Opłaty licencyjne za użytkowanie oprogramowania, wynikające z licencji użytkownika końcowego, nie stanowią należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i nie podlegają podatkowi u źródła. Licencja nie zawiera praw do komercyjnego wykorzystania, co wyklucza obowiązek poboru podatku.

Podatek u źródła, uiszczany z własnych środków przez płatnika w ramach mechanizmu "gross-up", stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz jest traktowany jako koszt pośredni, potrącalny w dacie jego poniesienia według art. 15 ust. 4d-e ustawy o CIT.

Wynagrodzenie uiszczone z tytułu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie nabyte przez podmiot posiadający siedzibę w Polsce nie jest przedmiotem opodatkowania podatkiem u źródła, gdyż nie mieści się w katalogu przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Płatnik podatku ma prawo zastosować zasadę "look-through", określając skutki podatkowe wypłat, opierając się o sytuację podatkową rzeczywistych właścicieli odsetek. Obowiązki płatnika w zakresie poboru podatku u źródła winny być dostosowane do umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, które honorują rzeczywistych beneficjentów płatności, uwzględniając klauzule beneficial ownership.

Wynagrodzenie wypłacane z tytułu licencji z prawem do sublicencjonowania należy do kategorii należności licencyjnych podlegających opodatkowaniu u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 13 ust. 3 UPO USA-Polska. Spółka zobowiązana jest do uwzględnienia tego w rozliczeniach podatkowych.

Zasada "look-through" jest dopuszczalna przy ustalaniu obowiązków płatnika odsetkowego podatku u źródła, wymagając uwzględnienia rzeczywistych właścicieli, a nie pośredników. Płatnik powinien stosować UPO w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli i ich rezydencji, czego skutki zostały przyjęte poza wyjątkiem dla holenderskiego podatnika w 2022 roku.

Zastosowanie zasady "look-through" jest uzasadnione w ocenie skutków podatkowych dla rzeczywistych właścicieli odsetek, pomijając pośrednika. Należności dla właściciela holenderskiego do 31.12.2022 winny być opodatkowane preferencyjnie, a pozostałe zwolnione od podatku.

W świetle analizy prawnej i orzeczenia WSA, X Sp. z o.o. może stosować zasadę "look-through" dla determinizacji skutków podatkowych odsetek i ich zwolnienia z podatku u źródła, z zastrzeżeniem okresowych uwarunkowań umów o unikaniu podwójnego opodatkowania i respektowaniem odpowiednich certyfikatów rezydencji.

Zmiana podmiotu pożyczkodawcy w ramach subrogacji oraz konwersja długu na kapitał zakładowy nie powoduje obowiązku poboru podatku u źródła, o ile nie następuje wypłata gotówkowa zobowiązana podatkowi, co znajduje oparcie w przepisach dotyczących zwolnienia podatkowego.

Podmiot dokonujący wypłaty dywidendy jest zobowiązany do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidendy w kontekście zastosowania umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, aby zapobiec nadużyciom poprzez 'treaty shopping'. Weryfikacja ta leży w ramach obowiązków należytej staranności płatnika przed zastosowaniem preferencyjnych warunków opodatkowania.

Rzeczywistymi właścicielami odsetek wypłacanych przez Wnioskodawcę są B., C. i D., co uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania zasady 'look-through' w celu niepobierania podatku u źródła zgodnie z UPO PL/US i PL/NL, pod warunkiem należytej staranności.

Należności wypłacane przez wnioskodawcę na rzecz B z tytułu korzystania z systemu franczyzowego i oznaczeń marki stanowią należności licencyjne, podlegające opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Przy spełnieniu warunków należytej staranności można zastosować preferencyjną stawkę 10% z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z USA.

Limit odliczenia podatku zagranicznego zapłaconego w kraju, z którym Polska nie ma umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, musi być kalkulowany na podstawie dochodu zgodnie z polską ustawą o CIT. Ustawodawca dopuszcza tylko sumowanie dochodów, a nie mieszanie przychodów z dochodami.

