Przychody z tytułu salda ujemnego są rozpoznawane w dniu ich faktycznego otrzymania lub potrącenia z dodatnim saldem, zaś saldo dodatnie jako pośredni koszt uzyskania przychodu potrąca się w dniu poniesienia kosztu.

Przychody z tytułu Salda Ujemnego powinny być rozpoznawane metodą kasową zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, natomiast koszty z tytułu Salda Dodatniego są kosztami pośrednimi potrącanymi w momencie poniesienia według art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Wzajemne rozliczenia pomiędzy franczyzodawcą a franczyzobiorcą dotyczące naliczenia punktów lojalnościowych nie podlegają opodatkowaniu VAT. Podstawą opodatkowania sprzedaży promocyjnej za 1 gr jest rzeczywista cena po rabacie uiszczana przez konsumenta, zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług.

Wzajemne rozliczenia wynikające z uczestnictwa w programie lojalnościowym nie stanowią wynagrodzenia za dostawę towarów ani świadczenie usług do celów podatku VAT. Podstawą opodatkowania sprzedaży z rabatem jest rzeczywista kwota zapłacona przez nabywcę, o ile nie występują okoliczności pozwalające określić podstawę w wartości rynkowej.

Wzajemne rozliczenia między Franczyzobiorcą a Franczyzodawcą dotyczące punktów, rabatów i nagród w programie lojalnościowym nie podlegają VAT z uwagi na brak świadczenia wzajemnego. Sprzedaż po cenie 1 gr po rabacie stanowi dostawę odpłatną z podstawą opodatkowania równą 1 gr.

Wzajemne rozliczenia franczyzobiorców w ramach programu lojalnościowego nie podlegają VAT; podstawa opodatkowania przy sprzedaży po obniżonej cenie odpowiada faktycznej zapłacie.

Rozliczenia związane z programem lojalnościowym pomiędzy franczyzobiorcami i Franczyzodawcą nie podlegają VAT, gdyż nie stanowią odpłatnej dostawy ani świadczenia usług. Podstawa opodatkowania VAT dla towarów sprzedawanych z rabatem to faktycznie zapłacona cena pod warunkiem braku powiązań mogących wpływać na cenę.

Wzajemne rozliczenia salda pomiędzy franczyzodawcą a wnioskodawcą nie stanowią czynności opodatkowanych VAT, jako że są elementem technicznego rozliczenia wspólnego programu lojalnościowego. Podstawę opodatkowania dla towarów sprzedawanych po cenie promocyjnej 1 grosza stanowi zapłacona kwota pomniejszona o VAT.

Wzajemne rozliczenia salda pomiędzy franczyzobiorcą a franczyzodawcą z tytułu naliczenia punktów i udzielania rabatów w ramach programu lojalnościowego nie podlegają opodatkowaniu VAT; natomiast w przypadku sprzedaży po cenie promocyjnej, podstawa opodatkowania odpowiada uiszczonej cenie, np. 1 gr, o ile nie narusza to regulacji prawa podatkowego.

Wzajemne rozliczenia pomiędzy franczyzodawcą a franczyzobiorcą z tytułu udziału w programie lojalnościowym nie stanowią odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu ustawy o VAT. Podstawą opodatkowania przy sprzedaży towarów za 1 gr, po rabacie, jest faktycznie otrzymana zapłata.

W ramach struktury rzeczywistego cash poolingu, przepływy środków pozostają podatkowo neutralne, a obowiązek sporządzenia dokumentacji cen transferowych spoczywa na Koordynatorze, pod warunkiem spełnienia progów, przy czym wyłącznie kapitał, a nie odsetki, uwzględnia się przy kalkulacji progu dokumentacyjnego.

Wymiana walut obcych bez udziału PLN nie generuje podatkowych różnic kursowych, a saldo na koncie "środki pieniężne w drodze" nie stanowi podatkowej różnicy kursowej w rozumieniu ustawy o CIT.

Transfery środków w systemie cash-pooling, zmierzające do wyrównania sald, nie tworzą przychodów ani kosztów podatkowych; odsetki naliczane w ramach tego systemu są traktowane jako przychody lub koszty uzyskania przychodów. Powstanie obowiązku dokumentowania cen transferowych zależy od przekroczenia określonych progów wartości transakcji.

Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodów w momencie jego definitywnego poniesienia w księgach rachunkowych po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zabezpieczając źródło przychodów z działalności w zakresie energii odnawialnej.

Saldo Dodatnie, jako koszt uzyskania przychodu, powinno być rozpoznane po zakończeniu okresu rozliczeniowego na bazie ostatecznych danych. Stanowi to koszt pośredni w rozumieniu ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie z systemu wsparcia OZE w formie aukcji energii elektrycznej stanowi koszt uzyskania przychodów w CIT jako koszt pośredni, uznawany po zakończeniu okresu rozliczeniowego przez sporządzenie stosownych dokumentów księgowych po potwierdzeniu danych dotyczących tego salda przez operatora.

Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie, jako koszt pośredni uzyskania przychodu, może zostać rozpoznane jako koszt w dacie jego ostatecznego potwierdzenia przez zarządcę rozliczeń po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, a nie w trakcie prowadzenia bieżących raportów do operatora.

Saldo Dodatnie powstałe w systemie aukcyjnym OZE podlega uznaniu za koszt uzyskania przychodu w momencie jego ostatecznego ujawienia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Kwota Salda Dodatniego, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, stanowi dla wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów, ujmowany w księgach po ostatecznym rozliczeniu trzyletnim okresie, jako koszt pośredni, nie bezpośredni. Organ zaakceptował tę interpretację, uznając stanowisko za prawidłowe.

W zakresie kosztów uzyskania przychodu, Saldo Dodatnie użytkowane przez Wytwórcę energii z OZE powinno być uznane za koszt pośredni ponoszony w momencie jego księgowego ujęcia jako zobowiązanie wobec ZR, na podstawie ostatecznego potwierdzenia wysokości przez ZR po zakończeniu każdego 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Kwota Salda Dodatniego, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia sprzedaży energii w trzyletnim okresie rozliczeniowym, stanowi koszt uzyskania przychodów rozpoznawany po zakończeniu okresu, co wynika z zasady, iż takie rozliczenie jest ostateczne i wiarygodne.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ujmująca różnicę pomiędzy ceną rynkową a ceną aukcyjną, stanowi dla wytwórcy energii odnawialnej koszt uzyskania przychodów, koszt ten należy rozpoznać po ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie w aukcyjnym systemie wsparcia OZE powinna zostać uznana za koszt uzyskania przychodu dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego i otrzymaniu ostatecznego potwierdzenia jej wysokości od operatora.