Spółka komandytowa, przy wypłacie zysków komplementariuszom, może pomniejszyć zryczałtowany podatek o kwotę wynikającą z proporcjonalnego udziału w zapłaconym CIT, zgodnie z art. 22 ust. 1a ustawy o CIT, jednak metoda skumulowanego pomniejszenia dla wypłat w latach kolejnych jest nieprawidłowa. Pomniejszenie to nie ma odniesienia przy zaliczkach na dywidendę, co wyklucza obowiązek pobierania podatku

Pomniejszenie zryczałtowanego podatku u źródła przez spółkę komandytową dokonuje się wyłącznie w odniesieniu do dywidend, nie obejmuje zaliczek; proporcjonalność odliczeń musi odnosić się do danego roku podatkowego, z wykluczeniem sztucznego kumulowania podstaw z wielu lat.

W zakresie ustalania pomniejszenia zryczałtowanego podatku przez spółkę komandytową, pomniejszenie możliwe jest przy wypłatach zysków zgodnych z art. 22 ust. 1a-1e ustawy o CIT, jednak niedopuszczalne kumulatywnie dla kilku lat oraz przy zaliczkach.

Pomniejszenie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza ze spółki komandytowej, o którym mowa w art. 22 ust. 1a-1e ustawy o CIT, jest dopuszczalne jedynie przy wypłacie zysków, ale nie obejmuje zaliczkowych wypłat zysków; obowiązuje zasada odrębnego rozliczania każdego roku podatkowego.

Zwolnienie z podatku u źródła, o którym mowa w art. 21 ust. 3-9 ustawy o CIT, można zastosować do odsetek wypłacanych w ramach cash-poolingu podmiotowi niezrezydentowi, który realizuje warunek posiadania minimum 25% akcji przez okres dwóch lat, z możliwością jego spełnienia po wypłacie, i będącemu rzeczywistym właścicielem tych odsetek.

Płatnik mający obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend może stosować zasadę "look-through", rozpatrując odpowiednie skutki podatkowe dla rzeczywistych właścicieli. Jednakże, zastosowanie preferencyjnej stawki podatku u źródła wymaga bezpośredniego posiadania udziałów przez rzeczywistych właścicieli, co wyklucza zastosowanie niektórych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania

Prowizja od niewykorzystanego limitu kredytu powinna być traktowana jako element przychodu z tytułu odsetek w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, co obliguje płatnika do poboru podatku u źródła; zastosowanie preferencji podatkowych wymaga spełnienia warunków Umowy o Unikaniu Podwójnego Opodatkowania.

Jeżeli podmiot otrzymujący odsetki nie jest ich rzeczywistym właścicielem, płatnik ma prawo stosować zasadę "look-through" i określać skutki podatkowe przez pryzmat rezydencji i statusu rzeczywistego właściciela tych odsetek, zgodnie z właściwymi umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ich późniejszymi zmianami.

Płatność prowizji od niewykorzystanej części pożyczki, stanowiącej wynagrodzenie za gotowość do udzielenia finansowania, kwalifikuje się jako "odsetki" w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 11 ust. 4 UPO PL-DE. W konsekwencji, na pożyczkobiorcy ciąży obowiązek poboru podatku u źródła od tej prowizji.

Połączenie transgraniczne spółek, w wyniku którego wspólnik spółki przejmowanej otrzymuje udziały spółki przejmującej, nie generuje dla niego przychodu podatkowego, jeżeli udziały te nie były nabyte w wyniku wymiany udziałów, a wartość podatkowa nowo otrzymanych udziałów nie przewyższa wartości udziałów w spółce przejmowanej.

W wyniku połączenia odwrotnego spółek kapitałowych, z zachowaniem warunków określonych w art. 12 ust. 4 pkt 12 ustawy o CIT, nie powstaje zobowiązanie podatkowe z tytułu przychodu po stronie wspólnika spółki przejmowanej. Nie zachodzi także obowiązek poboru zryczałtowanego podatku przez spółkę przejmującą.

