Delegowanie pracowników do zakładów produkcyjnych kontrahenta w Polsce nie powoduje powstania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, gdy nie występuje odpowiednia, niezależna struktura personalna i techniczna umożliwiająca prowadzenie działalności w sposób samodzielny i stały.

Podmiot z siedzibą za granicą, nieposiadający w Polsce stałego zaplecza personalnego i technicznego pod własną kontrolą, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, co zwalnia go z obowiązku stosowania Krajowego Systemu e-Faktur.

Podatnik nieposiadający w Polsce siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, w rozumieniu przepisów o VAT, nie jest zobowiązany do stosowania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) od 1 lutego 2026 r., zgodnie z art. 106ga ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT.

Za miejsce świadczenia usług nabywanych przez podatnika nieposiadającego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w kraju należy uznać siedzibę podatnika; brak stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce zwalnia z KSeF.

Szwajcarska spółka prowadząca działalność dystrybucyjną na terenie Polski nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski w rozumieniu przepisów VAT, a tym samym nie jest zobligowana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF.

Podatnik niemający wystarczającego zaplecza personalnego i technicznego w państwie członkowskim nie posiada w nim stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 11 rozporządzenia 282/2011. Miejscem świadczenia usług nabywanych przez takiego podatnika pozostaje miejsce jego siedziby.

Spółka niemiecka nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, a tym samym nie jest zobowiązana do rozliczenia importu usług na terytorium Polski na gruncie Ustawy o VAT. Zakres działalności spółki w Polsce nie zapewnia wystarczającego stopnia stałości oraz zaplecza personalnego i technicznego do samodzielnego świadczenia usług.

Spółka zagraniczna, nie posiadająca w danym państwie członkowskim UE własnego zaplecza personalnego i technicznego, działająca poprzez miejscową spółkę wykonującą czynności pomocnicze, nie posiada w tym państwie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, skutkującego powstaniem w nim obowiązku podatkowego VAT.

Spółka zagraniczna nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, a więc nie jest zobligowana do stosowania KSeF, o ile nie dysponuje infrastrukturą i personelem pozwalającymi na samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej w Polsce.

Podatnik, który nie posiada stałego miejsca na terytorium Polski, nie jest zobowiązany do stosowania Krajowego Systemu e-Faktur i zachowuje prawo do odliczenia VAT z faktur nieustrukturyzowanych w przypadku, gdy transakcje są rzeczywiste i merytoryczne przesłanki odliczenia są spełnione.

Oddział zagranicznej spółki nie spełnia warunków samodzielności prawnej wymaganych dla utworzenia podatkowej grupy kapitałowej; spółka dominująca musi posiadać siedzibę w Polsce, co wyklucza C. jako potencjalną spółkę dominującą w PGK.

Spółka GmbH nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 11 ust. 1 Rozporządzenia wykonawczego 282/2011, a tym samym nie jest zobowiązana do wystawiania ani odbierania faktur ustrukturyzowanych przez Krajowy System e-Faktur.

A. B.V. z siedzibą w Holandii, nie posiadając w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej ani zasobów umożliwiających jej samodzielne funkcjonowanie, jest zwolniona z obowiązku używania Krajowego Systemu e-Faktur wg art. 106ga ust. 2 ustawy o VAT.

Spółka A. GmbH, nieposiadająca siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, zgodnie z art. 106ga ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, nie jest zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur od 1 lutego 2026 r.

Zgodnie z art. 22 ust. 1d ustawy o p.d.o.f., przy sprzedaży akcji nabytych nieodpłatnie w ramach programu motywacyjnego oraz opodatkowanych za granicą, pracownik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wartość tego świadczenia, zapobiegając podwójnemu opodatkowaniu.

Podatnik o nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce, uzyskujący dochody z odpłatnego zbycia udziałów poza Polską, może odliczyć podatek faktycznie zapłacony za granicą do 19% zgodnie z art. 30b ust. 5a ustawy o PIT, mimo braku umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Faktury zaliczkowe powinny odzwierciedlać wartość usług przypadającą na odpowiedni okres rozliczeniowy. Zmiana umowy wpływająca na przyszłe wynagrodzenie nie wymaga korekty faktur zaliczkowych, a ostatnia faktura zaliczkowa zamykająca całą transakcję powinna zawierać numery poprzednich faktur dotyczących tego okresu rozliczeniowego.

Podatnik zagraniczny, który nie posiada w Polsce zasobów technicznych i personalnych umożliwiających niezależne prowadzenie działalności, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, a tym samym nie jest zobowiązany do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w Krajowym Systemie e-Faktur od 1 lutego 2026 roku.

Świadczenie pieniężne uzyskane z realizacji praw z akcji fantomowych nie stanowi przychodu z kapitałów pieniężnych. Wobec specyfiki oraz ograniczenia akcji fantomowych, przychód ten kwalifikuje się jako przychód z innych źródeł, podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Spółka publiczna nie spełnia warunku uznania za spółkę holdingową na gruncie art. 24m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT bez pełnej weryfikacji stryktury właścicielskiej obejmującej podmioty z jurysdykcji wyłączonych, co wyklucza prawo do zwolnień podatkowych przewidzianych w art. 24n i 24o ustawy o CIT.

Zagraniczne przedsiębiorstwo prowadzące działalność poprzez zakład w Polsce podlega minimalnemu podatkowi dochodowemu na podstawie art. 24ca ustawy o CIT. Wyliczenia podstawy tego podatku powinny uwzględniać jedynie przychody osiągnięte w Polsce, jednak dla celów określenia statusu małego podatnika powinno się brać pod uwagę całkowite przychody spółki, a nie tylko przychody jej oddziału.

Na potrzeby przygotowania struktury JPK_KR Oddział Spółki zagranicznej powinien posługiwać się numerem NIP macierzystej spółki zagranicznej, zgodnie z zasadą połączenia prawnego i organizacyjnego obu jednostek i braku samodzielności podatkowej oddziału.

Dochody uzyskiwane przez polskiego rezydenta z zagranicznych spółek niebędących osobami prawnymi są klasyfikowane jako dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej, a do zarachowania tych dochodów stosuje się odpowiednie metody z UPO: wyłączenie z progresją dla dochodów z Polski-Niemcy oraz odliczenie proporcjonalne dla dochodów z Polski-Kanada.

Dla celów ustalania podstawy opodatkowania podatkiem CFC, dochody i koszty zagranicznej jednostki kontrolowanej powinny być ustalane na podstawie przepisów Ustawy o PIT, a nie Ustawy o CIT, co obliguje do uwzględnienia wszystkich przychodów jednostki bez względu na rodzaj źródeł przychodów.