Koszty kwalifikowane nowej inwestycji w kontekście zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych mogą być uwzględniane wyłącznie, jeśli zostały poniesione faktycznie i w okresie ważności decyzji o wsparciu. Wydatki poniesione przed wydaniem decyzji nie mogą stanowić podstawy do zwolnienia, ponieważ przepisy o zwolnieniach podatkowych wymagają ścisłej interpretacji.

Podatnik, niewykończający limitu pomocy publicznej na działalność w SSE, nie może skutecznie wybrać opodatkowania estońskim CIT. Dodanie przesłanek formalnych warunkuje nieskuteczność uprzednio złożonego zawiadomienia o wyborze ryczałtu, umożliwiając ponowną deklarację przy spełnieniu ustawowych warunków.

Podatnik jest uprawniony do stosowania obniżonych stawek amortyzacyjnych wobec środków trwałych wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 roku, które są wykorzystywane w działalności zwolnionej w Specjalnej Strefie Ekonomicznej, z możliwością późniejszego podwyższenia tych stawek do wysokości określonej w Wykazie.

Limit kosztów świadczeń niematerialnych, o którym mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT, należy wyliczać bez uwzględnienia przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów ze źródeł wolnych od opodatkowania CIT. Koszty związane z działalnością zwolnioną winny być pominięte w kalkulacji podatkowej EBITDA na potrzeby ustalania tego limitu.

Stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia na działalność w SSE zgodnie z art. 19 ust. 5 pkt 3 UoSSE, nie obliguje do zwrotu pomocy publicznej. Po wygaśnięciu zezwolenia, spółka, spełniając wymogi, może wybrać opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek (tzw. „CIT estoński”) w bieżącym roku podatkowym.

Wynagrodzenie otrzymane za zobowiązanie się do wyłącznego zakupu komponentów od kontrahenta nie stanowi przychodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, jako że nie jest bezpośrednim następstwem działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej zgodnie z zezwoleniem.

Usługi wsparcia sprzedaży nabywane od podmiotów powiązanych od 1 stycznia 2019 r. podlegają limitowaniu w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 15e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako usługi podobne do doradczych. Ograniczenia nie obejmują kosztów uwzględnianych w działaniach strefowych wolnych od podatku.

Dochody uzyskane przez spółkę z działalności w Specjalnej Strefie Ekonomicznej do 31 grudnia 2026 r. korzystają ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, niezależnie od złożenia deklaracji podatkowej w 2027 r.

Dochodów uzyskanych z nowej inwestycji realizowanej na terenie określonym decyzją o wsparciu, do momentu jej zakończenia, nie obejmuje zwolnienie od CIT przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT; stanowią one przychody z działalności opodatkowanej wraz z kosztami, które mogą być rozliczane na zasadach ogólnych.

Przychody i koszty uzyskania związane ze sprzedażą oprzyrządowania, służącego produkcji wyrobów zwolnionych, stanowią element kalkulacyjny zwolnionej działalności gospodarczej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o CIT, o ile działalność ta jest bezpośrednio powiązana z działalnością prowadzoną na terenie strefy w oparciu o uzyskane zezwolenia/ decyzje.

Koszty finansowania dłużnego, wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 15c ust. 1 CIT, mogą być rozliczane w kolejnych pięciu latach według zasady FIFO. Dla kosztów obejmujących działalność opodatkowaną i zwolnioną stosuje się proporcję alokacji z roku ich powstania, nie bieżący klucz alokacji.

Przywóz kabli podmorskich na obszar Polskiej Wyłącznej Strefy Ekonomicznej, która nie jest terytorium kraju w rozumieniu ustawy o VAT, nie stanowi importu i nie podlega obowiązkowi rozliczenia podatku należnego, jeśli nie powstaje dług celny.

Ograniczenia wynikające z art. 15e ustawy o CIT nie mają zastosowania do kosztów związanych z działalnością zwolnioną z opodatkowania, a alokacja kosztów powinna być dokonana proporcjonalnie wg klucza określonego w art. 15 ust. 2 i 2a dla części działalności opodatkowanej. Potwierdza to wykładnia językowa i systemowa ustawy.

