Czynność dostawy energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta w instalacji fotowoltaicznej podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów, z obowiązkiem dokumentacji fakturowej, gdzie obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury lub upływu terminu na jej wystawienie.

Majątek Zakładu XXXX w formie wkładu do spółki SPV nie spełnia warunków uznania za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, wobec czego jego wniesienie nie podlega zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy tej samej, lecz podlega opodatkowaniu VAT.

Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w zakresie, w jakim wydatki poniesione na instalacje fotowoltaiczne służą opodatkowanej działalności gospodarczej, natomiast wydatki niezwiązane z opodatkowaną działalnością gospodarczą, takie jak pozostałe koszty termomodernizacji, nie uprawniają do odliczenia.

Czynsz inicjalny, jako koszt pośredni, winien być rozliczany jednorazowo w momencie jego poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, natomiast czynsz dzierżawny stanowi koszt potrącalny na bieżąco jako koszt ogólnego działania zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Miasto jako prosument energii odnawialnej, będące czynnym podatnikiem VAT, jest uprawnione do proporcjonalnego odliczenia VAT związanego z instalacjami fotowoltaicznymi, o ile wydatki związane z inwestycją pozostają w związku z działalnością gospodarczą, stanowiącego podstawę do obniżenia podatku należnego, jednak bez prawa do odliczenia VAT dla części wydatków niezwiązanych z opodatkowaną działalnością

Powiatowi (...) nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od poniesionych kosztów związanych z realizacją zadania pn. „...”, gdyż efekty projektu nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych, lecz do celów innych niż działalność gospodarcza. Organ potwierdził brak związku zakupów z czynnościami opodatkowanymi.

Miasto X nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z działalnością statutową Domu Dziecka, gdyż nie wykorzystuje tych zakupów do czynności opodatkowanych. Wydatki na instalację fotowoltaiczną należy alokować proporcjonalnie do ich wykorzystania w działalności opodatkowanej i poza nią.

Gminie jako organowi władzy publicznej przysługuje częściowe prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wyłącznie w odniesieniu do wydatków związanych z opodatkowaną dostawą energii elektrycznej. W odniesieniu do pozostałych wydatków inwestycyjnych nie przysługuje prawo do odliczenia VAT w związku z ich związkiem z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu.

Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków na inwestycje związane z zakupem i montażem instalacji fotowoltaicznych, pod warunkiem wyboru odpowiedniej proporcji wykorzystania do działalności opodatkowanej, mimo że prewspółczynnik jest mniejszy niż 2%.

Podatnik, będący współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego, w przypadku zrealizowania odrębnego przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, może skorzystać z ulgi podatkowej na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej, pod warunkiem spełnienia limitu wydatków odliczenia oraz posiadania faktur VAT dokumentujących te wydatki, zgodnie z art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Prawo do ulgi termomodernizacyjnej przysługuje jedynie właścicielowi budynku mieszkalnego jednorodzinnego, który jest faktycznie zasiedlony i stanowi integralną całość, nie zaś na etapie jego budowy. Wydatki związane z instalacją fotowoltaiczną w nowo budowanym obiekcie nie kwalifikują się do ulgi, gdy budynek nie był jeszcze użytkowany.

Ulga termomodernizacyjna obejmuje jedynie wydatki na instalacje na budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, a nie gospodarczych. Skutek wykonania instalacji na budynku gospodarczym wyłącza możliwość pełnego odliczenia, ograniczając je do części przypadającej na budynek mieszkalny.

Magazyn energii, jako element osprzętu ogniwa fotowoltaicznego, kwalifikuje się do odliczenia w ramach ulgi termomodernizacyjnej, jeżeli pozostaje nieodłącznym elementem instalacji termomodernizacyjnej, wspomagając zmniejszenie zużycia energii w budynku mieszkalnym.

Podatnik ma prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków na termomodernizację budynku mieszkalnego jednorodzinnego, z zastrzeżeniem limitu ulgi wynoszącego 53 000 zł. W przypadku późniejszego uzyskania zwrotu wydatków, należy je doliczyć do dochodu podatnika.

Wydatki na konstrukcję wsporczą pod instalację fotowoltaiczną, poniesione z własnych środków i niepokryte z dofinansowania, mogą być odliczone od podstawy podatku w ramach ulgi termomodernizacyjnej, o ile są związane z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych właściciela jednorodzinnego budynku mieszkalnego.

Podatnik może dokonać odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych na inwestycję w instalacje fotowoltaiczne, z zastrzeżeniem, iż proporcja czynności opodatkowanych nie przekracza 2%, a decyzję o odliczeniu pozostawia się wyborowi podatnika.

Wydatki poniesione na nowe przedsięwzięcie termomodernizacyjne, jakim jest druga niezależna instalacja fotowoltaiczna, w budynku, którego podatnik jest współwłaścicielem, mogą być odliczone od dochodu w ramach ulgi termomodernizacyjnej, pod warunkiem spełnienia wymogów określonych w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z montażem instalacji fotowoltaicznej, o ile wydatki te są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a w przypadku braku jednoznacznego przyporządkowania zasadne jest stosowanie proporcji kwalifikującej czynności do celów działalności gospodarczej.