Podatnik, który otrzymał zwrot kwot odliczonych uprzednio jako ulga odsetkowa, ma obowiązek doliczenia tych kwot do dochodu w zeznaniu za rok, w którym nastąpił zwrot, niezależnie od przedawnienia pierwotnych zobowiązań podatkowych.

Podatnik nie ma obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego VAT za transakcję z 2016 r. po przedawnieniu zobowiązania podatkowego, nawet gdy faktura korygująca jest wystawiona później w wyniku rozstrzygnięcia sądowego.

W przypadku wspólnego uznania przez strony odroczenia terminu spłaty zobowiązań, brak jest podstaw do zaliczenia ich do przychodów zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a CIT, gdy zobowiązania traktowane są jako istniejące i nieprzedawnione.

Przedawnione zobowiązanie z umowy kredytu lub pożyczki nie generuje przychodu podlegającego opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f., gdyż nie prowadzi do trwałego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.

Przychód z tytułu przedawnienia zobowiązania pożyczkowego powstaje na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT z dniem następującym po upływie terminu przedawnienia, co w analizowanym przypadku oznacza dzień 1 stycznia 2021 r.

Prawomocnie zasądzona należność z tytułu wynagrodzenia za usługi hydrotechniczne wykonane w 2019 r., uzyskana po przedawnieniu zobowiązania podatkowego, nie wywołuje obowiązku podatkowego w PIT ze względu na przedawnienie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej.

Dla zasądzonego świadczenia z tytułu roboty hydraulicznej wykonanej w ramach jednej umowy w 2019 r., uprzednio nierozliczonego, obowiązek podatkowy w podatku VAT nie powstaje z uwagi na zaistniałe przedawnienie zobowiązania podatkowego.

Nienaliczone odsetki z tytułu nieterminowego regulowania zobowiązań nie stanowią przychodu podatkowego, jednakże przedawnienie zobowiązań odsetkowych powoduje powstanie przychodu podatkowego w oparciu o art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy CIT.

Unieważnienie umowy kredytu hipotecznego nie obliguje do korekty ulgi odsetkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych; obowiązek doliczenia uprzednio odliczonych odsetek powstaje wyłącznie w momencie ich faktycznego zwrotu przez bank, za rok w którym zwrot ten nastąpił.

Nabycie własności nieruchomości przez zasiedzenie generuje przychód podatkowy na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 PDOPrU z dniem upływu terminu zasiedzenia, a nie z dniem prawomocności orzeczenia, zaś zobowiązanie podatkowe z tego tytułu ulega przedawnieniu po upływie pięciu lat od końca roku podatkowego, w którym obowiązywało zobowiązanie.

Wynagrodzenie za wykonanie dzieła prawidłowo zasądzone wyrokiem sądu stanowi przychód w roku, w którym płatność została faktycznie otrzymana, niezależnie od daty wykonania. Odsetki i zwroty kosztów związane z wynagrodzeniem również stanowią przychód opodatkowany zryczałtowaną stawką 14% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2a lit. b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Zasądzona kwota na podstawie wyroku sądowego stanowi wynagrodzenie za usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże konsorcjant nieprawidłowo uznał brak obowiązku wystawienia faktur, mimo że zobowiązanie podatkowe uznane zostało za częściowo przedawnione.

Zobowiązanie podatkowe w zakresie VAT z tytułu wynagrodzenia za wykonanie dzieła uległo przedawnieniu, co zwalnia z obowiązku zapłaty podatku za okres bieżący oraz jakikolwiek inny; odsetki oraz zwrot kosztów procesu nie stanowią podstawy opodatkowania VAT.

Zapłata kwoty na mocy ugody sądowej za świadczone usługi agencyjne w przypadku przedawnienia zobowiązań podatkowych za dany okres nie rodzi obowiązku podatkowego w zakresie VAT dla podatnika, wobec wygaśnięcia tych zobowiązań z mocy prawa.

Zobowiązanie podatkowe z tytułu nabycia spadku, niezapłacone lub niezgłoszone do opodatkowania, ulega przedawnieniu, gdy decyzja ustalająca jego wysokość nie została doręczona w ciągu 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym obowiązek podatkowy powstał.

Środki pieniężne uzyskane z tytułu naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem nie podlegają podatkowi od spadków i darowizn, o ile nie stanowią nabycia rzeczy lub praw majątkowych w wyniku spadku, zgodnie z art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Wartość przedawnionych zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek, stanowi przychód podatkowy na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT. Przychód ten powstaje w dniu następującym po upływie terminu przedawnienia zobowiązania.

Zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, nie jest dopuszczalne dokonywanie retrospektywnej korekty stawek amortyzacyjnych za minione okresy podatkowe, ze skutkiem wstecznym. Zmiana stawek może być dokonana wyłącznie od początku kolejnego roku podatkowego, przy czym nie ma możliwości ich modyfikacji w odniesieniu do lat poprzedzających bieżący rok podatkowy.

Wydatki związane z działalnością bieżącą przedsiębiorstwa, takie jak podatki i ubezpieczenia, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów i podlegają rozliczeniu w dacie księgowego ujęcia. Odpisy na ZFŚS uznaje się za koszty podatkowe pod warunkiem faktycznego przekazania na rachunek funduszu.

Przychód z tytułu przedawnionych zobowiązań pożyczkowych stanowi przychód podatkowy zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy CIT, a jego momentem powstania jest dzień przedawnienia. Zobowiązanie podatkowe z tytułu CIT ulega przedawnieniu przy braku przesłanek zawieszających jego bieg.

Przychód z tytułu przedawnionych zobowiązań pożyczkowych powstaje w dniu przedawnienia tych zobowiązań, a nie w dniu następnym po upływie terminu przedawnienia, oraz zobowiązanie podatkowe z tytułu umowy pożyczki ulega przedawnieniu, co skutkuje wygaśnięciem obowiązku zapłaty CIT.

Przedawnienie zobowiązań z tytułu pożyczki, skutkujące wygaśnięciem zobowiązań podatkowych, rodzi przychód podatkowy w dniu upływu terminu przedawnienia tych zobowiązań, co powoduje, że zobowiązania przedawnione stają się przychodem w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy CIT.

Zobowiązania pieniężne z tytułu niespłaconej pożyczki oraz odsetek, które ulegają przedawnieniu, stanowią przychód podatkowy na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy CIT, powstający następnego dnia po upływie terminu przedawnienia, tj. 1 stycznia. Przedawnienie podatkowe upływa z dniem 31 grudnia piątego roku, licząc od końca roku, w którym upłynął termin płatności tego podatku.