Po upływie 31 grudnia 2022 r. podatnik CIT nie jest uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych, także nabytych lub wytworzonych przed 1 stycznia 2022 r. i wcześniej wprowadzonych do ewidencji środków trwałych, ponieważ art. 71 ust. 2 ustawy Polski Ład ustanawiał czasowo ograniczony wyjątek od zakazu wynikającego z art. 16c pkt 2a ustawy o

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik CIT nie jest uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od lokalu mieszkalnego nabytego i wprowadzonego do ewidencji środków trwałych przed 1 stycznia 2022 r., gdyż art. 71 ust. 2 ustawy Polski Ład przewidywał jedynie czasowe odstępstwo od zakazu amortyzacji ustanowionego w art. 16c pkt 2a ustawy CIT.

Zespół pracowników, ich kompetencji i relacji biznesowych, zobowiązań, dokumentacji pracowniczej oraz ograniczonych składników rzeczowych nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa, jeżeli jego nabywca musi zaangażować dodatkowe aktywa i procesy niezbędne do kontynuowania działalności. W konsekwencji dodatnia wartość firmy powstała przy nabyciu takiego zbioru składników nie podlega amortyzacji

Podatnicy mogą modyfikować stawki amortyzacyjne dla środków trwałych poza granicami obecnego roku podatkowego, dokonując zarówno obniżek, jak i przywróceń do stawek z wykazu, wstecz za lata podatkowe, które nie uległy przedawnieniu. Prawo to nie jest ograniczone do roku bieżącego i uwzględnia zarówno zmiany na przyszłość, jak i retrospektywnie.

Opłaty ponoszone przez korzystającego na podstawie umowy leasingu operacyjnego robota przemysłowego nie są kosztami uzyskania przychodów poniesionymi na robotyzację w rozumieniu art. 52jb ust. 2 pkt 4 ustawy o PIT. Przepis ten dotyczy wyłącznie leasingu finansowego, o którym mowa w art. 23f ustawy, wobec czego podatnik nie może odliczyć takich opłat w ramach ulgi ani skorygować zeznań za lata ich poniesienia

Na podstawie art. 16c pkt 2a i art. 71 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do kontynuowania od 1 stycznia 2023 r. amortyzacji budynków mieszkalnych wprowadzonych do ewidencji środków trwałych przed 1 stycznia 2022 r. i zaliczania ich do kosztów uzyskania przychodów.

Wyłączenie kosztowego charakteru odpisów amortyzacyjnych, określone w art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a tiret trzecie ustawy o PIT, dotyczy składników majątku nabytych w drodze darowizny korzystającej ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn, nie zaś darowizn niepodlegających opodatkowaniu z powodu nieprzekroczenia kwoty wolnej z art. 9 ust. 1 tej ustawy. Odpisy od takich składników mogą być kosztami

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik nie może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od budynków i lokali mieszkalnych wykorzystywanych w działalności gospodarczej, również wtedy, gdy zostały one nabyte, wprowadzone do ewidencji i amortyzowane przed 1 stycznia 2022 r. Art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustanawiał bowiem czasowo ograniczone odstępstwo, obowiązujące wyłącznie do

Odpisy amortyzacyjne dokonywane od kosztów prac rozwojowych, w części odpowiadającej koszom pracowniczym, mogą korzystać z limitu 200% w ramach Ulgi B+R; pozostałe koszty kwalifikowane podlegają limitowi 100% niezależnie od sposobu rozliczenia podatkowego.

Wynagrodzenie zasądzone na rzecz wykonawcy, zapłacone w wykonaniu prawomocnego wyroku sądu, winno zostać uznane przez spółkę za koszt uzyskania przychodów poprzez odpowiednią korektę wartości początkowej środków trwałych oraz skumulowaną korektę dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych, bez odniesienia do błędów rachunkowych.

Od 1 stycznia 2023 r. nie jest możliwe zaliczanie odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych, nabytych przed zmianą przepisów, do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik nie ma prawa kontynuować amortyzacji lokali mieszkalnych nabytych przed 1 stycznia 2022 r. oraz zaliczać odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów po 31 grudnia 2022 r., zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy o PIT i art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej.

