Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 i art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z dzierżawy gruntów jest wyłącznie czynsz dzierżawny, a zwrot podatku od nieruchomości przez dzierżawcę nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

Podatek od nieruchomości, mimo decyzji obarczającej współwłaścicieli, może zostać zaliczony w całości do kosztów uzyskania przychodów przez tego z małżonków, który ponosi ciężar podatku i wykorzystuje nieruchomość w działalności gospodarczej.

Koszty podatku od nieruchomości i opłaty za użytkowanie wieczyste, przerzucane na najemcę w ramach umowy najmu, stanowią element cenotwórczy usługi najmu i podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT jako część łącznej podstawy opodatkowania tej usługi.

Zwrot przez dzierżawcę kwoty podatku od nieruchomości na rzecz wydzierżawiającego nie stanowi przysporzenia majątkowego i nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

Dostawa nieruchomości po ulepszeniu stanowiącym ponad 30% wartości i przed upływem dwóch lat od oddania do użytkowania, nie korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz 10a ustawy o VAT. Nabywca, nie wykonując czynności opodatkowanych, nie ma prawa do odliczenia VAT zgodnie z art. 86 ust. 1 tejże ustawy.

Obiekt kontenerowy, aby być uznanym za budowlę w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, musi być trwale związany z gruntem poprzez fizyczne połączenie zapewniające stabilność, nie wystarczy jego posadowienie na utwardzonej powierzchni.

W przypadku powstania w wyniku rozbudowy lub przebudowy nowej budowli albo jej części obowiązek w podatku od nieruchomości powstaje na zasadzie art. 6 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, tj. od 1 stycznia kolejnego roku. Ulepszenie istniejącej amortyzowanej budowli zwiększa natomiast jej podstawę opodatkowania dopiero od 1 stycznia roku następującego po roku poniesienia i zakończenia ulepszenia

Od 1 stycznia 2025 r. grunty, budynki i budowle wchodzące w skład terminala towarowego, będącego obiektem infrastruktury usługowej z ust. 2 pkt 2 załącznika nr 2 do u.t.k., nie korzystają ze zwolnień przewidzianych w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a tiret pierwsze ani pkt 1c u.p.o.l., także wtedy, gdy obejmują elementy infrastruktury kolejowej udostępniane przewoźnikom kolejowym.

Zgodnie z art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, korekta kosztów, niezwiązana z błędem rachunkowym, powinna być rozpoznana w okresie otrzymania potwierdzenia korekty, nie zaś retrospektywnie w okresie, w którym pierwotnie wydatki te zostały zaksięgowane.

Koszty uzyskania przychodów, które uległy konkretyzacji przed dniem podziału spółki przez wydzielenie, nie mogą być przeniesione na podmiot przejmujący w ramach sukcesji podatkowej zgodnie z art. 93c Ordynacji podatkowej. Przeniesienie takich kosztów nie podlega sukcesji, ponieważ nie pozostają one w związku z przejmowanymi składnikami majątku na dzień wydzielenia.

Wydatki związane z działalnością bieżącą przedsiębiorstwa, takie jak podatki i ubezpieczenia, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów i podlegają rozliczeniu w dacie księgowego ujęcia. Odpisy na ZFŚS uznaje się za koszty podatkowe pod warunkiem faktycznego przekazania na rachunek funduszu.

Grunty, budynki i budowle uznaje się za związane z działalnością gospodarczą, jeżeli są w posiadaniu przedsiębiorcy, stanowią składnik jego przedsiębiorstwa i funkcjonalnie powiązane z prowadzoną działalnością, uwzględniając nie tylko posiadanie, lecz także status podatnika oraz sposób wykorzystania. Literalne rozumienie jest niewystarczające, gdyż prowadzi do nadmiernego opodatkowania.

Kwota zwrotu podatku od nieruchomości, otrzymywana od dzierżawcy przez wydzierżawiającego, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, jeżeli z umowy dzierżawy wynika, że odpowiedzialność za ten podatek ponosi dzierżawca.

Czynsz dzierżawny, jako koszt wytworzenia środka trwałego do przekazania go do użytkowania, zwiększa jego wartość początkową w świetle art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, natomiast podatki od nieruchomości i rolny związane z inwestycją mogą być bezpośrednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Podatek od nieruchomości, ustalony decyzją w 2025 roku za lata 2020-2025, stanowi koszt uzyskania przychodów rozliczany w roku podatkowym 2025, zgodnie z zasadą poniesienia kosztu, w tym dniem wydania decyzji przez organ.

Równowartość podatku od nieruchomości, zwracana wydzierżawiającemu przez dzierżawcę zgodnie z zapisami umowy dzierżawy, nie stanowi przysporzenia majątkowego i nie podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Zwrot podatku od nieruchomości dokonany przez dzierżawcę na rzecz wydzierżawiającego, zgodnie z umową dzierżawy, nie stanowi przysporzenia majątkowego i nie jest przychodem na gruncie podatku PIT, a jedynie czynsz dzierżawy generuje taki przychód.

Obiekt przeznaczony do składowania materiałów sypkich nie jest budynkiem w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 upol, jeżeli z jego funkcji projektowej i użytkowej wynika, że podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym przeznaczenie jest pojemność, choćby posiadał fundamenty, dach, przegrody budowlane i był trwale związany z gruntem. Taki obiekt podlega kwalifikacji jako budowla z poz. 6 załącznika

Przeniesienie na najemcę kosztu podatku od nieruchomości związanego z przedmiotem najmu, jako element kalkulacyjny ceny usługi najmu, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki właściwej dla usługi najmu, będąc bezpośrednio związanym z odpłatnym świadczeniem tej usługi.

Kwota zwrotu podatku od nieruchomości otrzymana od dzierżawcy, jako zobowiązanego w umowie do jego pokrycia, nie stanowi przychodu podatkowego wydzierżawiającego. Wyłącznie otrzymany czynsz dzierżawy jest przychodem opodatkowanym ryczałtem ewidencjonowanym.

Podstawą opodatkowania przychodów z dzierżawy ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych jest wyłącznie część stała czynszu. Część zmienna czynszu, stanowiąca rekompensatę z tytułu należności publicznoprawnych, pozostaje neutralna podatkowo z uwagi na brak rzeczywistego przysporzenia majątkowego po stronie wydzierżawiającego.

Wydatki ponoszone przez spółkę ujmowane na koncie RMK czynne, które nie są związane bezpośrednio z konkretnymi przychodami, kwalifikują się jako pośrednie koszty uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, będą potrącalne w dacie poniesienia lub proporcjonalnie do okresu, którego dotyczą.