Nabycie dostępu do internetowej platformy "Giełda transportowa" od zagranicznego dostawcy nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce, gdyż usługa ta nie kwalifikuje się jako należność licencyjna lub inna usługa wymieniona w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, będąc usługą typu SaaS.

Wynagrodzenie za prawa do transmisji kanałów telewizyjnych wypłacane kontrahentowi nie podlega podatkowi u źródła jako należność licencyjna, ponieważ jest związane z prawami pokrewnymi, a nie autorskimi, zgodnie z definicją zawartą w umowie Polska-Francja o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Odsetki od należności przysługujące Komitentowi, przekazywane na jego rzecz przez Komisanta w związku z Umową Komisu, nie stanowią wynagrodzenia z tytułu korzystania z kapitału przez Komisanta, wobec czego nie powodują dla Komisanta obowiązków płatnika podatku od wypłaty tych odsetek, na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Podatnik ma obowiązek weryfikacji rzeczywistego właściciela przy wypłatach dywidend, celem uniknięcia nadużycia preferencyjnego traktowania podatkowego. W sytuacji braku uznania B za beneficjenta rzeczywistego, istnieje możliwość zastosowania zasady "look-through" z uwzględnieniem właściwych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania dla rzeczywistych właścicieli.

Podstawę opodatkowania podatkiem u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, stanowią odsetki wypłacone lub skapitalizowane, a nie różnica między odsetkami kosztowymi i przychodowymi. Naliczone, lecz niewypłacone odsetki nie są uwzględniane w podstawie opodatkowania.

Pomniejszenie zryczałtowanego podatku od dywidend komplementariusza w spółce komandytowej na podstawie art. 22 ust. 1a CIT jest prawidłowe, lecz nie dotyczy zaliczek na poczet zysków oraz nie stosuje się proporcji skumulowanej przy wypłatach zysku w kolejnych latach.

Płatności pomiędzy Oddziałem a Centralą spółki zagranicznej nie są traktowane jako transakcje pomiędzy odrębnymi podmiotami, co wyklucza zastosowanie art. 21 ust. 1 oraz art. 26 ust. 1 ustawy o CIT w zakresie obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego (WHT) w Polsce.

Pomniejszenie zryczałtowanego podatku u źródła dla komplementariusza przez spółkę komandytową jest zgodne z art. 22 ust. 1a ustawy o CIT, natomiast określenie proporcji pomniejszenia w przypadku wypłat zysków w kolejnych latach, jak i stosowanie pomniejszenia dla zaliczek na poczet zysków, jest niezgodne z ustawą.

Nie jest możliwe ponowne pomniejszenie podstawy daniny solidarnościowej o kwotę podatku zapłaconego za granicą, który został już w całości odliczony w PIT-36 w ramach metody proporcjonalnego odliczenia.

Odsetki z tytułu interest bearing wypłacane z Polski luksemburskiemu podmiotowi, będącemu rzeczywistym właścicielem, nie są traktowane jako odsetki od pożyczek bankowych na gruncie art. 11 ust. 3 UPO, co uniemożliwia ich całkowite zwolnienie z podatku w Polsce i wymaga poboru podatku u źródła, zgodnie z art. 11 ust. 1 i 2 UPO przy stawce 5%.

Płatności z tytułu usług niematerialnych związanych z gwarancjami, istotne jako zyski przedsiębiorstwa, podlegają opodatkowaniu w państwie rezydencji odbiorcy na podstawie art. 7 UPO z Danią. Certyfikat rezydencji jest wystarczający do niepobrania podatku u źródła bez weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela.

Wnioskodawca jest zobowiązany do weryfikacji rzeczywistego właściciela dywidendy w kontekście zwolnienia podatkowego z art. 22 ust. 4-6 CIT oraz do stosowania zasady „look-through” przy ustalaniu obowiązków podatkowych wobec rzeczywistych beneficjentów. Niemożność zastosowania obniżonej stawki wobec T w przypadku, gdy nie jest on bezpośrednim udziałowcem wnioskodawcy.