Środki transportu wynajmowane przez spółkę od kontrahentów duńskich uznaje się za "urządzenia przemysłowe" w myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Tym samym spółka jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła od należności z tytułu najmu tych urządzeń.

Podatnik ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, stosując przepisy art. 22 ust. 4-6 CITu. Zasadę "look-through" można stosować dla ustalenia skutków podatkowych dywidend, a zaniechanie pobrania podatku u źródła jest uzasadnione dla funduszy emerytalnych, które są rzeczywistymi właścicielami dywidend oraz spełniają odpowiednie przesłanki konwencyjne.

Weryfikacja statusu rzeczywistego właściciela dywidend jest kluczowa dla zastosowania art. 22 ust. 4-6 CITu oraz międzynarodowych umów podatkowych. Aplikacja zasady "look-through" jest prawidłowa przy określaniu zobowiązań podatkowych rzeczywistego właściciela dywidend.

Spółka jest uprawniona do stosowania zasady 'look-through' i do zwolnienia z potrącania podatku u źródła przy wypłatach dla rzeczywistych właścicieli odsetek, pod warunkiem spełnienia warunków formalnych wynikających z obowiązujących umów o unikaniu podwójnego opodatkowania z USA i Holandią.

W przypadku, gdy rzeczywistymi właścicielami odsetek nie są bezpośredni odbiorcy wypłat, lecz podmioty trzecie działające zgodnie z zasadą „look-through”, możliwe jest zastosowanie przepisów o unikaniu podwójnego opodatkowania, co uzasadnia niepobranie podatku u źródła, przy spełnieniu odpowiednich warunków formalnych takich jak posiadanie certyfikatów rezydencji.

Zastosowanie zasady "look-through" w kontekście podatku u źródła pozwala na ocenę skutków podatkowych według sytuacji rzeczywistych właścicieli odsetek. Wnioskodawca, mając certyfikaty rezydencji podatkowej właścicieli, jest zwolniony z poboru podatku źródłowego zgodnie z międzynarodowymi umowami podatkowymi.

Płatnik podatku jest zobowiązany do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend przy zastosowaniu zasady "look-through", uwzględniając przepisy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, co skutkuje zastosowaniem zróżnicowanych stawek podatku u źródła w zależności od statusu niewinnego właściciela.

Na płatniku ciąży obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidend przy wypłatach, nawet w przypadku braku oszustwa lub nadużycia. Podatnik może stosować zasadę "look-through", uwzględniając faktycznych właścicieli dla określenia obowiązków płatnika, lecz musi stosować odpowiednie stawki podatkowe zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wypłata odsetek w ramach Cash-Poolingu musi być opodatkowana na zasadach określonych w polskich przepisach o CIT oraz umowach UPO, przy czym podstawa obliczenia WHT obejmuje pełną kwotę odsetek skapitalizowanych, a nie bierze pod uwagę jedynie salda netto. Metodologia obliczeń oparta na proponowanym przez wnioskodawcę podejściu jest niezgodna z regulacjami prawnymi.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidendy. Przy stosowaniu zasady „look-through” Wnioskodawca może określać skutki podatkowe i stawki podatku u źródła w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli dywidend zgodnie z UPO. Obowiązki płatnika w zakresie podatku u źródła determinują status rzeczywistego właściciela i należyta staranność.

Rzeczywisty właściciel odsetek decyduje o kwalifikacji podatkowej. Gdy odbiorca płatności (podmiot A) nie jest właścicielem rzeczywistym, zastosowanie znajduje norma 'look-through', umożliwiająca rozpoznanie rzeczywistych przepisów podatkowych względem podmiotów B, C i D. Podmiot A, będąc pośrednikiem, nie podlega zwolnieniu od podatku u źródła na podstawie odpowiednich umów międzynarodowych (PL/US