Opłaty marketingowe uiszczane na rzecz Związku, będące odpłatnością za usługi reklamowe i promocyjne, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, jako wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów, pod warunkiem odpowiedniego udokumentowania ich związku z działalnością gospodarczą.
Opłaty za spóźnione anulowanie rezerwacji lub niepojawienie się w hotelu, pobierane przez Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji, nie podlegają opodatkowaniu VAT, gdyż mają charakter odszkodowawczy, a nie wynagrodzeniowy.
Opłata pobierana za niezastosowanie się do zakazu palenia na terenie hotelu stanowi dodatkowe wynagrodzenie związane z usługą noclegową. Z tego względu opłata ta podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako element wynagrodzenia za świadczenie usługi hotelowej, w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
Opłaty marketingowe ponoszone na rzecz Związku pracodawców, będące wynagrodzeniem za usługi promocyjno-marketingowe, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako wydatki poniesione w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.
Opłaty marketingowe ponoszone w związku z usługami marketingowymi świadczonymi przez Związek mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, o ile mają one definitywny i ekwiwalentny charakter, oraz spełniają przesłanki art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, nie będąc zarazem wyłączonymi w art. 23 ust. 1 ustawy jako składki członkowskie.
Gmina, wykonując związane z nią działania publiczne bez zawarcia umów cywilnoprawnych, nie jest uznawana za podatnika VAT w kontekście ustanowienia przez Wojewodę prawa użytkowania wieczystego na rzecz spółki, co skutkuje brakiem opodatkowania tej transakcji VAT.
Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika będącego franczyzobiorcą mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, o ile spełniają przesłanki art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie są składkami członkowskimi, i są należycie udokumentowane jako wydatek wpływający na przychody.
Opłaty marketingowe ponoszone przez wnioskodawczynię związane z umowami na świadczenie usług reklamowych i promocyjnych stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, gdyż nie mają charakteru składki członkowskiej wyłączonej z kosztów uzyskania przychodów. Wymaga to jednak wykazania związku przyczynowego z uzyskaniem przychodów oraz właściwego udokumentowania poniesionych
Opłaty marketingowe ponoszone przez franczyzobiorcę na rzecz organizacji pracodawców mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile spełniają warunki z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, nie są składkami członkowskimi oraz istnieje związek przyczynowy między poniesieniem wydatków a przychodami podatkowymi.
Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika w ramach współpracy z organizacją pracodawców, ukierunkowane na promocję i zwiększenie przychodów z działalności franczyzowej, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, o ile spełniają przesłanki art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, są właściwie udokumentowane oraz nie znajdują się w katalogu wyłączeń art. 23.
Opłaty marketingowe, ponoszone na podstawie Kontraktu ze Związkiem przez franczyzobiorcę restauracji, mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, jeśli są poniesione w celu promocji działalności i są właściwie udokumentowane.
Opłaty marketingowe ponoszone przez spółkę z tytułu usług świadczonych przez organizację pracodawców nie stanowią składki członkowskiej i mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów, o ile wykazano ich związek z działalnością gospodarczą oraz wpływ na zwiększenie przychodów, co zostało potwierdzone przez organ podatkowy.
Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem uwzględnienia ich związku przyczynowego z działalnością, zapewnienia właściwego udokumentowania oraz braku przeciwwskazań wymienionych w art. 23 ustawy o PIT.
Opłaty ponoszone przez bank z tytułu Zaangażowania Partnerskiego i uczestnictwa w Wydarzeniu Głównym nie stanowią kosztów reprezentacji i mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jako że spełniają przesłanki celowości i funkcjonalności w kontekście działalności gospodarczej banku.
Zapłacone przez podatnika zaległe składki ZUS finansowane przez pracodawcę oraz opłata prolongacyjna wynikająca z układu ratalnego mogą stanowić koszty uzyskania przychodów stosownie do art. 15 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, z uwagi na ich związek z zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.
Napoje roślinne zawierające wyłącznie naturalne cukry nie podlegają opłacie cukrowej; mieszanki z napojami o naturalnych cukrach, a także produkty z dodanym disacharydem, podlegają tej opłacie.
Opłatę marketingową uiszczaną przez przedsiębiorcę na rzecz organizacji wykazującej działalność gospodarczą uznaje się za koszt uzyskania przychodów, jeśli opłata ta jest ponoszona definitywnie, została właściwie udokumentowana i nie stanowi składki członkowskiej, a ma na celu zwiększenie przychodów przedsiębiorcy.
Opłaty marketingowe, jako wynagrodzenie za usługi reklamowe świadczone na rzecz podatnika, które nie są składkami członkowskimi, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile spełniają wszystkie obowiązki dokumentacyjne oraz wykazują związek przyczynowy z działalnością podatnika i jego przychodami.
Opłaty marketingowe, jako wydatki ponoszone w celu zwiększenia przychodów poprzez promocję i reklamę, kwalifikują się do uznania za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem ich definitywności, właściwego udokumentowania oraz istnienia związku przyczynowego z przychodami podatnika.
Podatek cukrowy nalicza się na podstawie całkowitej zawartości cukrów w napoju, niezależnie od ich naturalnego pochodzenia. Dodane cukry oraz naturalnie występujące cukry w napojach nie spełniających kryteriów wyłączenia są łączone do obliczenia całkowitej opłaty według ustawy o zdrowiu publicznym.
Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika w związku z promocją i reklamą prowadzonej działalności, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, pod warunkiem spełnienia przesłanek definitywności, związku z działalnością oraz właściwej dokumentacji.
Opłaty marketingowe ponoszone przez spółkę franczyzową w zamian za usługi marketingowe związków pracodawców mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem ich właściwego udokumentowania i wykazania związku przyczynowego z przychodami.
Opłaty eksploatacyjne i za media przed nabyciem lokalu podlegają opodatkowaniu VAT, z wyjątkiem opłat za media dla lokali mieszkalnych wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkaniowe, które są zwolnione z VAT zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia o zwolnieniach z VAT, także gdy są udostępniane osobom trzecim.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, wydatki poniesione przez podatnika w związku z opłatami marketingowymi mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jeśli są definitywne, właściwie udokumentowane oraz pozostają w związku z działalnością gospodarczą podatnika, przyczyniając się do wzrostu jego przychodów.