Odpisy amortyzacyjne od części budynku sklasyfikowanego jako mieszkalny, nawet jeśli wykorzystywanej w działalności gospodarczej, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16c pkt 2a ustawy o CIT.
Jednorazowa amortyzacja środków trwałych, nabytych w ramach pomocy de minimis, możliwa jest w stosunku do środków finansowanych pożyczką stanowiącą również pomoc de minimis, o ile nie dochodzi do podwójnego rozliczenia tej samej formy pomocy.
Odpisy amortyzacyjne od sprzętu przekazywanego klientom w ramach umów nie stanowią nieodpłatnego udostępnienia środków trwałych w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c ustawy o CIT i mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, gdyż wspierają osiąganie i zabezpieczanie przychodów Spółki.
Na podmiot zobowiązany do rozpoznania przychodów podatkowych wskazuje data powstania przychodu i sukcesja praw podatkowych, przy czym spółka dzielona rozpoznaje przychody powstałe przed Dniem Wydzielenia, a spółka przejmująca - powstałe po tej dacie, zgodnie z art. 93c Ordynacji podatkowej.
Otrzymany zwrot wydatków na halę produkcyjną stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, albowiem nie jest tożsamy ze 'zwróconym wydatkiem'. Dofinansowanie nie wyklucza uznania odpisów amortyzacyjnych za koszty uzyskania przychodów w całości, co eliminuje potrzebę ich korekty.
Stosując art. 16g ust. 10 ustawy o CIT, gdy wartość firmy jest ujemna, podział wartości początkowej nabytych środków trwałych musi uwzględniać ich proporcje względem wartości rynkowej, nie dopuszczając swobodnych modyfikacji opartych na ekonomicznych uzasadnieniach poza zdefiniowanym zakresem tej normy prawnej.
Składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz pełne odpisy amortyzacyjne z tytułu działalności badawczo-rozwojowej nie mogą w pełni stanowić kosztów kwalifikowanych w PIT. Koszty kwalifikowane ograniczają się do wyżej wymienionych pozycji pod warunkiem ich powiązania z działalnością B+R.
Działalność Spółki w zakresie tworzenia i rozwijania autorskiej aplikacji stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, a ponoszone w związku z tym koszty wynagrodzeń, materiałów i odpisów amortyzacyjnych stanowią koszty kwalifikowane do ulgi B+R.
Kamper, pomimo jego rejestracji jako pojazd specjalny, nie spełnia wszystkich warunków do wyłączenia z definicji samochodów osobowych, a więc limit 150 000 zł na odpisy amortyzacyjne ma zastosowanie.
Działalność badawczo-rozwojowa polegająca na tworzeniu innowacyjnych receptur paszowych oraz ulepszeń technologicznych w procesie produkcji, prowadzona systematycznie w ramach projektów, kwalifikuje się jako działalność B+R uprawniająca do ulgi podatkowej, o ile wydatki związane z taką działalnością są faktycznie poniesione i odpowiednio wyodrębnione w ewidencji księgowej.
Maszyny spełniają definicję robotów przemysłowych z art. 38eb ust. 3 CIT, lecz ulga na robotyzację dotyczy odpisów w latach 2022-2026, nie obejmując dalszego okresu.
Czynsz dzierżawny, jako koszt wytworzenia środka trwałego do przekazania go do użytkowania, zwiększa jego wartość początkową w świetle art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, natomiast podatki od nieruchomości i rolny związane z inwestycją mogą być bezpośrednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Dla spółek nieruchomościowych, które nie dokonują odpisów amortyzacyjnych na podstawie przepisów o rachunkowości, odpisy podatkowe nie mogą być uznawane za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT obowiązującym od 1 stycznia 2022 roku.
W przypadku spółek nieruchomościowych, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych zaliczonych do grupy 1 KŚT są ograniczone do wysokości odpisów dokonanych zgodnie z przepisami rachunkowymi. Jeśli brak jest odpisów bilansowych, spółka nie może uznać odpisów podatkowych za koszty uzyskania przychodu.
Koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację, których odliczenie dopuszcza art. 38eb ustawy o CIT, są odpisami amortyzacyjnymi od wartości początkowej robota przemysłowego, a nie jednorazowymi odliczeniami kosztów nabycia. Odliczenie nie może wykraczać poza ramy przewidziane w przepisach dla kosztów uzyskania przychodów obejmujących odpisy amortyzacyjne.
Działalność Spółki prowadzona w ramach realizacji projektów badawczo-rozwojowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, co uprawnia do ulgi, a koszty wynagrodzeń oraz opłat licencyjnych mogą być uznane za koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu.
Działalność obejmująca projektowanie, rozwój i optymalizację nowych technologii i produktów przez Spółkę stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, co umożliwia skorzystanie z ulgi podatkowej na działalność badawczo-rozwojową zgodnie z art. 18d tej ustawy.
Działalność prowadząca do tworzenia nowych produktów i ulepszeń stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 CIT. Poniesione przez Spółkę koszty pracownicze oraz amortyzacyjne związane z tą działalnością kwalifikują się jako koszty kwalifikowane do odliczenia od podstawy opodatkowania.
Spółka, realizując twórczą i systematyczną działalność badawczo-rozwojową, spełnia kryteria art. 4a pkt 26-28 oraz art. 18d Ustawy o CIT, co uprawnia ją do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej, uwzględniając ponoszone koszty jako kwalifikowane. Działalność obejmuje prace badawczo-rozwojowe niezmienne i nieprzewidywalne oraz daje możliwość odliczenia kosztów, bez zwrotu środków w innej formie, zgodnie
Wydatki na nabycie i eksploatację jachtu żaglowego jako koszty reprezentacyjne, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy CIT, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.
Po 2022 roku lokale mieszkalne używane w działalności gospodarczej nie podlegają amortyzacji jako koszty uzyskania przychodu, zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co obejmuje również lokale niewykorzystywane w najmie lub dzierżawie.
Wydatki poniesione do dnia oddania środka trwałego do użytkowania, ściśle powiązane z konkretnym przedsięwzięciem inwestycyjnym, powiększają jego wartość początkową i stanowią podstawę do odpisów amortyzacyjnych jako kosztów uzyskania przychodów.
Osobom prawnym, które klasyfikują nieruchomości jako inwestycje w bilansie, nie przysługuje prawo do zaliczenia odpisów amortyzacyjnych tych nieruchomości jako kosztów uzyskania przychodów, jeśli spełniają definicję spółki nieruchomościowej. Wnioskodawca, nie dokonując odpisów rachunkowych, nie może uznać ich za koszt podatkowy zgodnie z art. 15 ust. 6 CIT.
Spółka nieruchomościowa, dla której nieruchomość traktowana jest jako inwestycja bilansowa i nie są od niej dokonywane odpisy amortyzacyjne obciążające wynik finansowy, jest uprawniona do zaliczenia podatkowych odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej nieruchomości do kosztów uzyskania przychodów, mimo ograniczeń z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT.