysta z podatkowego zwolnienia.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego na podstawie ugody sądowej opartej na abuzywności zapisów umowy skutkuje uzyskaniem przez kredytobiorcę przychodu z nieodpłatnych świadczeń, co podlega opodatkowaniu na mocy art. 11 ust. 1 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, jako przysporzenie majątkowe zmniejszające zobowiązania wobec banku.

Zwrot przez bank na rzecz podatnika części rat kapitałowo-odsetkowych w ramach ugody nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie skutkuje obowiązkiem podatkowym, jako że nie prowadzi do rzeczywistego przysporzenia majątkowego.

Zwrot przez bank kwot uprzednio zapłaconych przez podatnika na poczet spłaty kredytu, zgodnie z zawartą ugodą sądową, nie stanowi przychodu podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwoty te nie przewyższają uprzednio wpłaconych rat. Świadczenie to nie kreuje więc obowiązku podatkowego.

Umorzone wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego mogą podlegać zaniechaniu poboru podatku dochodowego, jeśli spełnione są przesłanki określone w rozporządzeniu; natomiast zwrot kosztów procesowych jest podatkowo neutralny do faktycznie poniesionej wartości tych kosztów, patomiast nadwyżka tej kwoty stanowi przychód.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzonego kredytu mieszkaniowego na cele mieszkaniowe dla współkredytobiorców jest zasadne, gdy spełnione są przesłanki związane z przeznaczeniem kredytu, datą jego zaciągnięcia i zabezpieczeniem hipotecznym. Dodatkowo, zwrot wcześniej wpłaconych kwot przez bank jest neutralny podatkowo, gdyż nie powoduje faktycznego przyrostu majątku podatnika.

Zwrot kwot dokonany przez bank na podstawie ugody pozasądowej z tytułu nadpłaty rat kapitałowo-odsetkowych nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy PIT, z uwagi na brak charakteru przyrostu majątkowego i definitywności przysporzenia.

Kwota otrzymana w wyniku ugody, stanowiąca zwrot środków wcześniej spłaconych ponad kwotę uzyskanego kredytu, nie konstytuuje przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 u.p.d.o.f., gdyż nie stanowi definitywnego przysporzenia majątkowego, co wyklucza powstanie obowiązku podatkowego.

Moment powstania przychodu z tytułu ugody sądowej nie będącej wynikiem błędu rachunkowego ustala się na dzień wystawienia faktury korygującej (art. 12 ust. 3j CIT).

Umorzona przez bank kwota z tytułu kredytu mieszkaniowego podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów; jednak zwrot środków wcześniej wpłaconych nie stanowi przychodu podatkowego.

Zwrot nadpłaty kredytu hipotecznego oraz wypłata kwoty dodatkowej w ramach ugody z bankiem, które stanowią zwrot wcześniej wpłaconych środków, nie powodują powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Kwota otrzymana od matki w ramach ugody sądowej nie jest darowizną, lecz kompensacją roszczeń wynikających z rozporządzenia majątkiem spadkowym, dlatego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Odszkodowanie wypłacone na podstawie art. 56 § 1 w zw. z art. 58 Kodeksu Pracy korzysta ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 Ustawy PIT, jako świadczenie odszkodowawcze, które nie wchodzi w katalog wykluczający takie zwolnienie.

Odszkodowanie uzyskane na podstawie ugody sądowej za nieuzasadnione wypowiedzenie i dyskryminację w pracy kwalifikuje się jako przychód ze stosunku pracy i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdy nie spełnia przesłanek zwolnienia określonych w art. 21 ust. 1 pkt 3 i 3b ustawy o PIT.

Zwrócona przez bank w wyniku ugody kwota 66.954,97 zł, będąca częściowym zwrotem świadczenia nienależnie spełnionego przez podatnika, nie stanowi przysporzenia majątkowego, zatem nie jest przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu.

Zwrot nadpłaconych rat kredytowych i kosztów procesu nie będzie opodatkowany, gdyż nie stanowi przysporzenia majątkowego, natomiast umorzona część kredytu mieszkaniowego podlega zaniechaniu poboru podatku w zakresie proporcjonalnym do wydatków na cele mieszkaniowe.

Zwrot środków pieniężnych, wynikający z ugody dotyczącej kredytu hipotecznego walutowego, przekraczających jego nominalną wartość, nie stanowi przychodu podatkowego, ponieważ zwrot ten nie jest opodatkowany na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie będąc definitywnym przysporzeniem majątkowym po stronie kredytobiorcy.

Otrzymanie od banku kwoty 11 350,92 zł na mocy ugody nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu. Jednakże zwrot odsetek nienależnie opłaconych, odliczonych jako ulga odsetkowa, wymaga korekty podatkowej przez doliczenie ich do podstawy opodatkowania za rok zwrotu.

Odszkodowanie wypłacone na podstawie ugody sądowej stronie byłej pracownicy nie znajmuje zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 i pkt 3b ustawy o PIT i stanowi przychód opodatkowany z tytułu stosunku pracy.

Kwota 117 337,96 zł, wypłacona na rzecz podatniczki w ramach ugody z bankiem, nie stanowi przychodu podatkowego z uwagi na brak rzeczywistego zwiększenia majątku oraz fakt, iż wypłata była zwrotem dokonanych wpłat na rzecz spłaty kredytu, w związku z czym nie powstał obowiązek podatkowy.

Świadczenie wypłacone na podstawie ugody mediacyjnej, której celem jest rekompensata utraconych korzyści z rozwiązania stosunku pracy, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT, gdy nie wskazano naruszenia przepisów. Świadczenie takie jest przychodem ze stosunku pracy, podlegającym opodatkowaniu.