Płatności dokonywane przez polskiego rezydenta na rzecz nierezydentów, związane z uczestnictwem w zagranicznych targach, nie podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż nie stanowią przychodów z użytkowania urządzeń handlowych ani usług reklamowych.

Zastosowanie zasady "look-through" w kontekście podatku u źródła pozwala na ocenę skutków podatkowych według sytuacji rzeczywistych właścicieli odsetek. Wnioskodawca, mając certyfikaty rezydencji podatkowej właścicieli, jest zwolniony z poboru podatku źródłowego zgodnie z międzynarodowymi umowami podatkowymi.

Płatnik zobowiązany jest do weryfikacji rzeczywistego właściciela dywidend; stosowanie zasady "look-through" jest uznawane, kiedy rzeczywisty właściciel jest znany, a stawki podatków u źródła zależą od odpowiednich umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Płatnik podatku jest zobowiązany do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend przy zastosowaniu zasady "look-through", uwzględniając przepisy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, co skutkuje zastosowaniem zróżnicowanych stawek podatku u źródła w zależności od statusu niewinnego właściciela.

Na płatniku ciąży obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidend przy wypłatach, nawet w przypadku braku oszustwa lub nadużycia. Podatnik może stosować zasadę "look-through", uwzględniając faktycznych właścicieli dla określenia obowiązków płatnika, lecz musi stosować odpowiednie stawki podatkowe zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidendy. Przy stosowaniu zasady „look-through” Wnioskodawca może określać skutki podatkowe i stawki podatku u źródła w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli dywidend zgodnie z UPO. Obowiązki płatnika w zakresie podatku u źródła determinują status rzeczywistego właściciela i należyta staranność.

Wypłata odsetek w ramach Cash-Poolingu musi być opodatkowana na zasadach określonych w polskich przepisach o CIT oraz umowach UPO, przy czym podstawa obliczenia WHT obejmuje pełną kwotę odsetek skapitalizowanych, a nie bierze pod uwagę jedynie salda netto. Metodologia obliczeń oparta na proponowanym przez wnioskodawcę podejściu jest niezgodna z regulacjami prawnymi.

Rzeczywisty właściciel odsetek decyduje o kwalifikacji podatkowej. Gdy odbiorca płatności (podmiot A) nie jest właścicielem rzeczywistym, zastosowanie znajduje norma 'look-through', umożliwiająca rozpoznanie rzeczywistych przepisów podatkowych względem podmiotów B, C i D. Podmiot A, będąc pośrednikiem, nie podlega zwolnieniu od podatku u źródła na podstawie odpowiednich umów międzynarodowych (PL/US

Obowiązkiem polskiego płatnika jest sporządzenie i przesłanie informacji IFT-1/IFT-1R dla zagranicznych podatników z tytułu nabycia usług doradczych, niezależnie od poboru podatku u źródła w kontekście umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Dochody z należności odsetkowych oraz innych tytułów wypłacanych przez Spółkę na rzecz niemieckiego funduszu inwestycyjnego są zwolnione od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, o ile fundusz spełnia określone warunki, w tym pełne opodatkowanie w kraju siedziby i nadzór finansowy.

Nabywane przez Spółkę usługi ubezpieczeniowe i brokerskie nie mieszczą się w zakresie przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. Spółka nie jest zobowiązana do pełnienia funkcji płatnika podatku u źródła w Polsce na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Stosowanie stawki 5% podatku u źródła na podstawie art. 10 ust. 2 lit. a UPO z Francją wymaga, aby rzeczywisty beneficjent dywidendy rozporządzał bezpośrednio co najmniej 10% kapitału w spółce wypłacającej dywidendę.

Podmiot wypłacający dywidendę może zastosować zwolnienie zryczałtowanego podatku u źródła od osób prawnych, przy uwzględnieniu rzeczywistego właściciela należności w ramach koncepcji look-through approach, jeśli dywidenda jest przekazywana zgodnie z formalnym mechanizmem prawnym i spełnia wymogi art. 22 ust. 4-6 ustawy o CIT.

Wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę zagranicznym kontrahentom tytułem nabycia licencji do odsprzedaży oprogramowania nie stanowi przychodu z należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, co zwalnia Spółkę z obowiązku poboru podatku u źródła na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Kwoty rozliczenia kontraktów swap nie spełniają definicji odsetek według art. 21 ust. 1 PDOP i nie powinny być uwzględniane w podstawie opodatkowania podatku u źródła.

Usługi programistyczne nabywane od nierezydentów nie są objęte obowiązkiem poboru podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż nie mieszczą się w katalogu świadczeń podlegających zryczałtowanemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Należności wypłacane za usługi informatyczne w ramach "hardware flat rate" nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła, gdyż nie jest to użytkowanie urządzeń przemysłowych. Klucze licencyjne mimo związków z prawami autorskimi nie generują obowiązku podatkowego jako należności licencyjne, lecz klasyfikowane są jako zyski przedsiębiorstwa zgodnie z art. 7 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Płatności za usługi programistyczne, nabywane od nierezydentów przez Spółkę, nie są objęte ryczałtowym podatkiem u źródła zgodnie z art. 29 ustawy o PIT, chyba że umowy obejmują należności będące wynagrodzeniem za przeniesienie praw autorskich lub określone w katalogu świadczeń podobnych.

Terminal dostarczony przez cypryjską spółkę stanowić będzie zagraniczny zakład na terytorium Polski w rozumieniu art. 5 UPO Polska-Cypr, a opłaty czarterowe za jego użytkowanie nie będą podlegały zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.

Wartość zapłaconego podatku u źródła w wyniku korekt rozliczeń po kontrolach celno-skarbowych za lata 2019-2023, może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 CIT, mimo braku klauzuli ubruttowienia w umowach. Jest to koszt pośredni, potrącalny w momencie poniesienia.

Podatek u źródła zapłacony przez płatnika na skutek korekt podatkowych może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu (art. 15 ust. 1 CIT), nawet bez umownej klauzuli ubruttowienia, pod warunkiem wykazania, że służył zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodu i jest potwierdzony dowodami księgowymi.

Wynagrodzenie wypłacane przez spółkę za nabycie licencji z prawem do sublicencjonowania oprogramowania mieści się w ramach art. 21 ust. 1 ustawy o CIT jako przychód z praw autorskich, a spółka jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od tych wypłat.

Podatek u źródła zapłacony w wyniku korekt jest kosztem uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 CIT, zaliczanym w momencie poniesienia, mimo braku klauzuli ubruttowienia, gdy wydatek spełnia przesłanki definitywności i związku z działalnością.

Zapłata podatku u źródła przez spółkę, wynikająca z kontroli celno-skarbowej i ubruttowienia odsetek, może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów jako koszt pośredni według art. 15 ust. 1 i 4d ustawy o CIT, nawet bez klauzuli ubruttowienia.