Wydatki na zakup usługi najmu urządzeń i artykułów spożywczych, udostępnianych pracownikom oraz kontrahentom w siedzibie spółki, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, gdyż przyczyniają się do osiągania przychodów i nie mieszczą się w kategorii wydatków reprezentacyjnych zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Spółka, wybierająca jako formę opodatkowania ryczałt od dochodów spółek, spełnia wymogi zatrudnienia określone w art. 28j ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, jeżeli w drugim roku podatkowym zwiększy zatrudnienie o co najmniej 1 etat, a w trzecim roku osiągnie stan zatrudnienia 3 etatów, co pozwala na kontynuację opodatkowania ryczałtem bez konieczności dodatkowego zwiększania zatrudnienia.

Dofinansowanie studiów magisterskich pracownika przez pracodawcę korzysta ze zwolnienia z PDOF oraz stanowi koszt uzyskania przychodów, umożliwiając dodatkowe odliczenia w ramach ulgi na edukację zgodnie z art. 26ha PDOF.

Podatnik ma prawo pomniejszać zaliczki na podatek dochodowy przekazywane po złożeniu zeznania CIT-8 o niewykorzystaną ulgę B+R, niezależnie od miesiąca, którego dotyczą wynagrodzenia, o ile pomniejszenie wynika z przepisów art. 18db ustawy o CIT.

Wydatki poniesione na zakup odzieży służbowej, stanowiące element wizerunku przedsiębiorstwa, mają charakter reprezentacyjny, zatem nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Agencji pracy tymczasowej przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od usług najmu lokali mieszkalnych zapewnianych pracownikom tymczasowym, jeżeli koszty te są uwzględnione w kalkulacji wynagrodzenia za usługi opodatkowane podatkiem VAT, a brak jest negatywnych przesłanek do odliczenia (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT).

Nieodpłatne udostępnienie artykułów spożywczych pracownikom i kontrahentom nie podlega VAT jako dostawa towarów zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy. Przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z zastosowaniem proporcji z art. 90 ust. 2, ze względu na związek z działalnością opodatkowaną.

Dofinansowanie zakupu uroczystego munduru górniczego przez pracodawcę stanowi przychód ze stosunku pracy pracownika, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż mundur ten nie jest obowiązkowym ubiorem służbowym.

Wydatki poniesione przez X sp. z o.o. na programy motywacyjne LTIP i IPO Bonus, obejmujące pracowników, menedżerów, franczyzobiorców i partnerów biznesowych, mogą zostać uznane jako koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowiąc koszty pośrednie, niemające związku z przychodami z zysków kapitałowych.

Przeniesienie kosztów kart Multisport na współpracowników, zleceniobiorców oraz osoby prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą stanowi odpłatne świadczenie usług, rodzące obowiązek rozliczenia podatku VAT. Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego, o ile świadczenia te są opodatkowane.

Świadczenia ponoszone przez pracodawcę na rzecz pracowników mobilnych w postaci kosztów noclegów i transportu, związane z ich obowiązkami służbowymi, nie stanowią przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, i tym samym nie generują obowiązku płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych po stronie pracodawcy.

Udział pracowników i emerytów w finansowanej z ZFŚS imprezie integracyjnej nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż impreza leży w interesie pracodawcy, a korzyści dla uczestników są ogólne i niemierzalne.

Organ podatkowy stwierdził, że w latach 2019-2021 Instytut błędnie pobierał zaliczki na podatek dochodowy od pracy wykonanej zdalnie z Włoch, a od 15 czerwca 2022 r. wynagrodzenie za prace stacjonarną w Polsce jest opodatkowane wyłącznie w Polsce.

Dofinansowanie wycieczki integracyjnej z ZFŚS przez pracodawcę nie generuje po stronie pracownika przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, pracodawca nie jest zobowiązany do pełnienia obowiązków płatnika w tym zakresie.

Odliczenie 100% podatku VAT od wydatków związanych z pojazdami nie jest możliwe, jeśli sposób ich użytkowania nie wyklucza ich używania do celów prywatnych, nawet przy wprowadzonych kontrolach.

Zwrot kosztów używania prywatnych samochodów pracowników do celów służbowych stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o ile nie spełnia warunków zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od usług najmu i zakwaterowania pracowników tymczasowych, gdyż usługi te są bezpośrednio związane z działalnością opodatkowaną spółki jako agencji pracy tymczasowej.

Pokrycie kosztów udziału pracowników banku w szkoleniu na Majorce oraz w wyjeździe integracyjnym do Włoch nie generuje przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o PDOF, co skutkuje brakiem obowiązków płatnika w omawianym zakresie.

Przekazanie pracownikom pojazdów służbowych wyłącznie do realizacji obowiązków służbowych, z wykluczeniem celów prywatnych, nie prowadzi do powstania u nich przychodu podatkowego, powodując, iż Spółka nie musi pobierać zaliczek na podatek dochodowy zgodnie z art. 12 ustawy o PIT.

Spółka ma prawo stosować ulgę na innowacyjnych pracowników na zasadach określonych w art. 18db ustawy o CIT w dowolnym miesiącu podatkowym po złożeniu zeznania, jednak nie w stosunku do zaliczek PIT przekazanych do 20 stycznia roku następnego.

Nieodpłatne udostępnienie miejsc parkingowych przez pracodawcę nie stanowi przychodu pracowników w rozumieniu Ustawy o PIT, gdyż świadczenie to nie jest indywidualizowane, a korzyść nie jest wymierna i przypisana do konkretnego pracownika.

Zgodnie z art. 18db ustawy o CIT, spółka ma prawo do pomniejszenia zaliczek na PIT w dowolnym miesiącu roku podatkowego następującym po miesiącu złożenia zeznania, pod warunkiem, że pomniejszenie to nie nastąpi po zakończeniu tegoż roku podatkowego. Interpretacja spółki jest prawidłowa w zakresie pierwszego pytania, natomiast błędna w kwestii miesięcy, za które mogą być odliczone.

Świadczenia w postaci bezpłatnego zakwaterowania i zwrotu kosztów transportu pracownika delegowanego do pracy za granicą, stanowią przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu, gdyż są spełnione za zgodą pracownika, leżą w jego interesie i przynoszą wymierną korzyść majątkową.

Dofinansowanie wycieczek i spotkań integracyjnych z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż jego celem jest integracja pracowników, a nie osobista korzyść finansowa odbiorców świadczenia.