Przekazanie wierzytelności na podstawie umowy datio in solutum, dokonane w celu uregulowania zobowiązań pożyczkowych, skutkuje powstaniem przychodu podatkowego w wysokości spłacanego zobowiązania zgodnie z art. 14a ust. 1 ustawy o CIT. Możliwość rozpoznania kosztu uzyskania przychodu dotyczy wartości nominalnej wierzytelności pożyczkowych oraz wysokości przychodu z wierzytelności prowizyjnych, z wyłączeniem
Umowy pożyczek partycypacyjnych zawierane przez spółkę z inwestorami nie stanowią pożyczki w rozumieniu art. 720 Kodeksu cywilnego, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Charakter umów kwalifikuje je jako wspólne przedsięwzięcia inwestycyjne.
Przeniesienie własności nieruchomości jako forma spłaty długu (datio in solutum) stanowi odpłatne zbycie rodzące obowiązek podatkowy. Zwolnienie z długu jest korzyścią majątkową, a przeznaczenie przychodu na własne cele mieszkaniowe może skutkować zwolnieniem z opodatkowania.
Udzielenie pożyczki pomiędzy podmiotami powiązanymi, opodatkowanymi ryczałtem od dochodów spółek, może być uznane za dochód z tytułu ukrytych zysków, zgodnie z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, prowadząc do konieczności rozpoznania tego dochodu i jego opodatkowania.
Udzielenie pożyczki przez podmiot gospodarczy, nawet gdy nie jest to działalność wpisana w rejestrze spółki, stanowi odpłatne świadczenie usług podlegające VAT, podlegające jednocześnie zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, jeśli podmiot nie zrezygnuje z tego zwolnienia.
Pożyczka udzielona przez podmiot Pożyczkobiorcy, jako zwolniona z VAT usługa finansowa, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC.
Zawarcie umowy pożyczki przez podmiot zarejestrowany jako podatnik VAT, korzystający ze zwolnienia z VAT, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na mocy art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC, o ile czynność ta mieści się w ramach regulacji ustawy o VAT.
Zwrot odsetek oraz innych kosztów kredytu, naliczonych w ramach umowy objętej sankcją kredytu darmowego zgodnie z art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim, skutkuje bieżącą korektą przychodów. Natomiast koszty procesu związane ze sporem o zastosowanie tego artykułu do umowy kredytu nie stanowią kosztów uzyskania przychodu.
Umorzenie przez wspólników długów Spółki w formie pożyczek i odsetek nie stanowi ukrytego zysku ani dochodu z tytułu podzielonego zysku netto, podlegającego opodatkowaniu ryczałtem, co skutkuje jego neutralnością podatkową do momentu dystrybucji zysku.
Udzielenie oprocentowanej pożyczki przez podatnika VAT stanowi usługę opodatkowaną na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, lecz podlegającą zwolnieniu z podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, niezależnie od wpisu tej działalności do KRS.
Podmiot, który reguluje zobowiązanie z tytułu umorzenia udziałów lub pożyczki przez wykonanie świadczenia niepieniężnego, uzyskuje przychód podlegający podatkowi dochodowemu od osób prawnych, zgodnie z art. 14a ust. 1 ustawy o CIT, w wysokości równoważnej zobowiązaniu lub wartości rynkowej świadczenia, jeżeli jest wyższa.
Zbiorczy Certyfikat Rezydencji, wystawiony przez organ podatkowy USA, traktowany jako certyfikat rezydencji w rozumieniu ustawy o PIT i UPO USA, stanowi wystarczającą podstawę do zastosowania zwolnienia z podatku u źródła na zapłacone odsetki z umowy pożyczki zawartej z podmiotem transparentnym podatkowo.
Umowa pożyczki zawarta przez podatnika VAT, korzystająca ze zwolnienia z VAT, jest wyłączona spod opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC.
Udzielanie pożyczek podmiotom powiązanym przez spółkę, mające charakter incydentalny, nie stanowi stałego i koniecznego rozszerzenia działalności gospodarczej, co skutkuje wyłączeniem przychodów z tytułu odsetek z kalkulacji proporcji odliczenia VAT zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy o VAT.
Dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości wraz z prawem do użytkowania miejsca postojowego podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, z wyłączeniem tej części przychodu, która została legalnie wydatkowana na własne cele mieszkaniowe zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT; waloryzacja kosztów nabycia możliwa jest od roku nabycia własności.
Zdarzenie polegające na przekazaniu środków pieniężnych na rachunki techniczne służące wyłącznie do spłaty pożyczek przez pożyczkodawcę, spełnia warunki do zwolnienia z podatku od spadków i darowizn, o ile środki te zostały w sposób udokumentowany przekazane przez darczyńcę na rzecz obdarowanego.
Inwestycja w postaci budowy magazynu energii X, realizowana przez Spółkę, stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ustawy o CIT, przez co koszty finansowania dłużnego nie powinny być uwzględniane przy obliczaniu nadwyżki tych kosztów.
Wynagrodzenie z pożyczki partycypacyjnej wypłacane inwestorom będącymi osobami prawnymi, jako przychód z udziału w zyskach, podlega zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu pobieranemu przez płatnika; zwrot kapitału nie stanowi przychodu i nie jest opodatkowany.
Spółka z o.o., dokonując wypłat z tytułu pożyczek partycypacyjnych, powinna pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od wynagrodzenia zależnego od zysku, a nie od zwracanego kapitału, gdyż wynagrodzenie stanowi przychód z kapitałów pieniężnych, a kapitał nie generuje przychodu (PIT-8AR).
Udzielenie pożyczki pieniężnej przez podatnika VAT stanowi czynność opodatkowaną, ale ze względu na art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, może być zwolnione z opodatkowania, o ile podatnik nie zdecyduje się na opcję opodatkowania.
Czynność udzielenia pożyczki przez spółkę z o.o. udziałowcowi, jako objęta przepisami VAT i zwolniona od tego podatku, jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b ustawy o PCC.
Pożyczka udzielona przez firmę będącą podatnikiem VAT, lecz zwolnioną z tego podatku, jest wyłączona spod opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, skoro ustawa o PCC przewiduje takie wyłączenie przy spełnieniu określonych warunków.
Spłata pożyczek denominowanych w walucie obcej, dokonywana faktycznie w PLN, oraz przewalutowanie na PLN nie skutkują powstaniem różnic kursowych dla celów podatkowych, o ile nie dochodzi do rzeczywistego przepływu środków w walucie obcej.