Połączenie spółek kapitałowych metodą łączenia udziałów, zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości, zwalnia z obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych spółki przejmowanej, co skutkuje brakiem zakończenia jej roku podatkowego; spółka przejmująca staje się sukcesorem podatkowym, uwzględniając jej przychody i koszty w swoim rozliczeniu, z uwzględnieniem ograniczeń w rozliczaniu strat podatkowych.

Podatkowa grupa kapitałowa nie jest uprawniona do odliczenia straty z danego źródła przychodów powstałej podczas jej funkcjonowania od dochodu z tegoż źródła w latach następnych bez ograniczeń, zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o CIT.

Spółka z siedzibą w Polsce ma prawo uwzględniać w zeznaniu CIT dochody i straty oddziałów zagranicznych pod warunkiem, że pozwala na to metoda unikania podwójnego opodatkowania ustalona w umowach międzynarodowych. W przypadku oddziałów na Litwie i Rumunii zastosowanie ma metoda proporcjonalnego odliczenia, podczas gdy dla Czech i Węgier obowiązuje metoda wyłączenia z progresją.

Podatnik może jednorazowo odliczyć stratę podatkową z roku 2022 od dochodu z 2024 roku, do wysokości nieprzekraczającej 5 milionów złotych, o ile osiągnął w 2024 roku wystarczający dochód, spełniając warunki art. 7 ust. 5 pkt 2 ustawy o CIT.

Dochodów z inwestycji SCSp należy klasyfikować zgodnie z ich naturą na poziomie spółki: zyski kapitałowe oraz inne źródła przychodów, przy czym przeniesione straty kapitałowe nie obniżają dochodów z działalności gospodarczej.

Niedobory inwentaryzacyjne mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych, o ile są niezawinione, wynikają z normalnego ryzyka gospodarczego, są należycie udokumentowane i powstały mimo zachowania przez podatnika wymaganej staranności.

Zwolnienie z obowiązku sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych jest możliwe, jeżeli podmioty powiązane nie poniosły straty podatkowej w odniesieniu do źródła przychodów, z którym związana jest kontrolowana transakcja, niezależnie od strat z innych źródeł przychodów.

Różnica pomiędzy wkładem wniesionym a kwotą uzyskaną przy wystąpieniu ze spółki cywilnej nie stanowi straty podatkowej podlegającej odliczeniu od dochodu z innego źródła. Warunkiem rozliczenia straty podatkowej jest poniesienie i rozliczenie jej w ramach tego samego źródła przychodów.

Koszty nabycia akcji można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wyłącznie w przypadku odpłatnego zbycia tych akcji, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Brak przychodu z zbycia akcji upadłej spółki wyklucza możliwość rozliczenia takich kosztów jako straty podatkowej.

Pokrycie straty spółki kapitałem rezerwowym lub zapasowym oraz obniżenie kapitału zakładowego bez wypłaty nie rodzi skutków podatkowych. Obniżenie z wypłatą generuje przychód opodatkowany ponad koszt nabycia udziałów, ustalony proporcjonalnie do wartości obniżenia kapitału.

Szpital nie jest obowiązany do naliczania i odprowadzania CIT od wydatków niestanowiących KUP, gdy całość dochodu wcześniej zwolnionego przeznaczono i wydatkowano, a obecnie osiąga stratę podatkową.

Podatnik jest zobowiązany do zapłaty podatku od przychodów z budynków, jeżeli jego wysokość przewyższa zaliczkę na podatek dochodowy osób prawnych wyliczaną według art. 25 ustawy CIT, niezależnie od rozliczeń strat z lat ubiegłych (art. 24b ustawy CIT).

W okolicznościach, w których podatek od przychodów z budynków przewyższa wysokość zaliczki CIT, podatnik nie może zaniechać uiszczenia tego podatku, niezależnie od stosowania odliczeń z tytułu strat z lat ubiegłych.

Podatnik rozliczający dochód z działalności gospodarczej stawką liniową 19% może uwzględnić straty podatkowe z lat ubiegłych przy ustalaniu podstawy do obliczenia daniny solidarnościowej, zgodnie z art. 30h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W kosztach uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości nie uwzględnia się kosztów nabycia udziałów nabytych w drodze darowizny, jedynie faktycznie poniesione koszty zakupu i inwestycje zwiększające wartość nieruchomości podwyższają przychód podlegający opodatkowaniu.

Straty podatkowe z działalności opodatkowanej na zasadach ogólnych mogą być rozliczane z dochodami z działalności prowadzonej na podstawie instrumentów wsparcia, niekorzystającymi ze zwolnień podatkowych z uwagi na niewystarczające limity pomocy, opodatkowanymi na zasadach ogólnych.

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat z odpłatnego zbycia obligacji, jako wierzytelności, chyba że wierzytelność została wcześniej zarachowana jako przychód należny; art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT wyklucza pełne rozliczenie strat z takich transakcji w kosztach podatkowych.

Strata z odpłatnego zbycia obligacji, jako papierów wartościowych o charakterze dłużnym, nie jest kosztem uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych, chyba że wierzytelność wynikająca z obligacji była wcześniej zarachowana jako przychód należny.

W kalkulacji wielkości pomocy publicznej uzyskanej przez spółki w formie zwolnień podatkowych dla działalności strefowej, strata z tej działalności nie może pomniejszać podstawy obliczenia kwoty niezapłaconego podatku, stanowiącego pomoc publiczną. Brak jest przepisów umożliwiających takie pomniejszenie.

Strata z likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych jest kosztem uzyskania przychodu, o ile utrata przydatności nie wynika ze zmiany rodzaju działalności. Koszt ten można odliczyć w dacie fizycznego zakończenia prac likwidacyjnych, a nie jako część wartości nowego środka trwałego.

Spółka przejmująca w wyniku odwrotnego połączenia nie jest uprawniona do rozliczenia strat podatkowych z lat poprzedzających połączenie, jeśli w jego wyniku dochodzi do zmiany struktury właścicielskiej na poziomie co najmniej 25% udziałów, nawet w przypadku wcześniejszego pośredniego posiadania tych udziałów przez przejmującego.

Straty z jednego źródła przychodu nie mogą być uwzględniane przy obliczaniu podstawy daniny solidarnościowej w kontekście dochodów z innego źródła, co wynika z art. 9 ust. 3 ustawy o PIT. Metodologia wnioskodawcy nie jest zgodna z przepisami ustawy o PIT.

Podatnik ma prawo stosować ulgę na innowacyjnych pracowników począwszy od miesiąca następującego po miesiącu złożenia zeznania CIT i kontynuuje jej stosowanie do końca roku podatkowego, zmniejszając zaliczki PIT od wynagrodzeń na podstawie art. 18db ustawy o CIT.

Do momentu zakończenia inwestycji określonego w decyzji o wsparciu, dochody i koszty działalności inwestycyjnej kwalifikują jako opodatkowane, a spółka może korzystać z ulg o ile koszty nie zmniejszają dochodu zwolnionego. Straty przed zakończeniem inwestycji rozlicza się według generalnych reguł CIT.