Wynagrodzenie wypłacane małżonkowi podatnika w ramach umowy o pracę oraz opłacone składki na ubezpieczenia społeczne dla osoby współpracującej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem, że są właściwie udokumentowane i nieodliczone od dochodu.
Spółka X, która otrzymała przedsiębiorstwo Y aportem, jest zobowiązana do rozpoznania przychodu z tytułu spłat wierzytelności oraz ma prawo zaliczyć poniesione wydatki na wynagrodzenia i składki do kosztów uzyskania przychodu. Brak sukcesji podatkowej w takim przypadku oznacza, że każdy podmiot rozpoznaje przychód i koszty indywidualnie.
W przypadku wniesienia aportem przedsiębiorstwa nie dochodzi do sukcesji podatkowej na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych, a spółka X jest zobowiązana do rozpoznania przychodu z tytułu otrzymanej spłaty wierzytelności oraz uprawniona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzeń i składek ZUS za okres sprzed aportu.
Składki na ubezpieczenia społeczne opłacane przez spółkę komandytowo-akcyjną za jej komplementariuszy nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Brak jest wymogu prawnego do ich opłacania przez spółkę, a także nie istnieje bezpośredni związek tych kosztów z uzyskiwanymi przychodami.
Wynagrodzenia z tytułu umów o pracę stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu ich należenia, a wynagrodzenia z tytułu umów cywilnoprawnych jako koszty bezpośrednie są rozliczane w roku podatkowym uzyskania odpowiadających im przychodów.
Zwrot składek na ubezpieczenie społeczne, w części obciążającej pracodawcę, nie stanowi przychodu nierezydenta podlegającego opodatkowaniu PIT, gdyż nie jest to przychód definitywny.
Składki na dobrowolne ubezpieczenie społeczne zapłacone przez podatnika mogą być odliczone od dochodu w zeznaniu podatkowym, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wynagrodzenie Prezesa Zarządu wypłacane bez uchwały Rady Nadzorczej określającej zasady kształtowania wynagrodzeń oraz zatwierdzającej umowę o zarządzanie, nie może być uznane za koszt uzyskania przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z uwagi na brak prawidłowej podstawy prawnej. Celem jest weryfikacja zgodności procesu decyzyjnego z regulacjami wewnętrznymi i ustawą.
Koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową, obejmujące wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne, mogą być uznane za koszty kwalifikowane na potrzeby ulgi B+R, zgodnie z art. 18d ustawy o CIT, jeśli działalność spełnia kryteria twórczości, systematyczności oraz wykorzystania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Na podmiot zobowiązany do rozpoznania przychodów podatkowych wskazuje data powstania przychodu i sukcesja praw podatkowych, przy czym spółka dzielona rozpoznaje przychody powstałe przed Dniem Wydzielenia, a spółka przejmująca - powstałe po tej dacie, zgodnie z art. 93c Ordynacji podatkowej.
Składki na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne zapłacone w Norwegii mogą być odliczone od dochodu w zeznaniu podatkowym składanym w Polsce, pod warunkiem że nie zostały odliczone w Norwegii ani zwrócone podatnikowi, oraz istnieje możliwość ich wyodrębnienia zgodnie z norweskimi przepisami.
Zapłacone składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne przez komplementariusza spółki komandytowej nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzenia spraw spółki, ponieważ brak jest związku przyczynowego między tymi składkami a konkretnym źródłem przychodu, jakim jest wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki.
Przychody uzyskane po ukończeniu 65. roku życia, lecz przed wypłatą pierwszego świadczenia emerytalnego, podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile podatnik nie otrzymywał emerytury w momencie ich uzyskania.
Podatnik posiadający nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce może odliczyć od dochodu składki na ubezpieczenie społeczne zapłacone w Norwegii, jeśli składki te nie zostały wcześniej odliczone w Norwegii ani w żadnej formie zwrócone, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia od dochodu składek na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne zapłaconych w Norwegii w 2024 r., zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile składki te nie zostały odliczone w Norwegii ani zwrócone podatnikowi.
Składki na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne, zapłacone przez rezydenta podatkowego Polski w Norwegii, mogą być odliczone od dochodu opodatkowanego w Polsce, pod warunkiem spełnienia określonych przesłanek prawnych, w tym braku ich wcześniejszego odliczenia w państwie zapłaty oraz uwzględnienia metod unikania podwójnego opodatkowania.
Podatnik prowadzący działalność gospodarczą opodatkowaną ryczałtem ewidencjonowanym ma prawo odliczyć 50% składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz 100% składek na ubezpieczenia społeczne, nawet gdy część przychodów objęta jest ulgą rodzin 4+, zwolnienie to nie wpływa na możliwość odliczeń.
Podatnik, którego jedynym dochodem są zwolnione z opodatkowania świadczenia pielęgnacyjne, nie jest uprawniony do dodatkowego zwrotu ulgi prorodzinnej na podstawie składek od tych świadczeń, zgodnie z art. 27f ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Diety wirtualne dla kierowców międzynarodowych są zwolnione z podatku, jednak nie wpływają na odliczenie składek społecznych, które powinny być obliczane od dochodu niezwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 23d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dochód osiągany przez wnioskodawcę z przeniesienia autorskich praw majątkowych do programu komputerowego spełnia kryteria opodatkowania preferencyjną stawką 5% w ramach IP Box, gdy działalność tworzenia i rozwijania oprogramowania kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa.
Renta wdowia z Irlandii, otrzymywana przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce, podlega opodatkowaniu w Polsce zgodnie z postanowieniami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Irlandią i nie korzysta ze zwolnień przewidzianych w art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zaległe składki ZUS, obciążające płatnika, stanowiące koszty uzyskania przychodów, mogą zostać rozpoznane jako takie dopiero w momencie ich faktycznej zapłaty, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 57a Ustawy o CIT.
Podatnik, będący rolnikiem, nie jest uprawniony do uwzględnienia składek na ubezpieczenia społeczne opłacane do KRUS przy wyliczaniu ulgi prorodzinnej, zgodnie z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże składki zdrowotne uiszczane na rzecz KRUS mogą być odliczone w ramach tej ulgi.
Koszty zatrudnienia w jednostkach obsługujących B. i A. powinny być alokowane do źródeł przychodów innych niż z zysków kapitałowych, natomiast koszty jednostek inwestycyjnych i prawnych powinny być przypisywane zgodnie z systemem alokacji opartym na ewidencji czasu pracy. Metoda ta spełnia wymogi ustawy o CIT.