Dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, uzyskane z opłat wynikających z umowy licencyjnej dotyczącej autorskiego programu komputerowego, mogą być opodatkowane preferencyjną stawką 5% pod warunkiem spełnienia przesłanek dotyczących działalności badawczo-rozwojowej oraz prowadzenia odpowiedniej ewidencji rachunkowej.

Opłaty bankowe związane z Rachunkiem 1 nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła (WHT), natomiast opłaty związane z Rachunkiem 2 oraz prowizje kredytowe są traktowane jako odsetki i podlegają WHT; możliwe jest zastosowanie 5% stawki na podstawie umowy UPO, przy zachowaniu odpowiednich formalności.

Podatek u źródła, opłacony przez płatnika od ubruttowionej kwoty należności, może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, o ile służy uzyskaniu przychodów, zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów, niezależnie od braku klauzuli ubruttowienia w umowie z kontrahentem.

Podmioty transparentne podatkowo, takie jak niemieckie spółki osobowe, nie mogą korzystać z przywilejów umów o unikaniu podwójnego opodatkowania na poziomie samej spółki. Zobowiązania podatkowe, w tym weryfikacja rezydencji czy raportowanie, muszą dotyczyć ich wspólników, jako rzeczywistych właścicieli i korzystających.

Korekta oświadczenia WH-OSC w zakresie identyfikacji podatnika jako elementu formalnego nie jest dopuszczalna, a złożenie niepoprawnego oświadczenia uniemożliwia skorzystanie ze zwolnienia określonego w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT.

Nabycie oprogramowania end user i usług SaaS dla własnego użytku lub przez inne podmioty z grupy nie powoduje powstania obowiązku dokonania poboru podatku u źródła, gdyż nie nabywa się przy tym autorskich praw majątkowych, ani prawa użytkowania w zakresie, jaki wymagałby jego zryczałtowanego opodatkowania.

Wynagrodzenie za licencję użytkownika końcowego na korzystanie z oprogramowania nie rodzi obowiązku poboru podatku u źródła, jako że nie jest obejmowane katalogiem należności licencyjnych określonym w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Należności płacone za licencje do programów komputerowych, uzyskane przez kontrahentów z Maroka, nie kwalifikują się jako należności licencyjne według Konwencji polsko-marokańskiej. Wobec tego, zgodnie z polskim prawem, nie podlegają one zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu u źródła.

Przekazanie środków z tytułu umowy agencyjnej przez rezydenta RP na rzecz podmiotu z Hongkongu, posiadającego osobowość prawną, nie podlega rygorom art. 29 ust. 1 pkt 1-5 u.o.p.d.o.f.; brak obowiązku poboru podatku u źródła przy spełnieniu opisanych warunków.

Wynagrodzenie z tytułu wynajmu autobusów pasażerskich spółce ukraińskiej stanowi należności licencyjne i podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła na Ukrainie zgodnie z przepisami konwencji polsko-ukraińskiej oraz ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych.

Emitent obligacji wyemitowanych po 1 stycznia 2024 r. nie musi składać oświadczenia zgodnie z art. 26 ust. 1ae ustawy o CIT przed pierwszą wypłatą odsetek, aby uniknąć poboru podatku u źródła od dalszych odsetek, pod warunkiem złożenia oświadczenia przed kolejną wypłatą.

W przypadku zbycia przez nierezydenta udziałów w polskiej spółce, która nie spełnia definicji spółki nieruchomościowej zgodnie z art. 4a pkt 35 ustawy o CIT, brak jest obowiązku poboru zaliczki na podatek w Polsce, pod warunkiem, że dochody z przeniesienia własności tych udziałów nie pochodzą z nieruchomości położonych na terytorium Polski. Transakcja podlega opodatkowaniu w kraju rezydencji zbywcy

Wynagrodzenia wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz agencji pośredniczących nieposiadających rezydencji podatkowej w Polsce, za udostępnienie przestrzeni reklamowej, nie podlegają obowiązkowi poboru zryczałtowanego podatku u źródła, gdyż nie są objęte katalogiem świadczeń w art. 29 ust. 1 pkt 5 Ustawy o PIT.

W przypadku wypłaty wynagrodzenia za udostępnienie przestrzeni reklamowej na rzecz Agencji Pośredniczących będących osobami prawnymi nieposiadającymi rezydencji podatkowej w Polsce, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do poboru podatku u źródła, gdyż świadczenie to nie kwalifikuje się do kategorii wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 i 2a ustawy o CIT.

Należności za czarter jachtów, jako dochody z użytkowania urządzenia przemysłowego w postaci środka transportu, podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Stronami zobowiązanymi do poboru podatku u źródła są polscy rezydenci wypłacający wynagrodzenia kontrahentom zagranicznym, co może być modyfikowane przez umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Spółka, wypłacając wynagrodzenie z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów na rzecz wspólnika, nie jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż brak jest zastosowania przepisu w odniesieniu do przychodów z tytułu umorzenia dobrowolnego.

Zbiorowy Certyfikat Rezydencji, dokumentujący rezydencję podatkową wspólników spółki transparentnej podatkowo, uprawnia płatnika do niepobrania podatku u źródła, zgodnie z preferencjami UPO, pod warunkiem zgodności certyfikatu z przepisami państwa organu wydającego.

Podatek u źródła od odsetek kapitalizowanych w systemie cash poolingu powinien być pobierany od całej kwoty skapitalizowanych odsetek należnych zagranicznemu Pool Leaderowi, bez pomniejszania jej o kwoty należne polskiemu uczestnikowi. Zatem rozliczenie różnicy między odsetkami naliczonymi a należnymi nie stanowi podstawy opodatkowania.

Usługi ubezpieczeniowe nabywane od nierezydentów, jako niepodlegające opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, nie nakładają na wnioskodawcę obowiązku płatnika z tytułu podatku u źródła.

W przypadku licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie nabywaną przez polski podmiot z zagranicy, wynagrodzenie z tego tytułu nie stanowi należności licencyjnej w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, wobec czego nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Podatek u źródła zapłacony przez płatnika, wynikający z klauzuli ubruttowienia w umowie z zagranicznym kontrahentem, może stanowić koszt uzyskania przychodów, jeśli został poniesiony z tytułu zabezpieczenia lub utrzymania źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Wartość podatku powinna być rozpoznawana jako koszt pośredni, potrącalny w dacie faktycznego jego poniesienia.

Polska Opłata, jako zysk z działalności gospodarczej SPV dla celów PL-IR UPO, nie rodzi obowiązku podatkowego w zakresie podatku u źródła w Polsce. Spółka nie jest zobowiązana do potrącenia podatku dochodowego, o ile SPV nie posiada w Polsce zakładu.

Wypłata wynagrodzenia na rzecz dostawcy zagranicznego za licencję użytkownika końcowego na oprogramowanie nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, z uwagi na brak przeniesienia praw autorskich bądź licencyjnych uprawnień w sensie prawnym.

W przypadku wypłaty odsetek na rzecz spółek amerykańskich i brytyjskich, które są rzeczywistymi właścicielami, nie należy pobierać WHT, jeżeli istnieją odpowiednie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a spółki dysponują certyfikatami rezydencji i nie posiadają zakładów w Polsce.