Interpretacje
Transakcja sprzedaży wierzytelności do funduszu sekurytyzacyjnego, stanowiąca racjonalne i ekonomicznie uzasadnione działanie, spełnia kryteria schematu podatkowego w kontekście ordynacji podatkowej, wymagające zgłoszenia ze względu na powstałą korzyść podatkową oraz istnienie ogólnej cechy rozpoznawczej, mimo obligatoryjnych regulacji prawnych.
Przelewy wierzytelności w ramach kompleksowej usługi sekurytyzacji, jako podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, są wyłączone z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. a) cytowanej ustawy.
Zwrotne przeniesienie wierzytelności w ramach sekurytyzacji, dokonane jako element usług podlegających opodatkowaniu VAT, wyłączone jest z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy PCC.
Przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym, spółka ma prawo pomniejszyć podstawę opodatkowania o przychody ze zbycia wierzytelności na rzecz instytucji faktoringowej, co wynika z art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT.
Wierzytelności nabywane na podstawie Umowy Finansowania, przekazywane przez polskie spółki na rzecz zagranicznego podmiotu, stanowią świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT. Polski podatnik, jako usługobiorca, jest zobowiązany do rozliczenia podatku w ramach mechanizmu odwrotnego obciążenia, w kontekście importu usług.
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat z odpłatnego zbycia obligacji, jako wierzytelności, chyba że wierzytelność została wcześniej zarachowana jako przychód należny; art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT wyklucza pełne rozliczenie strat z takich transakcji w kosztach podatkowych.
Strata z odpłatnego zbycia obligacji, jako papierów wartościowych o charakterze dłużnym, nie jest kosztem uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych, chyba że wierzytelność wynikająca z obligacji była wcześniej zarachowana jako przychód należny.
Przeniesienie wierzytelności własnych przez podatnika na rzecz faktora w ramach umowy faktoringu nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT, jako że czynność ta nie jest uznawana za świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT. Skonto udzielone z powodu wcześniejszej zapłaty przez faktora powoduje obowiązek korekty podstawy opodatkowania na bieżąco oraz wystawienia faktury korygującej.
Cesja wierzytelności trudnych, nabytych poniżej wartości nominalnej, nie stanowi odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Czynności sprzedaży i zwrotnego przeniesienia wierzytelności w ramach umowy faktoringu/sekurytyzacji stanowią usługę zwolnioną z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na mocy art. 2 pkt 4 ustawy, chyba że każdorazowo podlegają opodatkowaniu VAT.
Sprzedaż wierzytelności leasingowych do spółki celowej, bez przenoszenia własności przedmiotu leasingu, nie generuje przychodu podatkowego dla zbywającej spółki, która nadal musi wykazywać przychody z opłat leasingowych w chwili ich wymagalności. Uzyskanie przyszłych nadwyżek nie wpływa na pierwotnie rozpoznane dyskonto. Odpisy wierzytelności mogą być kosztem uzyskania przychodu dopiero po ich odkupie
Umowa cesji wierzytelności może podlegać podatkowi PCC, jeżeli przyjmuje postać umowy sprzedaży, jednak w razie zawarcia i wykonania hali outside terytorium RP, obowiązek podatkowy nie powstaje zgodnie z art. 1 ust. 4 ustawy o PCC.
Przelew wierzytelności dokonany w ramach sekurytyzacji i opodatkowany podatkiem od towarów i usług jest wyłączony z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o PCC.
Zwrotne przeniesienie wierzytelności w ramach usługi sekurytyzacji, jako element opodatkowanej VAT-em usługi, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na mocy art. 2 pkt 4 ustawy PCC.
Sprzedaż przez podmiot wierzytelności własnych w ramach umowy faktoringowej skutkuje powstaniem przychodu podatkowego odrębnego od uprzednio rozpoznanego przychodu należnego, a przychody z tego tytułu mają znaczenie dla określenia statusu 'dużego podatnika' na podstawie art. 27b ust. 2 ustawy o CIT.
Transakcje nabycia i zbycia wierzytelności przez bank, które są niewymagalne i nabywane w celu uzyskania z nich pożytków, nie podlegają opodatkowaniu VAT jako usługi ściągania długów lub faktoringu; korzystają one ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT.
Sekurytyzacja wierzytelności, polegająca na ich przeniesieniu i zwrotnym nabywaniu, jako objęta regulacjami ustawy o VAT i korzystająca ze zwolnienia jako usługa finansowa, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o tym podatku.
Usługi wykupu wierzytelności świadczone z zagranicy na rzecz podatnika w Polsce podlegają opodatkowaniu VAT na zasadzie odwrotnego obciążenia, przy czym podstawę opodatkowania stanowi kwota dyskonta jako wynagrodzenie usługodawcy, a podatek naliczony może być odliczany.
Sprzedaż wierzytelności przez Spółkę na rzecz zagranicznego podmiotu nie generuje obowiązku podatkowego w PCC po stronie Spółki, jako że zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy obowiązek ten dotyczy nabywcy oraz z uwagi na wyłączenie transakcji spod opodatkowania PCC na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o PCC.
Koszty ponoszone w związku z umowami sprzedaży wierzytelności stanowią zapłatę za udostępnienie środków i korzystanie z nich. Oznacza to, że Wynagrodzenie Nabywcy stanowi koszty finansowania dłużnego w myśl art. 15c ust. 12 ustawy o CIT, a w konsekwencji podlega ograniczeniom przewidzianym w art. 15c w zakresie możliwości ujęcia jako koszt uzyskania przychodu Spółki zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy
Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości kwoty głównej (bez naliczonych odsetek) przeniesionej części wierzytelności w związku z przeniesieniem na Spółkę w ramach datio in solutum części wierzytelności (kwota główna pożyczki wraz z naliczonymi odsetkami) i rozpoznaniem z tego tytułu przychodu podatkowego.