Podmiot polski wypłacający należności licencyjne holenderskiemu beneficjentowi jest obowiązany do poboru podatku u źródła w Polsce, natomiast nie jest zobowiązany do poboru podatku od należności, które zostały już opodatkowane na Litwie, co zapewnia uniknięcie podwójnego opodatkowania.

Wynagrodzenie z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów przez A. GmbH w B. sp. z o.o., gdzie wartość nieruchomości przekracza 50% aktywów, podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 13 ust. 2 UPO z Austrią oraz Konwencji MLI, mimo austriackiej rezydencji podatkowej wnioskodawcy.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidendy, mimo braku nadużycia, przy stosowaniu zwolnienia z podatku CIT. Zasada 'look-through' jest dopuszczalna dla określania skutków podatkowych dywidend rzeczywistych właścicieli zgodnie z umowami międzynarodowymi. Niepobieranie podatku dla funduszu emerytalnego jest prawidłowe, ale preferencyjna stawka 5% dla dywidendy

Płatności związane z rozliczeniami pochodnych instrumentów finansowych w postaci kontraktów FX forward oraz instrumentów IRS nie mieszczą się w dyspozycji art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a zatem nie podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym ani nie obciążają Wnioskodawcy obowiązkami płatnika według art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Wypłata odsetek przez Wnioskodawcę na rzecz Z 2 uzasadnia zastosowanie stawki podatku u źródła wynikającej z art. 11 ust. 2 polsko-holenderskiej UPO przy uwzględnieniu koncepcji "look through approach", co znajduje zastosowanie, gdy rzeczywistym beneficjentem jest B, posiadające certyfikat rezydencji niderlandzkiej.

Usługi ubezpieczeniowe nabywane od podmiotów zagranicznych nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce, gdyż nie są świadczeniami 'o podobnym charakterze' do wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a Ustawy o CIT.

Usługi ubezpieczeniowe nabywane od nierezydentów nie stanowią świadczeń podobnych do gwarancji czy poręczeń w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, a zatem nie są objęte obowiązkiem poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych.

Wnioskodawca, przy wypłacie odsetek podmiotom zagranicznym, stosując zasadę "look-through", może wskazać rzeczywistych właścicieli odsetek jako podmioty uprawnione do korzyści wynikających z właściwych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, pod warunkiem posiadania odpowiednich certyfikatów rezydencji podatkowej oraz dochowania wymaganej staranności w celu uniknięcia podatku u źródła.

Podatnik dokonujący płatności odsetek z tytułu pożyczki może uwzględniać status rzeczywistego właściciela zamiast pośrednika dla celów zastosowania zwolnień z podatku u źródła, o ile są spełnione przesłanki określone w odpowiednich umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz dysponuje stosownym certyfikatem rezydencji.

Zastosowanie zasady "look-through" w odniesieniu do odsetek przekazywanych przez spółkę polską, w sytuacji, gdy rzeczywisty właściciel tych odsetek jest innym podmiotem niż odbiorca nominalny, jest prawidłowe i zgodne z funkcją przepisów umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, pod warunkiem, że spełnione zostaną wymogi formalne i materialne dotyczące rzeczywistego właścicielstwa.

Zasada "look-through" umożliwia uznanie rzeczywistych właścicieli odsetek za podatników, co pozwala na niepobranie podatku u źródła, jeśli spełnione są warunki umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz posiadania certyfikatów rezydencji.

Wnioskodawca miał prawo zastosować zasadę "look-through" do ustalenia skutków podatkowych względem rzeczywistych właścicieli odsetek, z uwzględnieniem obowiązujących umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jednak w przypadku odsetek wypłacanych holenderskiemu funduszowi emerytalnemu F. w 2022 r., błędnie nadano im pełne zwolnienie- należała się 5% stawka, podczas gdy odsetki wypłacane od 2023 r.

Wynagrodzenie uiszczone z tytułu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie nabyte przez podmiot posiadający siedzibę w Polsce nie jest przedmiotem opodatkowania podatkiem u źródła, gdyż nie mieści się w katalogu przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wypłaty wynagrodzenia za zakup oprogramowania od podmiotu zagranicznego bez nabycia licencji lub przeniesienia praw autorskich nie podlegają obowiązkowi poboru podatku u źródła ani wystawienia IFT-2R przez polskiego płatnika na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 26 Updop.

Wynagrodzenie wypłacane z tytułu licencji z prawem do sublicencjonowania należy do kategorii należności licencyjnych podlegających opodatkowaniu u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 13 ust. 3 UPO USA-Polska. Spółka zobowiązana jest do uwzględnienia tego w rozliczeniach podatkowych.

W świetle analizy prawnej i orzeczenia WSA, X Sp. z o.o. może stosować zasadę "look-through" dla determinizacji skutków podatkowych odsetek i ich zwolnienia z podatku u źródła, z zastrzeżeniem okresowych uwarunkowań umów o unikaniu podwójnego opodatkowania i respektowaniem odpowiednich certyfikatów rezydencji.

Dochody Spółki z tytułu opłat licencyjnych za gry komputerowe stanowią dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i mogą być opodatkowane preferencyjną stawką 5% w ramach ulgi IP Box, przy spełnieniu wymogów związanych z prowadzeniem działalności B+R oraz zgodnych z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W przypadku wypłaty odsetek w ramach cash poolingu, których rzeczywistym właścicielem jest rezydent brytyjski, spółka pełni rolę płatnika podatku u źródła, uprawnionego do zastosowania stawki preferencyjnej określonej w Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, przy spełnieniu wymogów formalnych.

Przekazywane kwoty z tytułu spłat wierzytelności nie będą uznane za przychody wymienione w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT; w konsekwencji brak obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego przez spółkę pełniącą rolę płatnika.

Kwoty spłat wierzytelności przekazywane na rzecz Kupującego w ramach cesji nie stanowią przychodów podlegających zryczałtowanemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Polski, w związku z czym Spółka nie jest płatnikiem podatku zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy CIT.

Środki transportu wynajmowane przez spółkę od kontrahentów duńskich uznaje się za "urządzenia przemysłowe" w myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Tym samym spółka jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła od należności z tytułu najmu tych urządzeń.

Podatnik ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, stosując przepisy art. 22 ust. 4-6 CITu. Zasadę "look-through" można stosować dla ustalenia skutków podatkowych dywidend, a zaniechanie pobrania podatku u źródła jest uzasadnione dla funduszy emerytalnych, które są rzeczywistymi właścicielami dywidend oraz spełniają odpowiednie przesłanki konwencyjne.

Weryfikacja statusu rzeczywistego właściciela dywidend jest kluczowa dla zastosowania art. 22 ust. 4-6 CITu oraz międzynarodowych umów podatkowych. Aplikacja zasady "look-through" jest prawidłowa przy określaniu zobowiązań podatkowych rzeczywistego właściciela dywidend.

Spółka dokonując płatności za należności licencyjne do spółki A, stosując certyfikat rezydencji i oświadczenie spółki B, może korzystać z obniżonej stawki podatkowej zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania; spółka B winna być wskazana w informacji IFT-2R jako rzeczywisty beneficjent.