Podatnik ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, stosując przepisy art. 22 ust. 4-6 CITu. Zasadę "look-through" można stosować dla ustalenia skutków podatkowych dywidend, a zaniechanie pobrania podatku u źródła jest uzasadnione dla funduszy emerytalnych, które są rzeczywistymi właścicielami dywidend oraz spełniają odpowiednie przesłanki konwencyjne.
Weryfikacja statusu rzeczywistego właściciela dywidend jest kluczowa dla zastosowania art. 22 ust. 4-6 CITu oraz międzynarodowych umów podatkowych. Aplikacja zasady "look-through" jest prawidłowa przy określaniu zobowiązań podatkowych rzeczywistego właściciela dywidend.
Spółka jest uprawniona do stosowania zasady 'look-through' i do zwolnienia z potrącania podatku u źródła przy wypłatach dla rzeczywistych właścicieli odsetek, pod warunkiem spełnienia warunków formalnych wynikających z obowiązujących umów o unikaniu podwójnego opodatkowania z USA i Holandią.
W przypadku, gdy rzeczywistymi właścicielami odsetek nie są bezpośredni odbiorcy wypłat, lecz podmioty trzecie działające zgodnie z zasadą „look-through”, możliwe jest zastosowanie przepisów o unikaniu podwójnego opodatkowania, co uzasadnia niepobranie podatku u źródła, przy spełnieniu odpowiednich warunków formalnych takich jak posiadanie certyfikatów rezydencji.
Zastosowanie zasady "look-through" w kontekście podatku u źródła pozwala na ocenę skutków podatkowych według sytuacji rzeczywistych właścicieli odsetek. Wnioskodawca, mając certyfikaty rezydencji podatkowej właścicieli, jest zwolniony z poboru podatku źródłowego zgodnie z międzynarodowymi umowami podatkowymi.
Płatnik podatku jest zobowiązany do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend przy zastosowaniu zasady "look-through", uwzględniając przepisy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, co skutkuje zastosowaniem zróżnicowanych stawek podatku u źródła w zależności od statusu niewinnego właściciela.
Na płatniku ciąży obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidend przy wypłatach, nawet w przypadku braku oszustwa lub nadużycia. Podatnik może stosować zasadę "look-through", uwzględniając faktycznych właścicieli dla określenia obowiązków płatnika, lecz musi stosować odpowiednie stawki podatkowe zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidendy. Przy stosowaniu zasady „look-through” Wnioskodawca może określać skutki podatkowe i stawki podatku u źródła w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli dywidend zgodnie z UPO. Obowiązki płatnika w zakresie podatku u źródła determinują status rzeczywistego właściciela i należyta staranność.
Wypłata odsetek w ramach Cash-Poolingu musi być opodatkowana na zasadach określonych w polskich przepisach o CIT oraz umowach UPO, przy czym podstawa obliczenia WHT obejmuje pełną kwotę odsetek skapitalizowanych, a nie bierze pod uwagę jedynie salda netto. Metodologia obliczeń oparta na proponowanym przez wnioskodawcę podejściu jest niezgodna z regulacjami prawnymi.
Rzeczywisty właściciel odsetek decyduje o kwalifikacji podatkowej. Gdy odbiorca płatności (podmiot A) nie jest właścicielem rzeczywistym, zastosowanie znajduje norma 'look-through', umożliwiająca rozpoznanie rzeczywistych przepisów podatkowych względem podmiotów B, C i D. Podmiot A, będąc pośrednikiem, nie podlega zwolnieniu od podatku u źródła na podstawie odpowiednich umów międzynarodowych (PL/US
Spółka przystępująca do programu finansowego, w którym rzeczywistym właścicielem odsetek jest bank z siedzibą w Luksemburgu, jest uprawniona do niepobierania podatku u źródła od odsetek za pośrednictwem Agenta, stosując postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Luksemburgiem (art. 11 ust. 3 UPO LU).
Obowiązkiem polskiego płatnika jest sporządzenie i przesłanie informacji IFT-1/IFT-1R dla zagranicznych podatników z tytułu nabycia usług doradczych, niezależnie od poboru podatku u źródła w kontekście umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Dochody z należności odsetkowych oraz innych tytułów wypłacanych przez Spółkę na rzecz niemieckiego funduszu inwestycyjnego są zwolnione od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, o ile fundusz spełnia określone warunki, w tym pełne opodatkowanie w kraju siedziby i nadzór finansowy.
Płatności z tytułu składki A., pokrywane z tytułu uzyskanego finansowania kredytowego, podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, jako przychody o charakterze odsetkowym, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy Co CIT. Wnioskodawca jest zobowiązany do pełnienia funkcji płatnika na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT oraz odpowiednich umów międzynarodowych o unikaniu podwójnego
Jeżeli podmiot nie jest rzeczywistym właścicielem odsetek, wnioskodawca ma prawo stosować zasadę "look-through," definiując obowiązki podatkowe płatnika wobec rzeczywistych właścicieli odsetek, korzystając z postanowień umów międzynarodowych USA i Holandia.
Opłata Operacyjna stosowana do wyrównania rentowności między podmiotami powiązanymi stanowi korektę cen transferowych zgodnie z art. 11e ustawy o CIT, nie podlegającą opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce.
Usługi analityka biznesowego nabywane od nierezydentów nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła, gdy ich charakter nie jest podobny do usług wymienionych w art. 29 ust. 1 uPIT, a wypłaty nie dotyczą praw autorskich. Wnioskodawca nie jest zobowiązany do pobrania i uiszczenia podatku u źródła.
Płatności z tytułu opłat licencyjnych dokonywane przez Spółkę A na rzecz Spółki Córki, spełniają przesłanki dla zwolnienia z podatku u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 3-8 ustawy o CIT, ze względu na spełnienie wymogów dotyczących struktury właścicielskiej i rzeczywistego właściciela należności.
Usługi testera oprogramowania nie stanowią świadczeń wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT ani świadczeń o podobnym charakterze, zatem Wnioskodawca nie jest zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od tych wypłat.
Nabywane przez Spółkę usługi ubezpieczeniowe i brokerskie nie mieszczą się w zakresie przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. Spółka nie jest zobowiązana do pełnienia funkcji płatnika podatku u źródła w Polsce na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Podatkowanie dochodów z usług prawnych świadczonych przez zagraniczną osobę prawną bez stałego zakładu w Polsce podlega wyłącznie rezydencyjnemu państwu zgodnie z Konwencją polsko-szwajcarską, z pominięciem WHT w Polsce.
Bazę Klientów B i C, nabyte w celu poszerzenia działalności dystrybucyjnej, należy traktować jako wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT, zaś transakcję przeniesienia praw do tych baz jako zysk z przeniesienia własności, nie podlegający opodatkowaniu u źródła w Polsce.
Płatności z tytułu dostępu do oprogramowania, przechowywania danych w chmurze i usług hostingowych, jak i MPLS, powinny być traktowane jako należności z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzeń przemysłowych w myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a więc podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła na poziomie 20%.
Stosowanie stawki 5% podatku u źródła na podstawie art. 10 ust. 2 lit. a UPO z Francją wymaga, aby rzeczywisty beneficjent dywidendy rozporządzał bezpośrednio co najmniej 10% kapitału w spółce wypłacającej dywidendę.