Podatnik, który w trakcie roku podatkowego zmienia miejsce zamieszkania, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu do momentu powrotu, a następnie nieograniczonemu po powrocie. Dochody z najmu i pracy na terytorium Polski pozostają opodatkowane w Polsce, natomiast zyski z kapitałów mogą być opodatkowane wyłącznie w państwie rezydencji, zgodnie z umowami międzynarodowymi.

Osoba, która nie przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku i nie ma tam swojego centrum interesów osobistych lub gospodarczych, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Podatnik, który nie spełnia warunków posiadania ośrodka interesów życiowych w Polsce ani nie przebywa tam ponad 183 dni rocznie, nie ma miejsca zamieszkania do celów podatkowych w Polsce i podlega jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

osoba fizyczna przeprowadzając się na stałe do Kataru, z przeniesieniem centrum interesów osobistych i ekonomicznych, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, a nieograniczone opodatkowanie od dochodów zagranicznych nie znajduje zastosowania.

Dochody marynarza obywatela Ukrainy z pracy na statku pod banderą UE, w kontekście braku rezydencji podatkowej w Polsce, są opodatkowane wyłącznie w państwie faktycznego zarządu przedsiębiorstwa, zgodnie z Konwencją o unikaniu podwójnego opodatkowania, przy ograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce.

Osoba, która przeniosła swoje centrum interesów życiowych do Wielkiej Brytanii, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Dochody z pracy i emerytury osoby pobierane w Wielkiej Brytanii są opodatkowane jedynie w Wielkiej Brytanii, co wyklucza konieczność ich zgłaszania w polskich zeznaniach podatkowych.

Osoba fizyczna, która przenosi centrum interesów życiowych do Malezji i uzyskuje status podatkowy rezydenta Malezji po 183 dniach pobytu, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 2a ustawy PIT, gdy spełnia kryteria ustalone w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania i krajowych regulacjach podatkowych.

Wnioskodawczyni, na podstawie art. 3 ust. 1a i 3 ust. 2a ustawy o PIT, po wyjeździe do USA i przeniesieniu centrum interesów, nie będzie posiadała w Polsce miejsca zamieszkania, co implikuje opodatkowanie wyłącznie dochodów uzyskanych w Polsce.

Dla niepobierania podatku u źródła od wynagrodzeń dla artystów z Francji i Belgii wystarczające są certyfikaty rezydencji i oświadczenia o wymianie kulturalnej. Natomiast dla artystów z Włoch i Hiszpanii konieczne jest uzyskane zaświadczenie urzędowe potwierdzające międzynarodowe uzgodnienie wymiany kulturalnej.

Podatnik, przenosząc stałe miejsce zamieszkania do Zjednoczonych Emiratów Arabskich i nie posiadając w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych ani nie przebywając tam dłużej niż 183 dni rocznie, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT.

Osoba fizyczna, która przeprowadziła się do Norwegii i miała tam ośrodek interesów życiowych od 1 stycznia 2025 r. do 5 września 2025 r., podlega w tym okresie w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik, którego centrum interesów znajduje się poza Polską, podlega w kraju ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, obejmującemu wyłącznie dochody uzyskane na terytorium Polski.

Dochód uzyskany z tytułu sprzedaży nieruchomości w Wielkiej Brytanii przez osoby, które przed przeniesieniem rezydencji podatkowej do Polski pozostawały podatkowymi rezydentami Wielkiej Brytanii, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce, o ile nie było dochodu położonego w obrębie polskiej jurysdykcji podatkowej.

Oddział holenderskiej spółki w Polsce, wykonujący działania pomocnicze i administracyjne, nie stanowi zagranicznego zakładu podatkowego w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wobec czego nie podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania na Cypr oraz zlokalizował tam centrum interesów osobistych i gospodarczych, nie będzie podlegać w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, gdyż nie spełnia kryteriów określonych w art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z rezydencją podatkową.

Podatnikowi, który spełnia warunki przeniesienia rezydencji podatkowej na terytorium RP po 2021 r. i dokumentuje pobyt zagraniczny, przysługuje ulga na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f. Odliczenie może być stosowane od początku roku przeprowadzki lub następnego, w czterech kolejnych latach podatkowych.

Od 2025 r. wnioskodawca nie posiada rezydencji podatkowej w Polsce na mocy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Centrum jego interesów życiowych znajduje się w USA, co skutkuje uznaniem go za podlegającego jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Osoba fizyczna, która nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych ani nie przebywa tam dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, nie jest uznawana za rezydenta podatkowego Polski i podlega w kraju jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Osoba fizyczna nie posiadająca centrum interesów osobistych ani gospodarczych w Polsce i przebywająca w Polsce krócej niż 183 dni w roku podlega jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (art. 3 ust. 2a ustawy o PIT), jeżeli spełnia te warunki od momentu wyprowadzki do ZEA.

Wnioskodawca i jego małżonka od 1 września 2025 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu z uwagi na przeniesienie centrum interesów do Polski, a przed tą datą podlegali jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Podatnik, który nie ustanowił polskiego centrum interesów życiowych ani nie przebywał w Polsce przez ponad 183 dni w roku podatkowym, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Tym samym dochody osiągnięte poza Polską w omawianym okresie nie podlegają polskiemu opodatkowaniu.

Osoba fizyczna, która od listopada 2025 r. przeniosła swoje centrum interesów życiowych do Bułgarii, nie posiada miejsca zamieszkania w Polsce i podlega jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce od dochodów osiąganych na terytorium Polski.

Osoba fizyczna, która po opuszczeniu Polski nie posiada centrum interesów życiowych w Polsce ani nie przebywa tam przez więcej niż 183 dni w roku podatkowym, nie ma miejsca zamieszkania na jej terytorium w rozumieniu ustawy PIT. W konsekwencji, podlega od tego momentu ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.