Opłata Operacyjna stosowana do wyrównania rentowności między podmiotami powiązanymi stanowi korektę cen transferowych zgodnie z art. 11e ustawy o CIT, nie podlegającą opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce.
Usługi analityka biznesowego nabywane od nierezydentów nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła, gdy ich charakter nie jest podobny do usług wymienionych w art. 29 ust. 1 uPIT, a wypłaty nie dotyczą praw autorskich. Wnioskodawca nie jest zobowiązany do pobrania i uiszczenia podatku u źródła.
Płatności z tytułu opłat licencyjnych dokonywane przez Spółkę A na rzecz Spółki Córki, spełniają przesłanki dla zwolnienia z podatku u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 3-8 ustawy o CIT, ze względu na spełnienie wymogów dotyczących struktury właścicielskiej i rzeczywistego właściciela należności.
Usługi testera oprogramowania nie stanowią świadczeń wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT ani świadczeń o podobnym charakterze, zatem Wnioskodawca nie jest zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od tych wypłat.
Nabywane przez Spółkę usługi ubezpieczeniowe i brokerskie nie mieszczą się w zakresie przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. Spółka nie jest zobowiązana do pełnienia funkcji płatnika podatku u źródła w Polsce na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Podatkowanie dochodów z usług prawnych świadczonych przez zagraniczną osobę prawną bez stałego zakładu w Polsce podlega wyłącznie rezydencyjnemu państwu zgodnie z Konwencją polsko-szwajcarską, z pominięciem WHT w Polsce.
Bazę Klientów B i C, nabyte w celu poszerzenia działalności dystrybucyjnej, należy traktować jako wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT, zaś transakcję przeniesienia praw do tych baz jako zysk z przeniesienia własności, nie podlegający opodatkowaniu u źródła w Polsce.
Płatności z tytułu dostępu do oprogramowania, przechowywania danych w chmurze i usług hostingowych, jak i MPLS, powinny być traktowane jako należności z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzeń przemysłowych w myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a więc podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła na poziomie 20%.
Stosowanie stawki 5% podatku u źródła na podstawie art. 10 ust. 2 lit. a UPO z Francją wymaga, aby rzeczywisty beneficjent dywidendy rozporządzał bezpośrednio co najmniej 10% kapitału w spółce wypłacającej dywidendę.
Opodatkowanie dywidend uzyskiwanych przez polskiego rezydenta od szwajcarskich spółek powinno uwzględniać krajowy podatek niezwłocznie po ich otrzymaniu, przy czym odliczenia zagranicznego podatku mogą obejmować jedynie stawkę ustaloną w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Refakturowanie kart sportowych i polis ubezpieczeniowych wskazuje na powstanie przychodu podatkowego z refaktury, współmierne koszty uzyskania przychodu podlegają rozliczeniu na zasadach CIT, natomiast zakup licencji platformy kadrowej bez sublicencjonowania nie wymaga poboru podatku u źródła.
Kwoty rozliczenia kontraktów swap nie spełniają definicji odsetek według art. 21 ust. 1 PDOP i nie powinny być uwzględniane w podstawie opodatkowania podatku u źródła.
Przepis art. 30a ust. 9 ustawy o PIT pozwala na odliczenie od podatku należnego w Polsce, podatku zapłaconego za granicą do wartości 19% uzyskanych dywidend, co nie jest ograniczone zapisami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Fundusz inwestycyjny zamknięty dokonujący wykupu i umorzenia certyfikatów inwestycyjnych nie jest zobowiązany do poboru zryczałtowanego CIT jako płatnik, gdy dochody te nie podlegają podatkowi w Polsce według CIT art. 26 w związku z umową międzynarodową.
Usługi programistyczne nabywane od nierezydentów nie są objęte obowiązkiem poboru podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż nie mieszczą się w katalogu świadczeń podlegających zryczałtowanemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę z tytułu Licencji użytkownika końcowego za oprogramowanie komputerowe nie mieści się w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Tym samym nie powoduje obowiązku poboru zryczałtowanego podatku u źródła w Polsce.
Podatek u źródła zapłacony przez płatnika z własnych środków, w przypadku braku klauzuli ubruttowienia i bez zwrotu, może zostać zaliczony do kosztów pośrednich uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.
Terminal dostarczony przez cypryjską spółkę stanowić będzie zagraniczny zakład na terytorium Polski w rozumieniu art. 5 UPO Polska-Cypr, a opłaty czarterowe za jego użytkowanie nie będą podlegały zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
Wartość zapłaconego podatku u źródła w wyniku korekt rozliczeń po kontrolach celno-skarbowych za lata 2019-2023, może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 CIT, mimo braku klauzuli ubruttowienia w umowach. Jest to koszt pośredni, potrącalny w momencie poniesienia.
Polska spółka z o.o. ma prawo, zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, zastosować zwolnienie z podatku dochodowego od dywidend dla swoich udziałowców będących polskimi rezydentami podatkowymi, przy założeniu posiadania przez nich odpowiedniego udziału i rezydencji. Zastrzeżono obowiązek uzyskania od wspólników pisemnego oświadczenia, zgodnie z art. 26 ust. 1f ustawy o CIT.
Podatek u źródła zapłacony przez płatnika na skutek korekt podatkowych może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu (art. 15 ust. 1 CIT), nawet bez umownej klauzuli ubruttowienia, pod warunkiem wykazania, że służył zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodu i jest potwierdzony dowodami księgowymi.
Wynagrodzenie wypłacane przez spółkę za nabycie licencji z prawem do sublicencjonowania oprogramowania mieści się w ramach art. 21 ust. 1 ustawy o CIT jako przychód z praw autorskich, a spółka jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od tych wypłat.
Podatek u źródła zapłacony w wyniku korekt jest kosztem uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 CIT, zaliczanym w momencie poniesienia, mimo braku klauzuli ubruttowienia, gdy wydatek spełnia przesłanki definitywności i związku z działalnością.
Podatek u źródła zapłacony przez płatnika w wyniku korekty rozliczeń może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a jego ujęcie jako koszt pośredni następuje w momencie jego poniesienia, nawet przy braku klauzuli ubruttowienia w umowach.