Stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terenie Polski powstaje, gdy zagraniczna spółka posiada oddział charakteryzujący się odpowiednim zapleczem personalnym i technicznym, umożliwiającym aktywne odbiór i wykorzystanie usług, co implikuje opodatkowanie VAT świadczonych na jej rzecz usług na terenie kraju.

Zagraniczna spółka wynajmująca nieruchomości w Polsce, bez własnych zasobów personalnych i technicznych na terenie kraju, nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, co wyklucza opodatkowanie nabywanych usług w Polsce i uniemożliwia odliczenie VAT naliczonego.

Dzierżawa nieruchomości przez nierezydenta na terytorium Polski, przy braku stałej struktury organizacyjnej, nie powoduje obowiązku rejestracji jako czynny podatnik VAT, a obowiązek rozliczenia podatku ciąży na usługobiorcy korzystającym z nieruchomości.

Podmiot z siedzibą zagraniczną, prowadzący działalność poprzez usługi logistyczne w Polsce, nie jest uznawany za posiadający stałe miejsce prowadzenia działalności, jeżeli nie kontroluje lokalnego zaplecza personalnego i technicznego. W rezultacie, taki podmiot nie podlega obowiązkowi wystawiania i odbierania faktur przez KSeF od lutego 2026 r.

Zagraniczny podatnik nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, gdy nie kontroluje ani nie wykorzystuje do celów gospodarczych struktury personalnej i technicznej na terytorium Polski. W związku z tym, nie jest zobowiązany do stosowania Krajowego Systemu e-Faktur od 2026 roku.

Usługi świadczone przez polski podmiot na rzecz zagranicznej spółki nie tworzą stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce w rozumieniu art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, zatem nie będą podlegały opodatkowaniu VAT na terytorium kraju.

Spółka zagraniczna nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, gdy brak jest odpowiedniego zaplecza personalnego i technicznego, co wyklucza obowiązek wystawiania faktur przez KSeF.

Niemiecka spółka A. GmbH, nie posiadając w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności, nie jest zobowiązana odprowadzać polskiego podatku VAT od usług wsparcia sprzedaży i posprzedażowych nabywanych od B. Sp. z o.o. oraz nie jest objęta obowiązkiem stosowania KSeF. Miejscem świadczenia usług jest siedziba spółki w Niemczech.

Spółka zagraniczna, nie posiadająca na terytorium Polski wystarczających zasobów osobowych i technicznych, nie ma stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów VAT, co wyklucza jej obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych w KSeF od 1 lutego 2026 roku.

Spółka B. BV nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, w związku z czym miejsce świadczenia usług należy ustalać zgodnie z siedzibą, co skutkuje nieobowiązywaniem polskiego VAT dla usług świadczonych przez Wnioskodawcę.

Spółka posiadająca siedzibę za granicą, nieposiadająca na terytorium Polski ani zaplecza personalno-technicznego, ani kontroli nad nim, nie jest uznawana za posiadającą stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, co wyklucza opodatkowanie VAT usług nabywanych w Polsce; należy stosować zasadę odwrotnego obciążenia.

Spółka nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce dla celów podatku od towarów i usług, gdyż brak jej odpowiedniego zaplecza personalnego i technicznego, które charakteryzowałoby się wystarczającą samodzielnością oraz stałością zgodnie z przepisami unijnymi i polskim orzecznictwem.

Spółka niemiecka prowadząca działalność poprzez oddział w Polsce, nieposiadająca odpowiedniego zaplecza technicznego i personalnego ani niezależności decyzyjnej, nie ma stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce w rozumieniu przepisów VAT. Wobec tego może korzystać z procedury magazynu call-off stock, bez uznania przemieszczenia towarów za wewnątrzwspólnotowe nabycie.

A. B.V., prowadząc działalność w Polsce polegającą jedynie na współpracy logistycznej bez własnego zaplecza personalnego i technicznego oraz bez kontroli nad polskim dostawcą usług, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terenie Polski w rozumieniu przepisów o VAT.

Spółka A. BV, realizując projekt budowy farmy wiatrowej, nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej według ustawy o VAT, gdyż brakuje wystarczającej struktury personalnej i technicznej do samodzielnego świadczenia usług, co wyklucza zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia.

Spółka irlandzka nie będzie posiadała stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, a świadczenie usług magazynowo-logistycznych podlega opodatkowaniu w miejscu jej siedziby (Irlandia). Spółka jest zobowiązana do używania kasy rejestrującej przy sprzedaży w Polsce, w przypadku niektórych towarów, niezależnie od fizycznej obecności w kraju.

Podmiot prowadzący działalność poprzez oddział w Polsce nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terenie Polski w myśl art. 11 Rozporządzenia 282/2011, a więc nie ma podstaw do raportowania usług w polskich deklaracjach VAT ani prawa do odliczenia podatku naliczonego. Usługi są świadczone na rzecz centrali znajdującej się poza Polską.

Obecność nieruchomości w Polsce przez podmiot zagraniczny, bez odpowiedniego zaplecza kadrowego oraz technicznego, jak również przy ograniczonym wpływie na lokalne działania biznesowe, nie skutkuje posiadaniem stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT.

Spółka A nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce na gruncie Rozporządzenia wykonawczego 282/2011, a miejscem świadczenia usług przez Spółkę B na rzecz Spółki A jest miejsce siedziby Spółki A w Szwecji, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT.

Usługi doradcze świadczone z Włoch dla polskiego kontrahenta podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce zgodnie z art. 28b ustawy o VAT; wobec braku stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, usługobiorca jest odpowiedzialny za rozliczenie podatku poprzez mechanizm odwrotnego obciążenia.

Podmiot, który nie posiada w Polsce własnego zaplecza personalnego lub technicznego i nie sprawuje nad nimi kontroli porównywalnej z własnymi strukturami, nie ustanawia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, a tym samym nie może odliczać podatku VAT naliczonego w Polsce.

Realizacja Projektu przez spółkę A. SE poprzez oddział B. SE nie generuje stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce dla celów VAT; w związku z tym stosuje się mechanizm odwrotnego obciążenia dla usług, podczas gdy dostawa towarów podlega odrębnym zasadom opodatkowania.

Spółka brytyjska, nie dysponując odpowiednią infrastrukturą personalną i techniczną na terytorium Polski, nie spełnia warunków uznania za stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej dla celów VAT. Tym samym usługi produkcyjne nabywane na zlecenie spoza kraju nie podlegają opodatkowaniu w Polsce, lecz w miejscu siedziby spółki nabywającej usługę.

Podatnicy dokonujący samofakturowania dla dostawców zarejestrowanych do VAT w Polsce, lecz bez stałej siedziby, nie są zobowiązani do wystawiania faktur przez KSeF, chyba że uzyskają autoryzację i uprawnienia od zagranicznego dostawcy zgodnie z art. 106ga ust. 4 ustawy o VAT.