Czy istnieje możliwość rozpoznania jako kosztów uzyskania przychodów wartości rezerw na pokrycie wierzytelności z tytułu kredytu zarówno w roku uprawdopodobnienia nieściągalności tego kredytu, jak i w kolejnych latach podatkowych, aż do momentu przedawnienia tej wierzytelności?

czy zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych, w przypadku zakwalifikowania przez Bank kredytów (pożyczek) do kategorii straconych, a których nieściągalność nie została uprawdopodobniona , za koszty uzyskania przychodów uważa się wysokość rezerwy ustalonej w wysokości 25% kwoty tych kredytów (pożyczek) bez wymogu wcześniejszego utworzenia dla danej należności rezerwy celowej na kredyty

Zdaniem Banku regulacja zawarta w art. 38c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zw. z art. 130 Prawa bankowego nie może być interpretowana wprost zgodnie z brzmieniem literalnym wskazanych przepisów, gdyż taka interpretacja nie przystaje do rzeczywistości funkcjonowania banku stosującego MSR i prowadzi do rozwiązań sprzecznych z logiką, jak również celem ustanowienia powołanych przepisów

dot. kursu walut jaki należy zastosować przy rozpoznawaniu w kosztach rezerw celowych ( art. 16 ust. 1 pkt. 26 uopdop ) na kredyty udzielone w walutach obcych

Zdaniem Banku rezerwa na poniesione nieudokumentowane ryzyko kredytowe (IBNR) może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, bez konieczności dokonywania dodatkowych odpisów oraz tworzenia odrębnie rezerwy na ryzyko ogólne (RO lub RRO), którą Bank zobowiązany byłby utworzyć gdyby nie stosował Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (MSR). W ocenie Banku wysokość rezerwy na IBNR zaliczonej do

Bank zalicza wierzytelność z tytułu kredytu do kosztów uzyskania przychodu i w tej samej dacie dokonuje przeniesienia tej wierzytelności z bilansu do ewidencji pozabilansowej.Czy Bank może sam zdecydować, w którym momencie po spełnieniu przesłanek nieściągalności wierzytelności określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych zaliczy wierzytelność do kosztów uzyskania przychodów?

Bank zalicza wierzytelność z tytułu kredytu do kosztów uzyskania przychodu i w tej samej dacie dokonuje przeniesienia tej wierzytelności z bilansu do ewidencji pozabilansowej.Czy w przypadku przeniesienia należności kredytowej z ewidencji bilansowej do ewidencji pozabilansowej zgodnie z § 24 ust. 7a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10.12.2001r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości banków

Czy rezerwa utworzona na wymagalne, a nieściągalne należności jak i wartość wierzytelności odpisanej jako nieściągalna mogą stać się kosztem podatkowym w innym roku niż rok uprawdopodobnienia, bądź udokumentowania nieściągalności wierzytelności?.

Czy pojęcie rozwiązania rezerwy, którym posługuje się art. 38 a ust. 2, obejmuje również sytuację wyksięgowania rezerwy w związku ze spisaniem, umorzeniem, czy sprzedażą należności?

Czy odpisanie do ewidencji pozabilansowej wierzytelności pod postacią ekspozycji kredytowych i rezerwy na nie tworzonych w świetle § 24 ust. 7a rozporządzenia MF w spr. szczególnych zasad rachunkowości banków, nie stanowi odpisania wierzytelności jako nieściągalnej i nie pozbawia Banku prawa do zaliczenia rezerwy do kosztów uzyskania?

Bank udziela kredytów i pożyczek w walutach obcych oraz w złotych, których kwota indeksowana jest kursem waluty obcej. Zgodnie z przepisami Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10.12.2001 r. w sprawie zasad tworzenia rezerw na ryzyko związane z działalnością banków (Dz. U. nr 149 poz. 1672 ze zm.) Bank zobowiązany jest tworzyć rezerwy celowe na należności z tytułuudzielonych kredytów, w wysokości

Czy w sytuacji, gdy Bank nie zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wartości rezerwy utworzonej na wymagalny, a nieściągalny kredyt w roku uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności kredytowej, może - do czasu przedawnienia - zaliczyć rezerwę do kosztów uzyskania przychodów. w następnych latach podatkowych.