Osoba rozwiedziona, prowadząca odrębne gospodarstwo domowe i faktycznie wspierająca dziecko studiujące, nieuzyskujące dochodów, może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko, spełniając warunki wskazane w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Osoba pozostająca w związku małżeńskim, którego nie rozwiązano prawomocnym wyrokiem sądowym, nie jest uprawniona do preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dzieci zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ulga na dziecko niepełnosprawne przysługuje za rok 2024, jeśli dziecko ma orzeczenie potwierdzające datowanie niepełnosprawności od urodzenia, mimo wydania orzeczenia w 2025 r.; dochody rodziców nie wykluczają ulgi.

Status podatnika jako osoby samotnie wychowującej dziecko wymaga nie tylko faktycznego wychowywania dzieci bez wsparcia drugiego rodzica, ale także spełnienia formalnych kryteriów ustawowych jak status rozwodnika czy osoby, wobec której orzeczono separację.

Rodzic, który nie spełnia ustawowych przesłanek samotnego wychowywania dziecka, nie jest uprawniony do preferencyjnego rozliczenia podatkowego jako osoba samotnie wychowująca, nawet jeśli brak opieki naprzemiennej, a zobowiązania materialne i wychowawcze nie są podejmowane równocześnie przez oboje rodziców.

Ubezwłasnowolnienie częściowe jednego z małżonków powoduje z mocy prawa ustanie wspólności majątkowej małżeńskiej, co uniemożliwia skorzystanie z prawa do wspólnego opodatkowania dochodów małżonków zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dochód spółki, której jedynym udziałowcem jest kościelna osoba prawna, przeznaczony i wydatkowany na cele kultu religijnego, korzysta ze zwolnienia przedmiotowego z CIT według art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT, bez względu na termin wydatkowania oraz niezależnie od limitu darowizn.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do preferencyjnego rozliczenia jako osobie samotnie wychowującej dziecko, jeśli w roku podatkowym pozostaje w związku małżeńskim bez prawomocnego orzeczenia rozwodu, a małżonek nie został pozbawiony praw rodzicielskich ani nie odbywa kary pozbawienia wolności.

Wydatki na program kafeteryjny mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w zakresie obejmującym pracowników, jednak niestanowiące kosztów podatkowych są wydatki dotyczące współpracowników B2B, które są uznane jako koszty reprezentacyjne, podlegające wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.

Jeżeli sprzedaż udziałów w nieruchomościach podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, transakcja nie jest objęta podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy niektóre części transakcji nie są opodatkowane VAT, wtedy obowiązuje PCC.

Podatnikowi przysługuje prawo do preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko w 2024 r. Zasady te nie znajdą zastosowania w 2025 i 2026 roku z uwagi na podział świadczenia wychowawczego na dzieci między oboje rodziców w ramach opieki naprzemiennej.

Osobie samotnie wychowującej dzieci przysługuje preferencyjne rozliczenie dochodów oraz ulga prorodzinna na dzieci, jeśli faktycznie w ciągu roku podatkowego samotnie ponosi obowiązki wychowawcze, bez rzeczywistego wsparcia drugiego rodzica przebywającego poza domem.

Wydatki ponoszone przez spółkę na benefity przyznawane współpracownikom kwalifikują się jako koszty uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych, o ile istnieje związek przyczynowy z osiąganymi przychodami oraz nie są to wydatki reprezentacyjne.

Wydatki na świadczenia rzeczowe dla współpracowników, mające formę benefitów, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w CIT, o ile istnieje związek przyczynowo-skutkowy z uzyskiwaniem, zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 CIT, oraz świadczenia te nie stanowią kosztów reprezentacji wyłączonych zgodnie z art. 16 ust. 1 CIT.

Sprzedaż niezabudowanej nieruchomości gruntowej przez osoby fizyczne, nieprowadzące działalności gospodarczej, podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie stanowi transakcji objętej uregulowaniami ustawy o podatku od towarów i usług, jako że sprzedający działają w sferze prawa prywatnego, a nie gospodarczego.

Stanowisko uznające, że osoba pozostająca w formalnym związku małżeńskim, niezależnie od faktycznej separacji, nie spełnia wymogów ustawowych dla preferencji podatkowej jako osoba samotnie wychowująca dzieci, o ile nie doszło do rozwodu lub separacji sądowej, jest prawidłowe.

Ulga prorodzinna przysługuje samotnie wychowującej matce pełnoletniego studenta, mimo jego dochodów z nieopodatkowanego żołdu wojskowego, o ile zachowany jest obowiązek alimentacyjny oraz faktyczne wykonywanie władzy rodzicielskiej.

Mężatka nie spełnia warunków do uznania za osobę samotnie wychowującą dziecko, co wyklucza możliwość zastosowania ulgi podatkowej ustalonej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od faktycznego sprawowania opieki nad dzieckiem.

Sprzedaż udziału w nieruchomości wykorzystywanej dla celów zarobkowych stanowi czynność opodatkowaną VAT dokonywaną w ramach działalności gospodarczej, zgodnie z art. 15 ust. 1-2 Ustawy o VAT; Wnioskodawczyni ma obowiązek wystawić fakturę VAT oraz dokonać odpowiedniego zgłoszenia podatkowego.

Osoba rozwiedziona faktycznie i przeważająco sprawująca opiekę wychowawczą nad dzieckiem, która spełnia przesłanki art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym, jest uprawniona do preferencyjnego rozliczenia podatkowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko, niezależnie od utrzymywania kontaktów dziecka z drugim rodzicem.

Podatnicy stosujący procedurę OSS mogą zastąpić paragon fiskalny dowodem zapłaty, rezygnując z kasy rejestrującej, pod warunkiem stosowania faktur z odpowiednią stawką VAT kraju nabywcy w transakcjach B2C na terenie Unii Europejskiej.

Wniesienie przez X aportem do sp. z o.o. dwóch zorganizowanych części przedsiębiorstwa – A i B – stanowi czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, wobec czego spółce nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tego tytułu.

Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków na benefity dla współpracowników jest uzasadnione, gdy benefity te stanowią dodatkowy element wynagrodzenia za usługi i są ujęte w umowach współpracy. "Benefity nieujęte w takich umowach oraz te, które obciążają współpracowników, nie mogą być kosztem podatkowym."