Maszyna A po integracji z infrastrukturą produkcyjną spełnia definicję robota przemysłowego w art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT, co umożliwia skorzystanie z ulgi na robotyzację. Natomiast maszyna B, z uwagi na brak wielozadaniowości i pełne zregenerowanie, nie spełnia tej definicji. Jednorazowe odliczenie kosztów nabycia A od podstawy opodatkowania jest niedopuszczalne.

Podatnik będący małym przedsiębiorcą, wytwarzając budynek niemieszkalny na obszarze powiatu o średniej stopie bezrobocia przekraczającej 120% krajowej, jest uprawniony do ustalenia indywidualnej stawki amortyzacji oraz skrócenia okresu amortyzacji do 10 lat, zgodnie z art. 22j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Automaty zwrotne kwalifikują się do stosowania stawki amortyzacyjnej 20% jako urządzenia rejestrujące operacje finansowe oraz do podwyższonej stawki 40% z tytułu szybkiego postępu technicznego, zgodnie z art. 16i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wydatki poniesione na nabycie zintegrowanego systemu automatycznego magazynowania oraz wycinarek laserowych stanowią koszty kwalifikowane do ulgi na robotyzację zgodnie z art. 38eb ustawy o CIT, gdzie system magazynowania stanowi robota przemysłowego, a wycinarki są maszynami funkcjonalnie z tym robotem związanymi.

W momencie sprzedaży nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych, pełna wartość niezamortyzowana stanowi koszt uzyskania przychodu, niezależnie od części sfinansowanej dotacją. Nierozliczona wartość dotacji, wyksięgowana w związku ze sprzedażą, nie stanowi podatkowego przychodu do opodatkowania CIT.

Odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych nabytych w ramach robotyzacji, ale dokonane po 2026 roku, nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu odliczanych w ramach ulgi na robotyzację na mocy art. 38eb ustawy o CIT, ze względu na ich czasowy charakter ograniczony do 2026 roku.

Przy ustalaniu wskaźnika dochodowości na potrzeby art. 24ca ustawy o CIT możliwe jest wyłączenie kosztów amortyzacji środków trwałych będących własnością podatnika oraz wykorzystywanych na podstawie leasingu finansowego, co skutkuje wyłączeniem z opodatkowania podatkiem minimalnym zgodnie z art. 24ca ust. 14 pkt 9 tej ustawy.

Odpisy amortyzacyjne od autorskich praw majątkowych do modułów, komponentów i bibliotek oprogramowania, nabywanych i wykorzystywanych przez spółkę w działalności badawczo-rozwojowej, mogą być zaliczone do kosztów kwalifikowanych ulgi B+R, jeżeli są udokumentowane, jednoznacznie wyodrębnione jako WNiP i rzeczywiście wykorzystywane w działalności B+R.

Podatnik będący mikroprzedsiębiorcą, realizujący inwestycję na obszarze gminy w powiecie o bezrobociu przekraczającym 120% krajowej stopy, ma prawo do ustalenia dziesięcioletniego okresu amortyzacji dla środka trwałego zgodnie z art. 22j ust. 8 pkt 1 ustawy PIT; brak możliwości ustalenia pięcioletniego okresu z powodu nieprzekroczenia 170%.

Kosztem uzyskania przychodów mogą być jedynie te wydatki związane z nieruchomościami, które są przeznaczone na cele operacyjne i nie mają charakteru mieszkalnego, spełniające warunki art. 15 i 16a ustawy o CIT. Mieszkalne wydatki, nawet używane służbowo, nie podlegają amortyzacji zgodnie z art. 16c pkt 2a tej ustawy.

Niepodjęcie obniżenia wartości początkowej środka trwałego nabytego w aportem przez pomniejszenie o wartość dokonanych wcześniej nakładów, uznaje się za prawidłowe, przy jednoczesnym uznaniu niezamortyzowanej wartości inwestycji w obcym środku za koszt uzyskania przychodów w momencie likwidacji księgowej, niezwiązanej ze zmianą działalności, lecz wynikającej z konfuzji (art. 15 ust. 1 i art. 16 ust

Dodatkowe wynagrodzenie zapłacone kontrahentom za prace dodatkowe związane z realizacją umowy powinno być zaliczone do wartości początkowej środków trwałych i wpływać na amortyzację podatkową, nie mając charakteru odszkodowawczego.