Podatek u źródła zapłacony przez płatnika, wynikający z klauzuli ubruttowienia w umowie z zagranicznym kontrahentem, może stanowić koszt uzyskania przychodów, jeśli został poniesiony z tytułu zabezpieczenia lub utrzymania źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Wartość podatku powinna być rozpoznawana jako koszt pośredni, potrącalny w dacie faktycznego jego poniesienia.
Polska Opłata, jako zysk z działalności gospodarczej SPV dla celów PL-IR UPO, nie rodzi obowiązku podatkowego w zakresie podatku u źródła w Polsce. Spółka nie jest zobowiązana do potrącenia podatku dochodowego, o ile SPV nie posiada w Polsce zakładu.
Wypłata wynagrodzenia na rzecz dostawcy zagranicznego za licencję użytkownika końcowego na oprogramowanie nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, z uwagi na brak przeniesienia praw autorskich bądź licencyjnych uprawnień w sensie prawnym.
W przypadku wypłaty odsetek na rzecz spółek amerykańskich i brytyjskich, które są rzeczywistymi właścicielami, nie należy pobierać WHT, jeżeli istnieją odpowiednie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a spółki dysponują certyfikatami rezydencji i nie posiadają zakładów w Polsce.
W przypadku wypłat odsetek przez Wnioskodawcę do zagranicznych podmiotów podlegających UPO PL-AU i UPO PL-UK, stosuje się zwolnienia lub obniżone stawki podatkowe, jeśli podmioty te spełniają warunki rzeczywistego właściciela odsetek oraz dostarczą odpowiednie certyfikaty rezydencji.
Wypłata odsetek na rzecz australijskiego funduszu państwowego uprawnia do pobrania 10% WHT na podstawie UPO PL-AU, natomiast wypłata na rzecz brytyjskiego banku jest zwolniona z WHT zgodnie z UPO PL-UK, pod warunkiem posiadania certyfikatów rezydencji i uznania rzeczywistych właścicieli odsetek.
A sp. z o.o. jest uprawniona do niepobierania zryczałtowanego podatku od odsetek płatnych Finansującemu jako rzeczywistemu właścicielowi, rezydentowi podatkowemu USA, na podstawie art. 12 ust. 1 UPO PL-USA, przy spełnieniu wymogów dokumentacyjnych i należytej staranności.
W sytuacji, gdy podmioty nierezydenci są rzeczywistymi właścicielami odsetek i nie istnieją szczególne powiązania z płatnikiem, możliwe jest zastosowanie preferencyjnej stawki podatkowej lub zwolnienia wynikającego z odpowiednich umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (UPO PL-AU, UPO PL-UK), nawet jeśli odsetki przepływają przez podmioty transparentne podatkowo.
W kontekście ustalania obowiązku poboru podatku u źródła (WHT) przy wypłacie odsetek na rzecz rzeczywistych właścicieli (Finansujący, Bank), płatnik może stosować obniżone stawki lub zaniechać jego poboru, uwzględniając przepisy odpowiednich umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (UPO), przy czym wymagana jest należyta weryfikacja rezydencji podatkowej oraz statusu rzeczywistego właściciela (beneficial
Wynagrodzenie za licencję użytkownika końcowego nabytego oprogramowania komputerowego użytkowanego wyłącznie do własnych celów Spółki nie podlega opodatkowaniu u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, gdyż nie stanowi należności z tytułów praw autorskich czy pokrewnych.
Wypłata odsetek przez Wnioskodawcę na rzecz Finansującego, będącego rzeczywistym właścicielem i rezydentem podatkowym USA, jest zwolniona z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 12 ust. 1 UPO PL-USA, o ile Wnioskodawca posiada certyfikat rezydencji i oświadczenie o statusie rzeczywistego właściciela Finansującego.
W przypadku, gdy odsetki wypłacane są podmiotom zagranicznym, które są rzeczywistymi właścicielami według umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, przy braku odpowiednich związków i powiązań kapitałowych, można zastosować obniżoną stawkę WHT lub zwolnienie z WHT zgodnie z obowiązującym prawem międzynarodowym.
Zapłata wynagrodzenia za Licencję użytkownika końcowego nie stanowi należności określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, co skutkuje brakiem obowiązku poboru podatku u źródła, w sytuacji gdy nabycie licencji ogranicza się do wewnętrznego użytkowania oprogramowania.
Odstąpienie od poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych (WHT) przy wypłacie odsetek na rzecz podmiotu z siedzibą i rezydencją podatkową w USA, jakim jest Finansujący, jest możliwe na podstawie art. 12 ust. 1 UPO PL-USA, przy spełnieniu warunków dokumentacyjnych i braku specjalnych powiązań, w sytuacji gdy uzyskujący dochód z odsetek nie posiada zakładu w Polsce.
W przypadku dywidendy wypłacanej przez spółkę z siedzibą w Polsce, szwajcarska spółka odbiorca musi posiadać udziały w chwili podjęcia uchwały o podziale zysku oraz w chwili wypłaty, aby zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 10 ust. 2a pkt a) UPO Polska-Szwajcaria mogło zostać zastosowane.
Wypłaty wynagrodzenia za licencje użytkownika końcowego nie mieszczą się w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i nie stanowią należności licencyjnych. W konsekwencji, wypłaty te nie rodzą obowiązku poboru podatku u źródła.
Należność z tytułu Licencji użytkownika końcowego, obejmująca prawo do wewnętrznego użytkowania oprogramowania bez przekazania majątkowych praw autorskich, nie stanowi przychodu podlegającego podatkowi u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
Wynagrodzenie wypłacane przez polskiego rezydenta podatkowego na rzecz irlandzkiego dostawcy z tytułu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie w modelu SaaS nie stanowi należności licencyjnej podlegającej opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
Wynagrodzenie wypłacane zagranicznemu dostawcy przez A. Sp. z o.o. za Licencje użytkownika końcowego, względem oprogramowania nieobjęte jest obowiązkiem poboru podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, gdyż nie stanowi należności licencyjnych związanych z przeniesieniem praw autorskich.
Wynagrodzenie za usługi kompleksowe, obejmujące nadzór nad badaniami klinicznymi i inne działania pomocnicze, nie stanowi przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. Spółka nie jest zobowiązana do poboru podatku u źródła przy płatnościach do kontrahenta z Irlandii.
Wynagrodzenie za licencję użytkownika końcowego, ograniczające się do użytkowania oprogramowania bez przeniesienia majątkowych praw autorskich, nie podlega poborowi podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, gdy spełnia ono wyłącznie funkcję użytkową dla własnych potrzeb nabywcy.
Wynagrodzenie wypłacane zagranicznemu dostawcy za nabycie licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie, niewyposażających w autorskie prawa majątkowe, nie podlega podatkowi u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, gdyż nie stanowi należności licencyjnych zgodnie z UPO i polskim prawem autorskim.
Należności wypłacane przez Spółkę za Licencje użytkownika końcowego (EUL) na Oprogramowanie nie stanowią należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce.
Wynagrodzenie z tytułu nabycia licencji użytkownika końcowego nie stanowi należności licencyjnych, a tym samym nie rodzi obowiązku poboru podatku u źródła w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.