Zgodnie z przepisami o należnym podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, przy obliczaniu tegoż podatku uwzględnia się całkowitą wartość rynkową składników majątku, a nie jedynie przyrost wartości powstały podczas nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

Przeniesienie przez podatnika centrum interesów życiowych do Polski we wrześniu 2021 roku wyklucza możliwość skorzystania z ulgi na powrót od 2022 roku, pomimo wcześniejszego związku gospodarczego z Białorusią i deklaracji podatkowych sugerujących rezydencję na Białorusi.

Zwolnienie z podatku dochodowego, tzw. ulga na powrót, nie przysługuje wnioskodawcy, który powraca do kraju, jeżeli przed powrotem nie spełnił się warunek trzyletniego okresu braku zamieszkania na terytorium Polski, zgodnie z art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca nie spełnia wymogu posiadania certyfikatu rezydencji, co stanowi przeszkodę w zastosowaniu ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dla celów ulgi na powrót, przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Polski, dokonane przed 31 grudnia 2021 r., nie daje podstaw do skorzystania z tej ulgi na mocy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ulga na powrót, przewidziana w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma zastosowania do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania do Polski przed dniem 1 stycznia 2022 r.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, może skorzystać z ulgi podatkowej na powrót w odniesieniu do określonych przychodów, pod warunkiem spełnienia formalnych wymogów określonych w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym, a ulga obejmuje maksymalnie kwotę 85 528 zł rocznie przez cztery następujące lata.

Dochód uzyskany przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą w Polsce z tytułu świadczenia usług na rzecz podmiotu z Holandii podlega opodatkowaniu w Polsce, jeśli osoba ta posiada w Polsce centrum interesów życiowych i nie prowadzi działalności gospodarczej przez zakład w Holandii.

Wnioskodawca, posiadający polską rezydencję podatkową, podlega opodatkowaniu w Polsce, ale zyski ze stałego zakładu w Niemczech podlegają tamtejszemu opodatkowaniu według umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Dla celów rezydencji podatkowej decydujące jest miejsce stałego zamieszkania i ośrodek interesów życiowych. Przekroczenie 183 dni pobytu w Polsce może nie prowadzić do nieograniczonego obowiązku podatkowego, jeśli głównym ośrodkiem interesów pozostaje inny kraj.

Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zleceniobiorca może być uznany za rezydenta podatkowego Polski w przypadku oświadczenia o posiadaniu centrum interesów życiowych w Polsce, co uprawnia wnioskodawcę do stosowania ogólnych zasad poboru zaliczek podatkowych.

Podatnik, który po przeprowadzce z kraju Unii Europejskiej do Polski spełnia ustawowe kryteria, może skorzystać z ulgi na powrót do kwoty 85 528 zł w czterech kolejnych latach podatkowych, jako że warunki nieograniczonego obowiązku podatkowego, okresu braku zamieszkania w Polsce oraz należytej dokumentacji są spełnione.

Zmiana rezydencji podatkowej w trakcie roku podatkowego skutkuje zastosowaniem ograniczonego obowiązku podatkowego do dochodów uzyskanych przed zmianą oraz nieograniczonego obowiązku dla dochodów osiągniętych po zmianie rezydencji na Polskę, co oznacza brak obowiązku wykazywania w Polsce dochodów uzyskanych w Niemczech przed tą zmianą.

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoba fizyczna staje się polskim rezydentem podatkowym od momentu przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski, co w niniejszej sprawie następuje od 1 września 2025 roku.

Przepis art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy o PIT wymaga, aby podatnik posiadał Kartę Polaka w momencie przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, co jest konieczne do skorzystania z ulgi na powrót.

Wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek ulgi na powrót przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, bowiem jej centrum interesów osobistych pozostawało w Polsce w trakcie wykonywania pracy w Holandii.

Osoba fizyczna, posiadająca centrum interesów osobistych i gospodarczych oraz mieszkająca na stałe w Austrii, nie podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w latach 2019-2024, jeżeli nie uzyskuje tam przychodów.

Osobie, która przeniosła miejsce zamieszkania do Polski na podstawie Karty Polaka, przysługuje ulga na powrót w odniesieniu do dochodów z działalności gospodarczej zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., niezależnie od momentu złożenia formalnego wniosku o ulgę.

Rezydencję podatkową w roku 2025 określa miejsce stałego zamieszkania i powiązania osobiste. W przypadku dwojej autentycznej rezydencji, decydujące jest miejsce zwykłego przebywania podatnika. Rezydentura wnioskodawcy na rok 2025 ustalona została na Jordanię, ograniczając obowiązek podatkowy w Polsce do dochodów krajowych.

Wnioskodawca, mając miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT oraz postanowieniami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (UPO PL-UK).

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. i spełnia warunki ustawowe, ma prawo do skorzystania z "ulgi na powrót". Zwolnienie przychodów do 85.528 zł przysługuje przez cztery lata podatkowe, o ile podatnik podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Osoba, która w państwie innym niż Polska ma swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych oraz nie przebywa w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, nie jest uznawana za polskiego rezydenta podatkowego i podlega jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dochodów osiąganych w Polsce.

Osoba fizyczna, która posiada centrum interesów życiowych oraz przebywa powyżej 183 dni w Danii, nie podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, a dochody duńskie nie wymagają rozliczenia w Polsce, o ile spełnione są warunki konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Dochód z wynajmu nieruchomości położonej na terytorium Polski uzyskiwany przez nierezydenta szwedzkiego podlega opodatkowaniu w Polsce, zgodnie z prawem podatkowym kraju źródła oraz umową o unikaniu podwójnego opodatkowania z Szwecją.