Osoba fizyczna przebywająca i uzyskująca dochody głównie za granicą, niemająca więcej niż 183 dni pobytu ani centrum interesów osobistych w Polsce w danym roku, podlega wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dochodów osiągniętych na terytorium Polski.
Podatnik posiada rezydencję podatkową w Finlandii, a nie w Polsce, na podstawie międzynarodowej konwencji podatkowej, gdyż przebywa tam dłużej niż 183 dni, posiada tam stałe zatrudnienie i centrum interesów życiowych.
Osoba fizyczna, która przeniosła ośrodek interesów życiowych do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, nie posiada polskiej rezydencji podatkowej, podlegając ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Powrót do Polski przywróci status rezydencji podatkowej RP, skutkując łamaną rezydencją podatkową w przypadku zmiany miejsca zamieszkania w trakcie roku podatkowego.
Prawo do ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, przysługuje podatnikowi, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlegając nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, i spełnia dodatkowe wymogi ustawowe; zwolnienie obejmuje przychody do 85 528 zł rocznie z wybranych źródeł.
Osoba fizyczna, która nie posiada centrum interesów życiowych ani nie przebywa w Polsce dłużej niż 183 dni w roku, nie podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Dochody ze sprzedaży walut wirtualnych podatnika po jego powrocie do kraju podlegają opodatkowaniu na terytorium Polski jako przychody z kapitałów pieniężnych.
Osoba fizyczna, która posiada centrum interesów życiowych w Polsce ze względu na współmałżonka i dzieci, mimo posiadania centrum interesów gospodarczych za granicą, podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Podatnik, który powrócił do Polski po długotrwałym pobycie za granicą, ma prawo do ulgi na powrót, jeżeli spełnia warunki zamieszkiwania za granicą przez co najmniej trzy lata, mimo braku zgłoszenia wyjazdu z Polski, o ile przedstawi wystarczające dowody rezydencji podatkowej za granicą.
Dochody z emerytury wypłacanej z norweskiego prywatnego programu emerytalnego, działającego w oparciu o przepisy pracowniczych programów emerytalnych państw EOG, są zwolnione z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b i ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Osoba fizyczna, która nie przebywa na terytorium RP dłużej niż 183 dni i której centrum interesów znajduje się w innym państwie, przestaje być polskim rezydentem podatkowym, podlegając jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT.
Polski organ podatkowy stwierdził, że Wnioskodawca posiada status polskiego rezydenta podatkowego na lata 2023-2025, w zgodzie z art. 3 ust. 1a ustawy o PIT oraz postanowieniami Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania RP-CH, z uwagi na utrzymanie w Polsce centrum interesów osobistych i gospodarczych mimo krótszych pobytów w kraju.
Dochody z tytułu sprzedaży nieruchomości położonej za granicą, nabytej ponad pięć lat przed jej zbyciem, przez osobę o nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce, nie są opodatkowane na gruncie polskiego prawa podatkowego. Nie występuje obowiązek składania rocznego zeznania podatkowego z tego tytułu.
Pracownik wykonawcy kontraktowego USA, który przenosi ośrodek interesów życiowych do Polski i uzyskuje tam nieograniczony obowiązek podatkowy, nie może korzystać ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 20 ust. 5 lit. a Umowy o wzmocnionej współpracy obronnej.
Osoba fizyczna przebywająca w Finlandii od 3 stycznia 2024 r, która od 10 stycznia jest uznawana przez ten kraj za rezydenta podatkowego, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od tego dnia do końca roku, z uwzględnieniem postanowień Konwencji polsko-finlandzkiej. W dniach 1-9 stycznia obowiązuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
W świetle przepisów art. 3 ust. 1a ustawy o PIT oraz umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, obywatel polski posiadający stałe miejsce zamieszkania i centrum interesów życiowych w Katarze, nie podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, o ile jego pobyt w Polsce nie przekracza 183 dni rocznie.
Osoba fizyczna, która spędza więcej niż 183 dni w Polsce i posiada tu centrum interesów życiowych, uznawana jest za rezydenta podatkowego Polski, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym od całości dochodów, niezależnie od źródła ich pochodzenia.
Dopłaty bezpośrednie uzyskiwane przez polskiego rezydenta podatkowego w ramach Wspólnej Polityki Rolnej UE, mimo zmiany rezydencji podatkowej na francuską, są zwolnione z podatku dochodowego w Polsce, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 116 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zmiana rezydencji podatkowej Wnioskodawcy z Polski do Holandii nie wyłącza opodatkowania dochodów uzyskanych jako wspólnik polskiej spółki osobowej w Polsce, które podlegają opodatkowaniu z tytułu działalności poprzez zakład. Ponadto, aktywa te nie są objęte podatkiem od niezrealizowanych zysków, gdyż pozostają związane z polskim zakładem.
Wnioskodawczyni od 17 lipca 2023 r. podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, ponieważ przeniosła tam swoje centrum życiowych interesów, co zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz wewnętrznym prawem polskim przesądza o jej rezydencji podatkowej w Polsce.
Podatnik, będący rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii z centrum interesów życiowych i gospodarczych tamże, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Emerytura z Polski podlega opodatkowaniu tylko w Wielkiej Brytanii na podstawie międzynarodowej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Dochody uzyskiwane przez rezydenta Zjednoczonych Emiratów Arabskich z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu w polskiej spółce z o.o. podlegają opodatkowaniu wyłącznie w ZEA zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, pod warunkiem przedstawienia certyfikatu rezydencji.
Zyski z usług brukarskich wykonywanych przez polskiego rezydenta w Niemczech, jeżeli prace te mają charakter ciągły i trwają ponad 12 miesięcy, powinny być opodatkowane również w Niemczech z uwagi na powstanie zagranicznego zakładu w rozumieniu art. 5 ust. 3 polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Warunkiem skorzystania z ulgi na powrót jest faktyczne posiadanie centrum interesów życiowych za granicą przez wskazany okres, niezależnie od formalnego zapisu w polskim systemie podatkowym jako rezydent. Decydującą rolę odgrywają obiektywne okoliczności dotyczące zamieszkania i rezydencji za granicą.
Przepływy finansowe uczestników cash-poolingu przekraczające ustawowe progi dokumentacyjne obligują do przygotowania dokumentacji cen transferowych, nie stanowią kosztu ani przychodu podatkowego, zaś odsetki płacone Pool Leaderowi, będą podlegały wyłączeniu z obowiązku poboru podatku u źródła o ile spełnione są warunki traktatowe i ustawowe.
Wnioskodawca, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., podlegając nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, spełnia warunki do korzystania z ulgi na powrót, gdy dokumentuje pobyt za granicą i nie korzystał wcześniej z ulgi.