Obowiązkiem polskiego płatnika jest sporządzenie i przesłanie informacji IFT-1/IFT-1R dla zagranicznych podatników z tytułu nabycia usług doradczych, niezależnie od poboru podatku u źródła w kontekście umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Spółka przystępująca do programu finansowego, w którym rzeczywistym właścicielem odsetek jest bank z siedzibą w Luksemburgu, jest uprawniona do niepobierania podatku u źródła od odsetek za pośrednictwem Agenta, stosując postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Luksemburgiem (art. 11 ust. 3 UPO LU).
Dochody z należności odsetkowych oraz innych tytułów wypłacanych przez Spółkę na rzecz niemieckiego funduszu inwestycyjnego są zwolnione od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, o ile fundusz spełnia określone warunki, w tym pełne opodatkowanie w kraju siedziby i nadzór finansowy.
Płatności z tytułu składki A., pokrywane z tytułu uzyskanego finansowania kredytowego, podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, jako przychody o charakterze odsetkowym, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy Co CIT. Wnioskodawca jest zobowiązany do pełnienia funkcji płatnika na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT oraz odpowiednich umów międzynarodowych o unikaniu podwójnego
Opłata Operacyjna stosowana do wyrównania rentowności między podmiotami powiązanymi stanowi korektę cen transferowych zgodnie z art. 11e ustawy o CIT, nie podlegającą opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce.
Jeżeli podmiot nie jest rzeczywistym właścicielem odsetek, wnioskodawca ma prawo stosować zasadę "look-through," definiując obowiązki podatkowe płatnika wobec rzeczywistych właścicieli odsetek, korzystając z postanowień umów międzynarodowych USA i Holandia.
Usługi analityka biznesowego nabywane od nierezydentów nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła, gdy ich charakter nie jest podobny do usług wymienionych w art. 29 ust. 1 uPIT, a wypłaty nie dotyczą praw autorskich. Wnioskodawca nie jest zobowiązany do pobrania i uiszczenia podatku u źródła.
Płatności z tytułu opłat licencyjnych dokonywane przez Spółkę A na rzecz Spółki Córki, spełniają przesłanki dla zwolnienia z podatku u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 3-8 ustawy o CIT, ze względu na spełnienie wymogów dotyczących struktury właścicielskiej i rzeczywistego właściciela należności.
Usługi testera oprogramowania nie stanowią świadczeń wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT ani świadczeń o podobnym charakterze, zatem Wnioskodawca nie jest zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od tych wypłat.
Nabywane przez Spółkę usługi ubezpieczeniowe i brokerskie nie mieszczą się w zakresie przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. Spółka nie jest zobowiązana do pełnienia funkcji płatnika podatku u źródła w Polsce na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Podatkowanie dochodów z usług prawnych świadczonych przez zagraniczną osobę prawną bez stałego zakładu w Polsce podlega wyłącznie rezydencyjnemu państwu zgodnie z Konwencją polsko-szwajcarską, z pominięciem WHT w Polsce.
Bazę Klientów B i C, nabyte w celu poszerzenia działalności dystrybucyjnej, należy traktować jako wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT, zaś transakcję przeniesienia praw do tych baz jako zysk z przeniesienia własności, nie podlegający opodatkowaniu u źródła w Polsce.
Płatności z tytułu dostępu do oprogramowania, przechowywania danych w chmurze i usług hostingowych, jak i MPLS, powinny być traktowane jako należności z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzeń przemysłowych w myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a więc podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła na poziomie 20%.
Stosowanie stawki 5% podatku u źródła na podstawie art. 10 ust. 2 lit. a UPO z Francją wymaga, aby rzeczywisty beneficjent dywidendy rozporządzał bezpośrednio co najmniej 10% kapitału w spółce wypłacającej dywidendę.
Opodatkowanie dywidend uzyskiwanych przez polskiego rezydenta od szwajcarskich spółek powinno uwzględniać krajowy podatek niezwłocznie po ich otrzymaniu, przy czym odliczenia zagranicznego podatku mogą obejmować jedynie stawkę ustaloną w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Refakturowanie kart sportowych i polis ubezpieczeniowych wskazuje na powstanie przychodu podatkowego z refaktury, współmierne koszty uzyskania przychodu podlegają rozliczeniu na zasadach CIT, natomiast zakup licencji platformy kadrowej bez sublicencjonowania nie wymaga poboru podatku u źródła.
Przepis art. 30a ust. 9 ustawy o PIT pozwala na odliczenie od podatku należnego w Polsce, podatku zapłaconego za granicą do wartości 19% uzyskanych dywidend, co nie jest ograniczone zapisami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Kwoty rozliczenia kontraktów swap nie spełniają definicji odsetek według art. 21 ust. 1 PDOP i nie powinny być uwzględniane w podstawie opodatkowania podatku u źródła.
Fundusz inwestycyjny zamknięty dokonujący wykupu i umorzenia certyfikatów inwestycyjnych nie jest zobowiązany do poboru zryczałtowanego CIT jako płatnik, gdy dochody te nie podlegają podatkowi w Polsce według CIT art. 26 w związku z umową międzynarodową.
Usługi programistyczne nabywane od nierezydentów nie są objęte obowiązkiem poboru podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż nie mieszczą się w katalogu świadczeń podlegających zryczałtowanemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę z tytułu Licencji użytkownika końcowego za oprogramowanie komputerowe nie mieści się w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Tym samym nie powoduje obowiązku poboru zryczałtowanego podatku u źródła w Polsce.
Terminal dostarczony przez cypryjską spółkę stanowić będzie zagraniczny zakład na terytorium Polski w rozumieniu art. 5 UPO Polska-Cypr, a opłaty czarterowe za jego użytkowanie nie będą podlegały zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
Podatek u źródła zapłacony przez płatnika z własnych środków, w przypadku braku klauzuli ubruttowienia i bez zwrotu, może zostać zaliczony do kosztów pośrednich uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.
Wartość zapłaconego podatku u źródła w wyniku korekt rozliczeń po kontrolach celno-skarbowych za lata 2019-2023, może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 CIT, mimo braku klauzuli ubruttowienia w umowach. Jest to koszt pośredni, potrącalny w momencie poniesienia.