Wynagrodzenia zasadnicze oraz inne składniki wynagrodzenia pracowników uczestniczących w działalności badawczo-rozwojowej, które są uznawane za przychody ze stosunku pracy zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy PIT, mogą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy CIT i podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania w proporcji odpowiadającej zaangażowaniu w działalność B+R.

Wypłaty nagród w ramach systemu rekomendacji nie stanowią przychodów ze stosunku pracy ani działalności osobistej, lecz są przychodami z innych źródeł. Spółka X Sp. z o.o. nie jest płatnikiem podatku, lecz ma obowiązek informacyjny wykazania tych przychodów w PIT-11.

Refundacja kosztów zakupu okularów korekcyjnych lub soczewek kontaktowych, zalecanych w ramach profilaktyki medycyny pracy dla pracowników używających monitorów ekranowych, stanowi przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kwoty zwrócone pracownikom z tytułu kosztów przejazdu taksówką w ramach wyjść służbowych nie stanowią przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 UPDOF, o ile związane są z zadaniami pracodawcy. Koszty w ramach delegacji, podlegają zwolnieniu podatkowemu zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a UPDOF, co wyłącza obowiązek poboru zaliczki przez płatnika.

Należności wypłacane przez instytucję wdrażającą projekt współpracy międzynarodowej podlegają opodatkowaniu zgodnie z miejscem zamieszkania beneficjentów oraz obowiązującymi konwencjami o unikaniu podwójnego opodatkowania, z uwzględnieniem certyfikatów rezydencji i czasu przebywania na terytoriach poszczególnych państw.

Dofinansowanie wycieczki integracyjno-wypoczynkowej z ZFŚS przez pracodawcę nie stanowi dla pracowników przychodu ze stosunku pracy i nie jest obciążone podatkiem dochodowym, a świadczenie takie dla emerytów nie korzysta z opodatkowania jako przychód z nieodpłatnych świadczeń.

Odszkodowania wypłacane na podstawie zawartych ugód nie korzystają ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 i 3b ustawy o PIT, gdy zawierają elementy rekompensaty za utracone korzyści. Natomiast wpłaty do PPK nie wymagają pobrania zaliczki na podatki w miesiącu braku innych wypłat świadczeń pieniężnych od płatnika.

Zapewnienie przez pracodawcę bezpłatnego transportu do i z miejsca pracy nie stanowi nieodpłatnego świadczenia usług na gruncie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, gdy służy ono przede wszystkim celom gospodarczym przedsiębiorstwa, a nie osobistym korzyściom pracowników.

Zwrot przez byłego pracodawcę równowartości premii wypłaconej przez wnioskodawcę przeniesionym pracownikom stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu VAT, co wyklucza możliwość udokumentowania go notą obciążeniową.

Zwrot wydatków na premie z zysku, poniesionych przez wnioskodawcę, który nie zaliczył ich do kosztów uzyskania przychodu, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 6a updop.

Wydatki poniesione przez spółkę X jako rekompensata dla nowych pracodawców za premie z zysku za 2023 r. wypłacone pracownikom mogą stanowić koszty uzyskania przychodu, jeśli pozostają w związku z działalnością gospodarczą podmiotu i są właściwie udokumentowane.

Przychód z nieodpłatnych akcji nabytych w ramach programu motywacyjnego, który został formalnie utworzony przez spółkę dominującą, powstaje w chwili ich odpłatnego zbycia. Warunki programu spełniają przesłanki art. 24 ust. 11 ustawy PIT, co umożliwia odroczenie obowiązku podatkowego do momentu sprzedaży akcji.

Archiwizowanie dokumentów sprzedażowych i zakupowych wyłącznie w formie elektronicznej jest dopuszczalne na gruncie ustawy o VAT, o ile zostaną spełnione warunki zapewniane przez kontrole biznesowe dotyczące autentyczności, integralności i czytelności dokumentów, oraz przy zachowaniu prawa do odliczenia podatku vat naliczonego na podstawie tych dokumentów.

Przychody uzyskane przez pracowników Spółki polskiej z tytułu uczestnictwa w programie motywacyjnym organizowanym przez amerykański podmiot nie stanowią przychodu ze stosunku pracy, skutkiem czego na Spółce polskiej nie ciążą obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z tymi przychodami.

Przechowywanie dokumentów sprzedażowych i zakupowych wyłącznie w formie elektronicznej, przy spełnieniu warunków wynikających z art. 106m, 112 i 112a ustawy o VAT, jest dopuszczalne i nie wpływa negatywnie na prawo do odliczenia podatku naliczonego. Procedura elektronicznego przechowywania musi zapewniać autentyczność pochodzenia, integralność treści i ich czytelność.

Uczestnictwo pracowników spółki polskiej w amerykańskim programie motywacyjnym nie tworzy przychodu ze stosunku pracy, nie generując obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych dla pracodawcy w Polsce.

Strata pieniężna spowodowana przestępstwem pracownika, wynikająca z niedbalstwa i braku należytej staranności ze strony podatnika w zabezpieczeniu mienia, nie jest kosztem uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Świadczenia otrzymywane przez pracowników polskiej spółki w ramach programu motywacyjnego organizowanego przez amerykański podmiot nie stanowią przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu prawa krajowego, co wyklucza obowiązki płatnika po stronie polskiego pracodawcy.

Refundacja kosztów noclegów pracowników mobilnych nie generuje przychodu podatkowego, ponieważ świadczenie to jest spełniane wyłącznie w interesie pracodawcy, a nie pracownika, nie przyczyniając się do przysporzenia majątkowego po stronie pracowników oraz stanowi element prawidłowej organizacji pracy.

Przychody uzyskane przez pracowników z tytułu uczestnictwa w międzynarodowym programie motywacyjnym organizowanym przez zagraniczną spółkę nie stanowią przychodów ze stosunku pracy, a więc na polskiej spółce nie ciążą obowiązki płatnika w zakresie zaliczek na podatek PIT.

Wydatki ponoszone przez pracowników spółki, o ile spełniają warunki dotyczące rzetelności i kompletności dokumentacji, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, z wyjątkiem kosztów wyłączonych przez art. 16 ust. 1 tej ustawy, mimo iż dokumenty są wystawiane na pracownika.

Wydatki poniesione przez pracodawcę na zapewnienie pracownikom miejsca pracy zdalnej, które obejmuje również możliwość wypoczynku i przebywania innych osób, stanowią przychód ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą, który w drugim i trzecim roku zwiększa zatrudnienie o co najmniej 1 etat w pełnym wymiarze, nie musi spełniać warunku zatrudnienia pracowników przez 300 dni. Utrzymywane zatrudnienie uważa się za zgodne z wymogami estońskiego CIT; osoba na urlopie bezpłatnym wlicza się do stanu zatrudnienia.

W odniesieniu do ustalania uprawnienia do ulgi na innowacyjnych pracowników, w "ogólnym czasie pracy" należy uwzględniać także okresy usprawiedliwionych nieobecności, jak urlopy i zwolnienia lekarskie, zgodnie z kodeksem pracy, co oznacza, że z owych uprawnień korzystać mogą tylko te osoby, których czas przeznaczony na działalność B+R wynosi co najmniej 50% tego pełnego czasu.