Organ przyzwala, aby podatnik odliczał od podatku dochodowego jedynie taką część podatku u źródła, która została rzeczywiście pobrana od wynagrodzenia podlegającego opodatkowaniu i stosować różne stawki podatku dla dochodów z kwalifikowanych praw IP uwzględniając wskaźnik Nexus.

Płatnik zobowiązany jest pobrać podatek u źródła od wypłacanych odsetek na rzecz spółki zagranicznej, gdy rzeczywistym właścicielem jest polski rezydent, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Zastosowanie zasady look-through approach w sytuacji, gdy rzeczywistym właścicielem nie jest spółka zagraniczna, jest niedopuszczalne.

Opłaty związane z wynajmem opakowań, które nie pełnią funkcji urządzeń przemysłowych, nie podlegają podatkowi u źródła w związku z brakiem spełnienia przesłanek art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Podatnik, który zawarł porozumienie o poniesieniu ekonomicznego ciężaru podatku u źródła od konwertowanych na kapitał wierzytelności, może zaliczyć ten podatek od polskiego CIT, o ile odpowiada on proporcjonalnie uzyskanemu dochodowi z tego źródła w Polsce; odliczenie nie obejmuje strat ani zerowego dochodu.

Dla zastosowania 5% stawki podatku u źródła przy wypłacie dywidendy konieczne jest spełnienie wymogu 365-dniowego posiadania minimum 15% udziałów przez rzeczywistego właściciela. W przeciwnym razie zastosowanie znajduje stawka 10% zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. b) umowy PL-IL UPO.

Dochód uzyskany przez zagraniczną agencję artystyczną z tytułu usług świadczonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu od osób prawnych według stawki 20%, niezależnie od posiadanego certyfikatu rezydencji, jeśli działalność nie jest objęta porozumieniem o współpracy kulturalnej między państwami.

Zapłata części kapitałowej z tytułu leasingu finansowego nie powoduje w Polsce zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych, podczas gdy część odsetkowa podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła jako należność licencyjna przy zastosowaniu stawki 5%, zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Niemcami.

Płatności dokonywane przez podatnika za towary zawierające oprogramowanie, będące integralną częścią nabywanych produktów, nie stanowią należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, gdyż nie wiążą się z przeniesieniem praw autorskich ani uprawnień do modyfikacji oprogramowania.

Należności z tytułu usług wdrożeniowych, obejmujących doradztwo, można zakwalifikować jako wynagrodzenie za usługi doradcze na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT. Możliwe jest zastosowanie zwolnienia z poboru podatku u źródła według umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Bułgarią, przy spełnieniu odpowiednich warunków.

Opłaty abonamentowe za usługi SaaS, umożliwiające dostęp do infrastruktury technicznej i udostępnionych zasobów, stanowią należności za użytkowanie urządzeń przemysłowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, co obliguje podatnika do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła.

Wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę z tytułu licencji na oprogramowanie oraz usług wsparcia technicznego, które nie powodują przeniesienia autorskich praw majątkowych ani nie wymagają przeniesienia infrastruktury IT, nie jest objęte zryczałtowanym podatkiem dochodowym u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy CIT.

Przychody uzyskane z zagranicznych źródeł, od których potrącony został podatek u źródła, nie muszą być uwzględniane w zaliczkach na CIT, lecz powinny być rozliczane przy składaniu zeznania rocznego. Spółka ma prawo odliczyć w Polsce podatek u źródła zapłacony w USA od podatku dochodowego od kwalifikowanych dochodów z praw własności intelektualnej.

Rzeczywisty właściciel odbiorcy dywidendy musi być weryfikowany nawet bez oszustw. Zasada "look-through" pozwala określać skutki podatkowe dla rzeczywistych właścicieli. Stawki z umów o unikaniu opodatkowania stosowane są przy bezpośrednim posiadaniu udziałów.