Zmiana stawek amortyzacyjnych środków trwałych dla działalności strefowej jest dopuszczalna, pod warunkiem, że środki te były w ewidencji przed 2021 r. Spółka nie ma obowiązku dostosowania ich do okresu ekonomicznej użyteczności. Nieuprawnione jest stosowanie korekt wstecznych dotyczących tych odpisów.

Podatnik jest uprawniony do obniżenia stawki amortyzacji podatkowej do dowolnej wysokości, także retroaktywnie, dla środków trwałych opodatkowanych metodą liniową, zgodnie z art. 16i ust. 1 ustawy o CIT, o ile nie upłynął okres przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Podatnik ma prawo do obniżenia stawek amortyzacyjnych na mocy art. 16i ust. 5 ustawy CIT zarówno retroaktywnie, jak i prospektywnie, co potwierdzają orzeczenia sądów administracyjnych, które zapewniają elastyczność w dostosowywaniu stawek do zmian gospodarczych, takich jak pandemia COVID-19.

Zmiana stawek amortyzacyjnych przewidziana w art. 16i ust. 5 ustawy o CIT nie uprawnia podatników do modyfikacji stawek wstecznie za zakończone lata podatkowe.

Podatnik, eksploatujący budynki, budowle oraz urządzenia w warunkach pogorszonych lub używający ich intensywnie, ma prawo do zastosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych zgodnie z art. 16i ustawy o CIT, stosując współczynniki do wartości określonych przez ustawodawcę.

W przypadku środków trwałych, które nie są trwale związane z innymi obiektami, amortyzacji podlegają oddzielnie z zastosowaniem różnych stawek zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych. Podatnik może dokonać wstecznej korekty stawek amortyzacyjnych w granicach przedawnienia zobowiązań podatkowych, jeżeli pierwotnie do rozliczenia przyjęto niewłaściwe stawki zgodne z art. 16a ustawy o podatku dochodowym

Podatnik ma prawo, na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy CIT, obniżać i zwiększać stawki amortyzacyjne środków trwałych, amortyzowanych metodą liniową, do dowolnego poziomu powyżej 0%, przy zachowaniu wskazanych terminów, bez naruszania zasad zmiany metod amortyzacji.

Podatnik ma prawo dokonywać zmiany stawek amortyzacyjnych środków trwałych amortyzowanych metodą liniową na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o CIT. Możliwe jest kilkukrotne obniżanie i podwyższanie stawek w zakresie określonym w Wykazie, przy zachowaniu terminów przewidzianych w przepisach podatkowych.

Inteligentnym zegarkom (smartwatchom), zaklasyfikowanym do grupy 623 KŚT jako 'Urządzenia odbiorcze i transmisyjne dla telefonii i telegrafii', przysługuje stawka amortyzacyjna 10%, nie 20% jak dla telefonów komórkowych, z uwagi na ich odrębność klasyfikacyjną.

Podatnik ma prawo do wielokrotnego obniżenia lub zwiększenia stawek amortyzacyjnych stosowanych dla środków trwałych na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, przy zachowaniu przewidzianych terminów i limitów, co nie podlega ograniczeniom co do częstotliwości zmian stawek.

Podatnicy mają prawo podwyższyć stawkę amortyzacji środków transportu do współczynnika 1,4, jeżeli pojazdy te są użytkowane intensywnie lub wymagają szczególnej sprawności technicznej, zgodnie z art. 16i ust. 2 pkt 2 uCIT, co potwierdza możliwość stosowania podwyższonych odpisów amortyzacyjnych dla pojazdów w działalności medycznej.

Podatnik nie jest uprawniony do retrospektywnego obniżenia stawek amortyzacyjnych za lata podatkowe zakończone oraz w trakcie bieżącego roku podatkowego, lecz może to uczynić od początku przyszłego roku podatkowego; obniżenie stawki do 0% jest dozwolone.

Podatnik, który spełnia warunki z art. 16j ustawy o CIT, jest uprawniony do stosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej wynoszącej 5 lat dla nowo wytworzonego budynku, nawet jeśli jest on połączony z innym budynkiem, o ile lokalizacja inwestycji odpowiada ustawowym kryteriom bezrobocia i dochodu.

Podatnicy mogą obniżać stawki amortyzacyjne dla środków trwałych wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r., nawet jeśli są wykorzystywane w działalności zwolnionej z CIT, bez względu na ograniczenia czasowe wynikające z art. 16i ust. 8 ustawy CIT.

Zmiana stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych, wykorzystywanych w działalności zwolnionej z opodatkowania, przez ich obniżenie w odniesieniu do lat wcześniejszych jest niedopuszczalna, przy czym korekta musi być dokonana na początku nowego roku podatkowego.

Spółka miała uprawnienie na mocy art. 16i ust. 5 ustawy o CIT do obniżenia, a następnie modyfikacji, stawek amortyzacyjnych do dowolnej wysokości powyżej 0% dla środków trwałych wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r., niezależnie od działań ulepszających, przy braku wymogu powiązania z okresem użyteczności ekonomicznej.

Podatnicy są uprawnieni do obniżenia stawek amortyzacyjnych liniowych do dowolnej wysokości, nawet bliskiej zeru, dla wybranych środków trwałych na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o CIT. Prawo to obejmuje zarówno lata bieżące, jak i przeszłe nieprzedawnione okresy podatkowe, z możliwością późniejszego podwyższenia stawek do wartości nieprzekraczającej wykazu stawek amortyzacyjnych.

Zmiany stawek amortyzacyjnych mogą być dokonywane jedynie od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Przepis art. 16i ust. 5 ustawy o CIT nie przewiduje możliwości retrospektywnej aktualizacji stawek dla wcześniej złożonych deklaracji podatkowych.

Spółce przysługuje prawo do obniżenia stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych wprowadzonych do Ewidencji przed 1 stycznia 2021 r., wykorzystywanych w działalności zwolnionej z CIT, niezależnie od ulepszeń dokonanych po tej dacie, pod warunkiem, że obniżenie nastąpi do dowolnej wysokości wyższej niż 0%.

Przy kwalifikacji amortyzacji smartwatchy sklasyfikowanych jako 'Urządzenia odbiorcze i transmisyjne dla telefonii i telegrafii' należy stosować stawkę amortyzacyjną 10%, odpowiadającą urządzeniom technicznym, a nie 20% właściwą dla telefonów komórkowych, niezależnie od funkcjonalności smartwatchy zbliżonej do telefonów.

Realizacja projektu przez Spółkę czeską prowadzi do posiadania zakładu podatkowego w Polsce w myśl art. 5 ust. 3 lit. a UPO PL-CZ, obligując do alokacji zysków i opodatkowania związanych z tym przychodów na terytorium Polski.

Dla budynku niemieszkalnego użytkowanego przez co najmniej 30 lat, spółka może zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną w wysokości 10% rocznie, przy minimalnym okresie amortyzacji wynoszącym 10 lat, zgodnie z art. 16j ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

Zastosowanie indywidualnej stawki amortyzacyjnej dla budynków niemieszkalnych, w przypadku gdy decyzja o pozwoleniu na budowę uprawomocniła się przed 1 stycznia 2024 roku, jest niedopuszczalne na podstawie art. 22j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Organ podatkowy orzekł, że art. 16i ust. 5 ustawy CIT nie umożliwia retroaktywnego obniżenia stawek amortyzacyjnych, lecz tylko w stosunku do lat następujących po roku bieżącym. Zmiana stawek amortyzacyjnych możliwa jest jedynie od pierwszego miesiąca nowego roku podatkowego.