Ustanie obowiązku podatkowego jako "osoba samotnie wychowująca dziecko" wymaga spełnienia przesłanek z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które nie obejmują separacji faktycznej bez orzeczenia sądu.

Straty podatkowe poniesione przez spółkę przejmowaną w latach poprzedzających rok połączenia nie mogą zostać rozliczone przez spółkę przejmującą na podstawie art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, zaś wynik bieżący roku połączenia podlega łączeniu w zeznaniu podatkowym spółki przejmującej.

Z uwagi na brak możliwości precyzyjnego określenia wartości dostępnego zwolnienia podatkowego przed udzieleniem pomocy publicznej, podatnik nie jest zobowiązany do kalkulacji i wpłaty zaliczek na CIT za dochody z działalności objętej wsparciem w specjalnej strefie ekonomicznej.

Osoba sprawująca opiekę naprzemienną, będąca rozwodnikiem, może uzyskać status osoby samotnie wychowującej dziecko dla celów podatkowych, o ile brak jest wspólnego wychowywania dziecka z nowym partnerem, co odmiennie skutkuje od roku 2026 ze względu na zamieszkanie z nowym dzieckiem i partnerką.

Podatkowa grupa kapitałowa może pomniejszać dochód, przy kalkulacji zaliczek podatkowych, o straty sprzed jej utworzenia, po spełnieniu warunków z art. 7a ust. 4-5 ustawy o PDOP, co potwierdza praktyka interpretacyjna.

Banki hipoteczne, jako część kategorii banków krajowych, podlegają stosowaniu podwyższonych stawek CIT określonych w nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż spełniają kryteria określone w definicjach Prawa bankowego oraz są regulowane przez te same przepisy.

Koszty pośrednie związane z działalnością gospodarczą, których faktura zostaje otrzymana w roku następującym po roku zakończenia okresu, którego dotyczą, są uznawane za poniesione w momencie ich technicznego zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury, zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e Ustawy o CIT, pomimo możliwego retorspektywnego rachunkowego ujęcia w roku poprzedzającym.

Podstawę opodatkowania ryczałtem dochodu z tytułu podzielonego zysku ustala się w roku podatkowym, w którym podjęto uchwałę o podziale zysku, stosując stawkę ryczałtową obowiązującą w tym roku podatkowym. Zatem utrata statusu małego podatnika w roku poprzedzającym podjęcie uchwały wyklucza stosowanie niższej stawki ryczałtu.

Korekta deklaracji podatkowej, informująca o zmianie roku podatkowego, złożona po terminie przewidzianym do składania zeznania za poprzedni rok, nie wywołuje skutków prawnych. Zmiana roku podatkowego wymaga poinformowania naczelnika urzędu skarbowego w zeznaniu za rok poprzedzający pierwszy po zmianie rok podatkowy.

Podatnik pozostający w formalnym związku małżeńskim przez cały rok podatkowy, bez sądowego rozstrzygnięcia rozwodu czy separacji, nie spełnia kryterium 'osoby samotnie wychowującej dziecko' pozwalającego na preferencyjne opodatkowanie na podstawie art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o PIT.

Środki wypłacone Wnioskodawcy po orzeczeniu sądowym nie mogą być traktowane jako dotacja oświatowa zwolniona z CIT; stanowią one podlegający opodatkowaniu przychód, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o CIT.

Faktura korygująca wystawiona w następnym roku podatkowym, niebędąca wynikiem błędu rachunkowego lub oczywistej omyłki, wpływa na przychody w okresie jej wystawienia, a nie w roku rozliczeniowym, którego dotyczyły pierwotne faktury ryczałtowe.

Dochód uzyskany przez spółkę w specjalnej strefie ekonomicznej od 1 października do 31 grudnia 2026 r. jest zwolniony z podatku, niezależnie od złożenia deklaracji CIT za ten okres w 2027 r., o ile działalność ta była prowadzona na podstawie ważnego zezwolenia, a warunki wsparcia regionalnego były spełnione.

Po przejęciu spółki metodą łączenia udziałów, przy niezamknięciu ksiąg przejmowanej, spółka przejmująca uwzględnia jej przychody i koszty w CIT za rok obejmujący dzień połączenia, bez potrzeby odrębnych deklaracji podatkowych.

Środki wypłacane po upływie roku budżetowego z tytułu niewypłaconej w terminie dotacji nie są dotacją w rozumieniu przepisów ustawy o finansach publicznych i nie korzystają ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT. Są one opodatkowanym dochodem w rozumieniu art. 7 ustawy o CIT.

Koszty uzyskania przychodów pośrednio związane z działalnością są potrącalne w dniu ich faktycznego zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury, co znajduje zastosowanie zgodnie z art. 15 ust. 4e Ustawy o CIT, niezależnie od rachunkowego przyporządkowania kosztu do wcześniejszego okresu rozliczeniowego.

Podatnik, rozliczając straty podatkowe z różnych lat, może zastosować jednorazowe odliczenie do wysokości 5.000.000 zł dla każdej straty osobno, zgodnie z art. 7 ust. 5 pkt 2 ustawy o CIT, pod warunkiem przestrzegania pięcioletniego limitu czasowego.

W przypadku wyboru estońskiego CIT, terminowe podpisanie sprawozdania finansowego jest warunkiem skuteczności wyboru opodatkowania, stanowiąc integralną część jego merytorycznego sporządzenia.

Przy kalkulacji klucza przychodowego zgodnie z art. 15 ust. 2-2a ustawy o CIT, za rok podatkowy, w którym następuje połączenie spółek przez przejęcie, należy uwzględnić wszystkie przychody osiągnięte przez spółki w całym roku podatkowym, niezależnie od daty połączenia.

Podatnik uzyskuje prawo do korzystania ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT od miesiąca, w którym zrealizowana inwestycja zacznie generować przychód, niezależnie od wcześniejszego ponoszenia kosztów kwalifikowanych.

Prawo do zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, przyznane na mocy ważnego zezwolenia, zależy od momentu uzyskania dochodu, a nie od terminu złożenia deklaracji podatkowej.

Przepis art. 26 ust. 2i ustawy o CIT należy interpretować w sposób proporcjonalny, zwiększając limit 2 000 000 zł zgodnie z długością roku podatkowego, bez względu na datę wypłaty należności, dla zapewnienia spójności przepisów i równości podatników.

Dochód uzyskany z działalności prowadzonej do 31 grudnia 2026 r. na terenie SSE, zwolniony podatkowo na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, pozostaje takim niezależnie od terminu złożenia deklaracji podatkowej po tym okresie.

Nowe limity zaliczania rat leasingowych oraz czynszu najmu samochodów osobowych do kosztów uzyskania przychodów obowiązują od 1 stycznia 2026 r., niezależnie od daty rozpoczęcia roku podatkowego podatnika; ograniczenie do 100 000 zł stosuje się również do umów zawartych przed tą datą.