Ograniczenia z art. 15c i 15e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie dotyczą kosztów działalności zwolnionej z opodatkowania, a w przypadku kosztów związanych zarówno z działalnością opodatkowaną, jak i zwolnioną, ograniczenia stosuje się tylko do kosztów przypisanych do działalności opodatkowanej.

Zmiana statusu przedsiębiorstwa z małego na średniego w trakcie realizacji inwestycji w SSE nie wpływa na wysokość przysługującej pomocy publicznej ustalonej na dzień wydania zezwolenia strefowego, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT. Intensywność pomocy pozostaje niezmienna przez cały okres realizacji inwestycji.

Składki na ubezpieczenia majątku i utraconych korzyści oraz odszkodowania z tytułu zdarzeń losowych, jako związane z działalnością w Specjalnej Strefie Ekonomicznej, stanowią koszty i przychody uzyskane z tej działalności, podlegające zwolnieniu podatkowemu. Organizacja spełnia wymogi art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Dla uznania wydatków inwestycyjnych za koszty kwalifikowane, momentem decydującym jest chwila ich rzeczywistej zapłaty (metoda kasowa), a skorzystanie ze zwolnienia podatkowego jest możliwe dopiero po uzyskaniu dochodów z nowej inwestycji, a nie od samego rozpoczęcia realizacji inwestycji.

Wydatki na nabycie nieruchomości gruntowej od podmiotu powiązanego, poniesione po uzyskaniu decyzji o wsparciu, mogą być uznane za koszty kwalifikowane w rozumieniu § 8 ust. 1 Rozporządzenia, wpływając na wysokość przysługującej pomocy publicznej w formie zwolnienia z CIT. Stanowisko to spełnia kryteria zgodnie z ustawą o wspieraniu nowych inwestycji.

Koszty uzyskania przychodu ponoszone przez spółkę w związku z zamkniętą dywizją w specjalnej strefie ekonomicznej, po formalnym wygaśnięciu zezwoleń, mogą być kwalifikowane jako koszty działalności opodatkowanej, z wyłączeniem amortyzacji budynku i strat niezamortyzowanych środków trwałych, które utraciły przydatność gospodarczą. Wygaśnięcie zezwolenia jest jednoznaczne z momentem złożenia wniosku

Korekty rentowności dokonywane w ramach transakcji kontrolowanych, które związane są bezpośrednio z działalnością gospodarczą określoną w decyzji o wsparciu, mogą być uznane za wpływające na wartość dochodu zwolnionego z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT.

Wykazanie różnic kursowych wg metody rachunkowej wymaga kompensaty wszystkich różnic, niezależnie od źródła ich powstania, z wyjątkiem bezpośredniej alokacji. Nadwyżka dodatnich różnic kursowych podlega całkowitemu opodatkowaniu, zaś nadwyżka ujemnych wymaga alokacji do działalności zwolnionej i opodatkowanej wg klucza przychodowego.

Zwolnienie z PDOP z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje od momentu uzyskania dochodu z działalności prowadzonej na jej podstawie, przy czym moment poniesienia wydatków kwalifikujących określa się zgodnie z metodą kasową, co oznacza faktyczną zapłatę kosztów. Zaliczki uwzględnia się jako koszty kwalifikowane dopiero po pełnej zapłacie należności.

Koszt nabycia kontenerów poniesiony przez spółkę komandytową w 2020 r. kwalifikuje się do objęcia wsparciem jako koszt kwalifikowany w rozumieniu § 8 ust. 1 Rozporządzenia WNI, co stanowi podstawę do korzystania z zwolnienia podatkowego, zgodnie z przepisami obowiązującymi przed uzyskaniem przez spółkę statusu podatnika CIT, tj. do 30 kwietnia 2021 r.

Odszkodowanie otrzymane przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność w specjalnej strefie ekonomicznej, związane z indywidualną polisą ubezpieczeniową, nie korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego, gdyż nie jest bezpośrednim dochodem z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu strefowym.