Wydatki na nabycie i naprawy części zamiennych oraz części zamiennych wchodzących w skład pakietów naprawczych, traktowane jako koszty pośrednie, są potrącalne w dacie ich poniesienia, tj. w dniu ujęcia w księgach rachunkowych, niezależnie od ich bilansowego rozliczenia i momentu faktycznego zużycia.

Gminie, jako jednostce samorządu terytorialnego, nie przysługuje prawo obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu zakupów związanych z zadaniami realizowanymi w reżimie administracyjnym, niepodlegającym regulacjom cywilnoprawnym oraz niegenerującym dochodu poprzez działalność opodatkowaną VAT.

Obowiązek podatkowy z tytułu usług transportu międzynarodowego, świadczonych ciągle i powtarzalnie, powstaje z upływem okresu rozliczeniowego, niezależnie od terminu otrzymania not rozliczeniowych i zapłaty przez wykonawcę usług.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, pod warunkiem że ich wysokość nie przekracza limitów obowiązujących dla pracowników, jak określono w odrębnych przepisach.

Rekompensata otrzymywana przez podmiot świadczący usługi publicznego transportu zbiorowego, przeznaczona na pokrycie strat finansowych, która nie wpływa bezpośrednio na cenę usług, nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem VAT zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Podatnik VAT świadczący opodatkowane usługi transportu publicznego ma prawo odliczyć pełną kwotę podatku VAT naliczonego od wydatków, pomimo powiązania z rekompensatą, o ile wydatki te służą wyłącznie działalności gospodarczej opodatkowanej, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Spółka nie jest uprawniona do zastosowania stawki 0% VAT dla usług transportu towarów poza terytorium kraju w przypadku braku dokumentu potwierdzającego wliczenie wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu, zgodnie z art. 83 ust. 5 pkt 2 ustawy o VAT.

Stawka VAT 0% może być zastosowana do usługi transportu międzynarodowego, gdy towar przemieszczany jest tranzytem przez terytorium kraju, nie będąc dopuszczonym do obrotu na terytorium UE, przy spełnieniu warunków dokumentacyjnych potwierdzających międzynarodowy charakter usługi.

Opłaty administracyjne ponoszone przez pełnomocnika klienta w zagranicznych postępowaniach administracyjnych nie stanowią dochodu z wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą na potrzeby estońskiego CIT, jednakże nie mogą być zaliczane jako koszty podatkowe ze względu na szczególny charakter ryczałtowego systemu opodatkowania.

Usługi transportu pasażerskiego okazjonalnego organizowane przez podmioty nie będące biurami podróży, lecz działające w podobnym zakresie, podlegają procedurze VAT-marża. Miejscem świadczenia tych usług jest miejsce siedziby organizatora, implicite podlegającego polskiemu systemowi podatkowemu, co skutkuje opodatkowaniem na terytorium Polski.

Rekompensaty przekazywane przez jednostki samorządu terytorialnego na rzecz operatorów publicznego transportu zbiorowego nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie usług opodatkowane podatkiem od towarów i usług, ponieważ nie są bezpośrednio związane z ceną świadczonych usług względem pasażerów.

Stanowisko płatnika jest nieprawidłowe; od 19 sierpnia 2023 r. nie można stosować ulgi 30% diety do wynagrodzenia kierowców międzynarodowych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 23d ustawy CIT, lecz należy uwzględniać kwotę równoważną 20 euro za każdy dzień pobytu za granicą.

Miasto A jest uprawnione do odliczenia 100% podatku VAT od wydatków związanych wyłącznie z budową samoobsługowej toalety publicznej, a także do częściowego odliczenia VAT od wspólnych kosztów projektu, przy jednoczesnym braku prawa do odliczenia VAT przy wydatkach na węzeł przesiadkowy jako niegenerujących czynności opodatkowanych.

Otrzymane przez pracownika w związku z oddelegowaniem do pracy zagranicznej bezpłatne zakwaterowanie oraz zwrot kosztów powrotu do domu stanowią przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ korzyści te przynoszą pracownikowi realną oszczędność wydatków.

Rekompensata przyznawana przez Gminę Spółce za świadczenie usług publicznego transportu zbiorowego, nie stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT i tym samym nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem. W związku z tym Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego dotyczącego tej rekompensaty.

Dofinansowanie otrzymane na realizację projektu nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem VAT, gdyż nie jest bezpośrednio związane z ceną konkretnych świadczonych usług, lecz z ogólną realizacją projektu jako całości.

Dotacje otrzymane od Gminy ościennej i Wojewody z tytułu organizacji publicznego transportu zbiorowego nie stanowią podstawy do opodatkowania VAT, gdyż brak jest bezpośredniego związku między dotacjami a konkretnymi usługami, co wyklucza ich uznanie za wynagrodzenie za świadczenie usług.

Środki transportu wynajmowane przez spółkę od kontrahentów duńskich uznaje się za "urządzenia przemysłowe" w myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Tym samym spółka jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła od należności z tytułu najmu tych urządzeń.

Rekompensata przyznana spółce z tytułu świadczenia usług lokalnego transportu zbiorowego na rzecz gminy nie stanowi obrotu w rozumieniu VAT, gdyż brak jest bezpośredniego związku między rekompensatą a ceną usługi, co wyklucza jej opodatkowanie tym podatkiem.

Rekompensata otrzymywana przez spółkę od gminy za wykonywanie zadań w zakresie przewozu osób nie stanowi podstawy opodatkowania VAT, ponieważ nie jest związana bezpośrednio z ceną usług. Spółka nie ma obowiązku wystawiania faktur VAT, lecz możliwe jest dokumentowanie rekompensaty notą księgową.

Zapewnienie pracownikowi oddelegowanemu przez pracodawcę bezpłatnego zakwaterowania oraz zwrotu kosztów powrotu do kraju stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, co nakłada obowiązek odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy.

Rekompensata wypłacana operatorowi lokalnego transportu publicznego nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług podlegających opodatkowaniu VAT, gdyż nie wywiera bezpośredniego wpływu na cenę tych usług, co zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, wyklucza ją z podstawy opodatkowania VAT.

Usługi transportu publicznego świadczone w ramach umowy z Miastem nie stanowią odpłatnego świadczenia usług na rzecz Miasta w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT, a otrzymywana rekompensata nie podlega VAT jako element wynagrodzenia, zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Brak przeszkód prawnych, aby w przypadku świadczenia kompleksowego, obejmującego dostawę towarów i usługę transportu, elementy składające się na dostawę były wyszczególnione na fakturze w odrębnych pozycjach z zachowaniem jednolitej stawki VAT.