Dla celów rezydencji podatkowej decydujące jest miejsce stałego zamieszkania i ośrodek interesów życiowych. Przekroczenie 183 dni pobytu w Polsce może nie prowadzić do nieograniczonego obowiązku podatkowego, jeśli głównym ośrodkiem interesów pozostaje inny kraj.

Podatnik nie jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeżeli nie spełnia warunku braku miejsca zamieszkania na terytorium Polski przez pełne trzy lata kalendarzowe poprzedzające rok rezydencji podatkowej w Polsce.

Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zleceniobiorca może być uznany za rezydenta podatkowego Polski w przypadku oświadczenia o posiadaniu centrum interesów życiowych w Polsce, co uprawnia wnioskodawcę do stosowania ogólnych zasad poboru zaliczek podatkowych.

Podatnik, który po przeprowadzce z kraju Unii Europejskiej do Polski spełnia ustawowe kryteria, może skorzystać z ulgi na powrót do kwoty 85 528 zł w czterech kolejnych latach podatkowych, jako że warunki nieograniczonego obowiązku podatkowego, okresu braku zamieszkania w Polsce oraz należytej dokumentacji są spełnione.

Zmiana rezydencji podatkowej w trakcie roku podatkowego skutkuje zastosowaniem ograniczonego obowiązku podatkowego do dochodów uzyskanych przed zmianą oraz nieograniczonego obowiązku dla dochodów osiągniętych po zmianie rezydencji na Polskę, co oznacza brak obowiązku wykazywania w Polsce dochodów uzyskanych w Niemczech przed tą zmianą.

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoba fizyczna staje się polskim rezydentem podatkowym od momentu przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski, co w niniejszej sprawie następuje od 1 września 2025 roku.

Przepis art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy o PIT wymaga, aby podatnik posiadał Kartę Polaka w momencie przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, co jest konieczne do skorzystania z ulgi na powrót.

Wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek ulgi na powrót przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, bowiem jej centrum interesów osobistych pozostawało w Polsce w trakcie wykonywania pracy w Holandii.

Osoba fizyczna, posiadająca centrum interesów osobistych i gospodarczych oraz mieszkająca na stałe w Austrii, nie podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w latach 2019-2024, jeżeli nie uzyskuje tam przychodów.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski w 2024 r., spełniający warunki z art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, ma prawo do wolnego od podatku dochodowego zwolnienia z przychodów pracy do kwoty 85 528 zł rocznie przez cztery lata, oraz możliwości korekty zeznania podatkowego.

Osobie, która przeniosła miejsce zamieszkania do Polski na podstawie Karty Polaka, przysługuje ulga na powrót w odniesieniu do dochodów z działalności gospodarczej zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., niezależnie od momentu złożenia formalnego wniosku o ulgę.

Rezydencję podatkową w roku 2025 określa miejsce stałego zamieszkania i powiązania osobiste. W przypadku dwojej autentycznej rezydencji, decydujące jest miejsce zwykłego przebywania podatnika. Rezydentura wnioskodawcy na rok 2025 ustalona została na Jordanię, ograniczając obowiązek podatkowy w Polsce do dochodów krajowych.

Wnioskodawca, mając miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT oraz postanowieniami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (UPO PL-UK).

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. i spełnia warunki ustawowe, ma prawo do skorzystania z "ulgi na powrót". Zwolnienie przychodów do 85.528 zł przysługuje przez cztery lata podatkowe, o ile podatnik podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Osoba, która w państwie innym niż Polska ma swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych oraz nie przebywa w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, nie jest uznawana za polskiego rezydenta podatkowego i podlega jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dochodów osiąganych w Polsce.

Osoba fizyczna, która posiada centrum interesów życiowych oraz przebywa powyżej 183 dni w Danii, nie podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, a dochody duńskie nie wymagają rozliczenia w Polsce, o ile spełnione są warunki konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Dochód z wynajmu nieruchomości położonej na terytorium Polski uzyskiwany przez nierezydenta szwedzkiego podlega opodatkowaniu w Polsce, zgodnie z prawem podatkowym kraju źródła oraz umową o unikaniu podwójnego opodatkowania z Szwecją.

Przedsiębiorca fizyczny, będąc rezydentem podatkowym w Szwajcarii i wykonując działalność gospodarczą zarejestrowaną w Polsce z terenu Szwajcarii, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Na terytorium Polski nie powstaje zakład podatkowy, o ile brak jest stałej placówki prowadzącej działalność.

Osoba przebywająca czasowo w Polsce, której centrum interesów życiowych i gospodarczych znajduje się poza terytorium RP, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od przychodów osiągniętych na jej terytorium, nie wykazując dochodów uzyskanych za granicą.

W przypadku wypłat do 2.000.000 PLN na rzecz nierezydentów, które kwalifikowane są jako zyski przedsiębiorstwa na gruncie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik może nie pobrać podatku u źródła bazując jedynie na certyfikacie rezydencji, bez obowiązku dalszej weryfikacji przesłanek z art. 28b ust. 4 pkt 4-6 ustawy o CIT.

Osoba fizyczna, która przeniosła miejsce zamieszkania z terytorium Niemiec do Polski po 31 grudnia 2021 roku i spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może skorzystać z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 tejże ustawy, co skutkuje zwolnieniem od podatku dochodowego przychodów do wysokości określonej w ustawie.

Osoba fizyczna przebywająca i uzyskująca dochody głównie za granicą, niemająca więcej niż 183 dni pobytu ani centrum interesów osobistych w Polsce w danym roku, podlega wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dochodów osiągniętych na terytorium Polski.

Podatnik posiada rezydencję podatkową w Finlandii, a nie w Polsce, na podstawie międzynarodowej konwencji podatkowej, gdyż przebywa tam dłużej niż 183 dni, posiada tam stałe zatrudnienie i centrum interesów życiowych.

Podatnik, w przypadku braku centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce oraz nieprzebywaniu na jej terytorium ponad 183 dni w roku, podlega wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.