Prowizje wypłacane na rzecz A. GmbH za świadczenie usług pośrednictwa w sprzedaży wycieczek nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła (WHT) w Polsce, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, ze względu na kompleksowy charakter usługi stanowiącej pośrednictwo.

Spółka, jako polski podmiot, ma obowiązek pobierać i odprowadzać podatek u źródła od należności wynikających z usług najmu samochodów osobowych, nawet jeśli są one użytkowane wyłącznie za granicą, a najem inicjowany jest przez pracowników; decydujące jest miejsce wystawienia faktury i gospodarcze powiązanie z terytorium RP.

Konwersja pożyczki na udziały z nadwyżką (agio) w polskiej spółce kapitałowej, przy niemieckim rezydencie podatkowym jako udziałowcu, nie generuje w Polsce przychodu podatkowego do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Niemcami.

Spółka komandytowa, przy wypłacie zysków komplementariuszom, może pomniejszyć zryczałtowany podatek o kwotę wynikającą z proporcjonalnego udziału w zapłaconym CIT, zgodnie z art. 22 ust. 1a ustawy o CIT, jednak metoda skumulowanego pomniejszenia dla wypłat w latach kolejnych jest nieprawidłowa. Pomniejszenie to nie ma odniesienia przy zaliczkach na dywidendę, co wyklucza obowiązek pobierania podatku

Pomniejszenie zryczałtowanego podatku u źródła przez spółkę komandytową dokonuje się wyłącznie w odniesieniu do dywidend, nie obejmuje zaliczek; proporcjonalność odliczeń musi odnosić się do danego roku podatkowego, z wykluczeniem sztucznego kumulowania podstaw z wielu lat.

W zakresie ustalania pomniejszenia zryczałtowanego podatku przez spółkę komandytową, pomniejszenie możliwe jest przy wypłatach zysków zgodnych z art. 22 ust. 1a-1e ustawy o CIT, jednak niedopuszczalne kumulatywnie dla kilku lat oraz przy zaliczkach.

Pomniejszenie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza ze spółki komandytowej, o którym mowa w art. 22 ust. 1a-1e ustawy o CIT, jest dopuszczalne jedynie przy wypłacie zysków, ale nie obejmuje zaliczkowych wypłat zysków; obowiązuje zasada odrębnego rozliczania każdego roku podatkowego.

Zwolnienie z podatku u źródła, o którym mowa w art. 21 ust. 3-9 ustawy o CIT, można zastosować do odsetek wypłacanych w ramach cash-poolingu podmiotowi niezrezydentowi, który realizuje warunek posiadania minimum 25% akcji przez okres dwóch lat, z możliwością jego spełnienia po wypłacie, i będącemu rzeczywistym właścicielem tych odsetek.

Płatnik mający obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend może stosować zasadę "look-through", rozpatrując odpowiednie skutki podatkowe dla rzeczywistych właścicieli. Jednakże, zastosowanie preferencyjnej stawki podatku u źródła wymaga bezpośredniego posiadania udziałów przez rzeczywistych właścicieli, co wyklucza zastosowanie niektórych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania

Prowizja od niewykorzystanego limitu kredytu powinna być traktowana jako element przychodu z tytułu odsetek w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, co obliguje płatnika do poboru podatku u źródła; zastosowanie preferencji podatkowych wymaga spełnienia warunków Umowy o Unikaniu Podwójnego Opodatkowania.

Jeżeli podmiot otrzymujący odsetki nie jest ich rzeczywistym właścicielem, płatnik ma prawo stosować zasadę "look-through" i określać skutki podatkowe przez pryzmat rezydencji i statusu rzeczywistego właściciela tych odsetek, zgodnie z właściwymi umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ich późniejszymi zmianami.

Płatność prowizji od niewykorzystanej części pożyczki, stanowiącej wynagrodzenie za gotowość do udzielenia finansowania, kwalifikuje się jako "odsetki" w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 11 ust. 4 UPO PL-DE. W konsekwencji, na pożyczkobiorcy ciąży obowiązek poboru podatku u źródła od tej prowizji.