Wydatki na usługi gastronomiczne ponoszone przez pracowników mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu wobec spełnienia ustawowych warunków dokumentacyjnych. Wydatki współpracowników nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu bez wyraźnego umownego charakteru jako wynagrodzenie.

Zwroty kosztów przejazdów służbowych pracowników uczelni, odbywanych prywatnymi pojazdami elektrycznymi, hybrydowymi lub z napędem wodorowym, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o CIT, bez zastosowania limitów przewidzianych dla pojazdów spalinowych.

Osobie prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą, wykonującej przewozy transportowe, przysługuje prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości diet z podróży służbowych, w zakresie nieprzekraczającym limitów ustalonych dla pracowników.

Wydatki ponoszone przez spółki na alkohol w ramach imprez integracyjnych stanowią wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu estońskim CIT. Pozostałe wydatki związane z imprezami integracyjnymi, wynagrodzeniami oraz wynajmem od wspólnika, przy spełnieniu warunków rynkowych, nie podlegają kategorii dochodów opodatkowanych ryczałtem w systemie estońskiego CIT.

Wydatki ponoszone przez spółkę na prezenty dla kontrahentów oraz imprezy integracyjne nie podlegają opodatkowaniu estońskim CIT, o ile wykazują związek z działalnością gospodarczą. Wydatki na alkohol podczas imprez integracyjnych oraz wynagrodzenia członków zarządu przekraczające limity mogą być uznane za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą lub ukryte zyski.

Diamenty i inne należności wypłacane z tytułu podróży osoby niebędącej pracownikiem, poniesione w celu osiągnięcia przychodów i niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów, mogą być zwolnione od opodatkowania w granicach określonych w przepisach dotyczących podróży służbowej (art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PDOF).

Koszty zwrócone pracownikowi w związku z uczestnictwem w spotkaniach związkowych mogą zostać uznane za przychód z innych źródeł podlegający zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych do wysokości określonej w przepisach rozporządzenia dotyczących podróży służbowych osób niebędących pracownikami.

Na podatnika nie ciąży obowiązek poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od kwot równoważnych 25% diet oraz ryczałtów na noclegi wypłacanych opiekunom pracującym na zlecenie za granicą, pod warunkiem że wypłaty te mieszczą się w granicach określonych limitów i podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT.

Zwrot przez wspólnika wydatków prywatnych tego samego dnia zwalnia spółkę z rozpoznania dochodu jako ukrytego zysku. Przy braku faktury za noclegi, inne dowody księgowe mogą uzasadniać uznanie wydatku za biznesowy, nie stanowiący ukrytego zysku. Interpretacja zgodna z art. 28m ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o CIT.

Wartość ponoszonych przez pracodawcę wydatków na noclegi, paliwo, spotkania biznesowe i diety dla pracowników mobilnych oraz w podróżach służbowych nie stanowi przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o PIT, gdyż świadczenia te nie stanowią przysporzenia majątkowego dla pracowników, służąc interesowi pracodawcy.

Na Wnioskodawcy jako płatniku nie ciąży obowiązek poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy w przypadku wypłat Opiekunom kwot będących równowartością 25% diet oraz ryczałtów za noclegi, przy założeniu, że te kwoty nie przekraczają limitów zwolnienia określonych w przepisach. Opodatkowaniu podlegają jedynie nadwyżki przekraczające te limity.

Przychody członków Rady Nadzorczej z tytułu zwrotu kosztów podróży do wysokości określonej przepisami nie są zobowiązane do zaliczek podatkowych PIT, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy PIT, pod warunkiem, że wydatki nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki na parkingi i autostrady, ponoszone w ramach podróży służbowej przez użytkowników prywatnych samochodów na rzecz podatnika, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w zakresie przekraczającym ustalony limit kilometrówki, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 30 lit. a) Ustawy o CIT.

Nieodpłatne zapewnienie noclegów dla pracowników mobilnych, nie dokonujących podróży służbowej w rozumieniu kodeksu pracy, nie stanowi dla nich przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdy świadczenie to jest realizowane w interesie pracodawcy i nie przynosi pracownikowi wymiernej korzyści majątkowej.

Świadczenia wypłacane zleceniobiorcom z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania oraz zwrot kosztów podróży realizowane zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Pracy są zwolnione od podatku dochodowego, pod warunkiem nieprzekroczenia ustawowych limitów oraz gdy świadczenia te nie są zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, w ramach art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o PIT.

Koszty ponoszone przez spółkę w związku z podróżami służbowymi pracowników fizycznych, wykonywane zgodnie z umową o pracę, mogą stanowić koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jeśli nie są wyłączone w art. 16 i służą uzyskaniu przychodu oraz są odpowiednio udokumentowane.

Prezentowane pracownikom przez pracodawcę okolicznościowe upominki nie stanowią przychodu ze stosunku pracy, lecz podlegają opodatkowaniu jako darowizny, co zwalnia je z opodatkowania PIT. Zwrot kosztów noclegów w podróżach służbowych przekraczających limity jest zwolniony z PIT, jeśli pracodawca uznaje te wydatki za uzasadnione.

Kwota zwrotu wydatków poniesionych na dojazdy pracownika podczas zagranicznej podróży służbowej, przewyższająca ustalone rozporządzeniem ryczałty, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o ile nie spełnia kryteriów zwolnienia określonych w ustawie.

Wydatki na podróże Członków Zarządu Banku, jako osób niebędących pracownikami, mogą korzystać z przedmiotowego zwolnienia podatkowego wskazanego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b PIT, pod warunkiem spełnienia przesłanek z art. 21 ust. 13 ustawy, w szczególności jeśli takie wydatki nie zaliczają się do kosztów uzyskania przychodów osobistych członków zarządu i są bezpośrednio związane z działalnością Banku

Zwrot kosztów przejazdu prywatnymi pojazdami do celów służbowych, związany z wykonaniem obowiązków poza stałym miejscem pracy, stanowi przychód pracownika zgodnie z art. 11 i 12 ustawy o PIT, podlegający opodatkowaniu, jeżeli nie jest osiągany w ramach podróży służbowej.

Dodatek wypłacany zleceniobiorcom świadczącym usługi opieki na terytorium Niemiec jest zwolniony od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o ile jego wysokość nie przekracza limitów przewidzianych w przepisach o dietach za podróże służbowe, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym.

Świadczenia w postaci zwrotu kosztów podróży i noclegów menedżera są zwolnione z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy PIT, jeśli są konieczne do realizacji umowy menedżerskiej i nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Zapewnienie przez pracodawcę pracownikom oddelegowanym do zagranicznych miejsc pracy świadczeń w postaci zakwaterowania i transportu stanowi przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co skutkuje obowiązkiem obliczenia i poboru zaliczek na podatek dochodowy przez płatnika.

Zwrot pracownikom kosztów parkingowych i za przejazdy drogami płatnymi w czasie podróży służbowej, nie wliczany do kilometrówki, stanowi przychód zwolniony z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy PIT, zwalniając płatnika z obowiązków płatniczych względem tych kosztów.