Faktury wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur mogą być uznane za podstawę zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów oraz ustalenia wartości początkowej środków trwałych, o ile spełniają formalne i materialne wymogi właściwej dokumentacji podatkowej i gospodarczej.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w przypadku nabycia towarów lub usług udokumentowanego fakturą wystawioną poza Krajowym Systemem e-Faktur, o ile spełnione są wszelkie inne przesłanki ustawowe, a sam moment odliczenia łączy się z faktycznym otrzymaniem takiej faktury przez nabywcę.

Emerytura z obowiązkowego niemieckiego systemu ubezpieczeń socjalnych, otrzymywana przez osobę zamieszkałą w Polsce, podlega opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech na mocy art. 18 ust. 2 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, co wyłącza obowiązek podatkowy w Polsce.

Usługi szkoleniowe świadczone przez podatnika na rzecz Spółki A S.A. nie mogą być zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, z uwagi na brak podmiotowej kwalifikacji podatnika jako jednostki objętej systemem oświaty.

Składki na fundusz pomocowy systemu ochrony banków spółdzielczych, stanowią koszty uzyskania przychodów, jeśli są nakierowane na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, oraz wymogami bezpieczeństwa finansowego instytucji.

Składki na funkcjonowanie systemu ochrony banków komercyjnych mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów, jeżeli ich poniesienie ma na celu zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów, pomimo braku obowiązkowego charakteru przynależności do systemu.

Przemieszczenie towarów należących do przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej jest uznawane jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, co wymaga wystawienia faktury ustrukturyzowanej przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

Spółka z siedzibą w Niemczech, prowadząca działalność w Polsce związaną z wynajmem nieruchomości, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT. W efekcie, od 1 lutego 2026 r., nie jest zobowiązana do wystawiania i odbierania faktur ustrukturyzowanych za pomocą KSeF.

Spółka z siedzibą w Niemczech, prowadząca działalność wynajmu nieruchomości w Polsce, która nie posiada własnego zaplecza personalnego i technicznego ani nie sprawuje kontroli nad infrastrukturą usługodawców, nie ma stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce i nie jest zobowiązana do stosowania KSeF.

Podmiot zagraniczny prowadzący na terenie RP działalność związaną z najmem nieruchomości - z brakiem własnego zaplecza personalnego i technicznego będącym pod realną kontrolą - nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności w rozumieniu art. 106ga ust. 2 ustawy o VAT, co zwalnia go z obowiązku korzystania z KSeF.

Podatnik ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych niezgodnie z obowiązkiem użycia KSeF, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów VAT, a wystawienie faktur poza KSeF samo w sobie nie stanowi negatywnej przesłanki wyłączającej prawo do odliczenia tego podatku.

Podmiot A. Limited, niezorganizowany strukturalnie na terenie Polski, nie posiada w kraju stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT i nie podlega obowiązkowi wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF.

Agencja nie jest zobowiązana do podawania numeru identyfikacyjnego faktur w komunikacie płatności w KSEF, gdy płatności dokonywane są za faktury wystawione na Armatora niebędącego zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT w Polsce, zgodnie z art. 108g ustawy o VAT.

Emerytura z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych, otrzymywana przez rezydenta Polski, podlega opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech, co wyklucza pobór zaliczek na podatek dochodowy w Polsce.

Spółka brytyjska nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej według definicji unijnej, co zwalnia ją z obowiązku wystawiania faktur w KSeF po 1 lutego 2026 roku, z uwagi na brak odpowiednich zasobów personalnych i technicznych oraz niezależności.

W kontekście KSeF, data wystawienia faktury ustrukturyzowanej tożsama z datą w polu P_1 jest kluczowa dla przeliczeń walutowych i uznawana za oficjalną datę wystawienia, niezależnie od terminu jej przesyłki do systemu.

Spółka niemiecka, nieposiadająca w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, z uwagi na brak odpowiednich zasobów ludzkich i technicznych, nie jest obowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur od 1 lutego 2026 r.

Podatnik nieposiadający w Polsce siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, w rozumieniu przepisów o VAT, nie jest zobowiązany do stosowania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) od 1 lutego 2026 r., zgodnie z art. 106ga ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT.

Za miejsce świadczenia usług nabywanych przez podatnika nieposiadającego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w kraju należy uznać siedzibę podatnika; brak stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce zwalnia z KSeF.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych wystawionych bez użycia KSeF, jeśli faktury te dokumentują rzeczywiste transakcje gospodarcze i spełnione są wszystkie pozostałe warunki uprawniające do odliczenia, a brak jest negatywnych przesłanek, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.

Szwajcarska spółka prowadząca działalność dystrybucyjną na terenie Polski nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski w rozumieniu przepisów VAT, a tym samym nie jest zobligowana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF.

Wystawienie faktury korygującej do zera dla pierwotnej faktury VAT dokumentującej rzeczywiste zdarzenie gospodarcze, nie rodzi obowiązku zapłaty podatku na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, przy jednoczesnym braku prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeśli faktura nie była zaakceptowana przez sprzedawcę.

Brak spełnienia przesłanek istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce przez spółkę zagraniczną powoduje, że miejsce świadczenia usług przypisuje się siedzibie na Islandii, co wyłącza obowiązek korzystania z polskiego systemu e-faktur oraz opodatkowania VAT w Polsce.

Podmiot zagraniczny, który nie posiada w Polsce wystarczającej struktury zaplecza personalnego i technicznego ani nie sprawuje nad nimi kontroli, nie ma stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w świetle przepisów o VAT. Usługi świadczone na rzecz takiego podmiotu opodatkowane są w miejscu jego siedziby.