Ekwiwalent pieniężny za zakup ubioru służbowego z trwałym logo firmy, obowiązkowy dla pracowników, stanowi przychód ze stosunku pracy, który jednak korzysta ze zwolnienia z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 10 ustawy PIT, eliminując obowiązki płatnika ze strony pracodawcy.
Wydatki pracownicze, dokumentowane fakturami imiennymi i pokrywane przez pracowników środkami Spółki lub własnymi, które nie przynoszą pracownikom korzyści majątkowej, nie stanowią przychodu rodzącego obowiązek podatkowy w PIT. Spółka, jako pracodawca, nie jest zobowiązana do pobierania zaliczek na ten podatek.
Wydatki udokumentowane fakturami imiennymi wystawionymi na pracowników, ale poniesione w interesie i działalności gospodarczej spółki, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku z uzyskiwaniem przychodów i są właściwie udokumentowane. Przechowywanie ich w formie elektronicznej nie wyklucza ich z księgowania.
Wydatki na finansowanie programu profilaktyki zdrowotnej i ergonomii pracy pracowników, choć niemające bezpośredniego związku z konkretnymi przychodami, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów jako działania mające na celu zachowanie oraz zabezpieczenie źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Wydatki na świadczenia dodatkowe udostępniane nieodpłatnie pracownikom, zwiększające ich efektywność i związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie stanowią wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą i nie podlegają opodatkowaniu CIT estońskim, jako że nie są ukrytymi zyskami w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.
Dobrowolny udział pracowników w imprezach integracyjnych organizowanych przez pracodawcę, mających na celu integrację zespołu, nie stanowi przychodu ze stosunku pracy, gdyż świadczenia te mają charakter zbiorowy, nie są indywidualnie przypisane pracownikowi i nie przynoszą wymiernej korzyści majątkowej podatnikowi.
Nieodpłatne świadczenia, spełniające kryteria dobrowolności, indywidualnej korzyści i zaoszczędzenia wydatku, stanowią przychód podlegający PIT, z wyjątkiem gdy świadczenia są ogólne i nie można przypisać ich konkretnej osobie.
Koszty ponoszone przez pracodawcę na zakwaterowanie, edukację oraz ubezpieczenie pracowników delegowanych mogą stanowić przychód ze stosunku pracy. Wobec braku przepisów prawa nakładających obowiązek ich ponoszenia na pracodawcę, świadczenia te zaspokajają indywidualne potrzeby pracownika, stanowiąc dodatkową korzyść majątkową, a tym samym są objęte obowiązkiem podatkowym.
Usługi medyczne świadczone przez podmiot leczniczy w zakresie medycyny pracy, w tym badania profilaktyczne, diagnostyczne oraz kierowców i wysokościowe, realizowane na zlecenie pracodawców, korzystają z podatkowego zwolnienia VAT jako usługi służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu i poprawie zdrowia, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT.
Wynagrodzenie z pracy najemnej wykonywanej zdalnie przez pracownika, będącego rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii, na rzecz polskiego pracodawcy, nie podlega opodatkowaniu w Polsce, z uwagi na wykonanie pracy poza polskim terytorium.
Zwrot kosztów używania prywatnego pojazdu do celów służbowych w ramach jazd lokalnych nie stanowi podróży służbowej i jest opodatkowany, jako przychód pracownika według ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli nie wynika to z odrębnych ustaw.
Utworzenie rezerwy na świadczenia pracownicze zgodnie z przyjętym progiem istotności w polityce rachunkowości i jej ujęcie jako strata z lat ubiegłych nie generuje dochodu z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych, a zatem nie podlega opodatkowaniu ryczałtem.
Koszty użytkowania i amortyzacji samochodów osobowych, użytkowanych przez pracowników niebędących wspólnikami, nie stanowią ukrytych zysków w rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, o ile beneficjentem tych świadczeń nie jest wspólnik lub podmiot powiązany.
Program przyznający akcje nie spełnia kryteriów art. 24 ust. 11b ustawy o PIT jako program motywacyjny, gdyż brak uchwały walnego zgromadzenia, wskutek czego przychód z akcji klasyfikowany jest jako przychód z innych źródeł w momencie vestingu, a nie z kapitałów pieniężnych.
Prace wykonywane na stanowisku Kierownika Zaawansowanej Inżynierii w spółce stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT, gdyż spełniają kryteria twórczości, innowacyjności oraz prowadzenia w sposób systematyczny i metodyczny.
Udzielenie pracownikowi nieoprocentowanej pożyczki przez pracodawcę, nieprowadzącego działalności gospodarczej w zakresie udzielania pożyczek, nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, przy założeniu, że zasady udzielania pożyczek są jednakowe dla wszystkich pracowników.
Działalność wnioskodawcy, polegająca na tworzeniu oprogramowania, spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 u.p.d.o.f., co pozwala na stosowanie ulg podatkowych, w tym ulgi na innowacyjnych pracowników oraz B+R.
Obniżenie kwoty odszkodowania zawartego w ugodzie sądowej wynikające z art. 121 § 1 kodeksu pracy nie stanowi opodatkowanego przychodu dla pracownika, a w związku z tym na płatniku nie ciążą obowiązki informacyjne ani obowiązki płatnika określone w ustawie o PIT.
Przychód dla uczestników programu motywacyjnego, zgodnie z art. 24 ust. 11-12a ustawy o PIT, powstaje w momencie odpłatnego zbycia akcji, a nie w momencie ich nabycia. Przeniesienie akcji między rachunkami pozostaje neutralne podatkowo i nie powoduje obowiązków płatnika po stronie spółek organizujących program.
Zapewnienie bezpłatnego zakwaterowania personelowi i pasażerom, będące konsekwencją przepisów unijnych bądź operacyjnych wymogów, nie podlega opodatkowaniu VAT, w związku z czym wyłączone jest z prawa do odliczenia VAT. Jednakże obecność błędnego NIP na fakturach nie pozbawia prawa do odliczenia podatku, o ile faktury odzwierciedlają rzeczywiste transakcje.
Przychód z nabycia akcji w ramach programu motywacyjnego poprzez realizację RSU powstaje w momencie ich odpłatnego zbycia i stanowi przychód z kapitałów pieniężnych, podlegający opodatkowaniu 19% stawką, zgodnie z art. 24 ust. 11 ustawy o PIT.
Przychód z odpłatnego zbycia przez podatnika lokali wycofanych z ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej, dokonany przed upływem 6 lat, stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, niezależnie od formy ekonomicznego rozliczenia, zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 i art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT.
Różnica pomiędzy wartością rynkową pojazdu służbowego a ceną jego nabycia przez pracownika, ustaloną na poziomie 1 zł netto + VAT, stanowi przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako przysporzenie wynikające z łączącego strony stosunku pracy.
Pracownik uzyskujący przychody z tytułu dwóch stosunków pracy, pracujący poza miejscem zamieszkania i nie otrzymujący dodatku za rozłąkę, ma prawo do zastosowania podwyższonych kosztów uzyskania przychodu w maksymalnej rocznej kwocie 5.400 zł, zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.