Podatnik posiadający ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, w przypadku dochodów z umowy zlecenia zawartej z polskim zleceniodawcą i wykonywanej głównie za granicą, podlega opodatkowaniu w Polsce, chyba że dostarczy certyfikat rezydencji potwierdzający miejsce zamieszkania podatkowego poza Polską. Brak takiego certyfikatu skutkuje obowiązkiem pobrania podatku dochodowego w formie ryczałtu.

Obowiązek wystawienia faktury korygującej zwiększającej podstawę opodatkowania oraz podatek VAT powstaje w rozliczeniu za okres, w którym uprawomocniła się ugoda sądowa kończąca spór dotyczący wynagrodzenia za roboty dodatkowe. (art. 29a ust. 17 ustawy o VAT).

Obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia usług najmu maszyn powstaje z chwilą wystawienia faktury za każdy miesiąc osobno, zgodnie z ustalonymi terminami rozliczeniowymi. W przypadku błędnego wystawienia faktur, konieczne jest dokonanie korekty dokumentującej prawidłową wartość czynszu za poszczególne miesiące.

Nabywca usług zagranicznych, będący czynnym podatnikiem VAT, jest obowiązany do skorygowania rozliczeń importu usług przez wykazanie podatku należnego i naliczonego za okres powstania obowiązku podatkowego, niezależnie od posiadania numeru VAT UE w chwili zakupu tych usług, pod warunkiem wykorzystywania ich do czynności opodatkowanych.

Podatnik, który ponownie przenosi miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może korzystać z tzw. „ulgi na powrót”, nawet jeśli chwilowo przebywał w Polsce, o ile jego centrum interesów pozostawało za granicą.

Zwolnienie podatkowe, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, przysługuje wyłącznie podatnikom, którzy przenieśli miejsce zamieszkania do RP po 31 grudnia 2021 r. Przeniesienie przed tą datą wyklucza prawo do ulgi na powrót.

Osoba fizyczna, która przeniosła miejsce zamieszkania do Rzeczypospolitej Polskiej przed 1 stycznia 2022 r., nie jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Obowiązek podatkowy w VAT dla usług reklamowych rozliczanych w modelu okresowym powstaje z upływem ustalonego okresu rozliczeniowego, zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy o VAT, a faktury mogą być wystawiane po zakończeniu tego okresu lub wcześniej bez ograniczeń czasowych, jeśli zawierają informacje o okresie rozliczeniowym.

Osoba fizyczna, która posiada "centrum interesów życiowych" w Holandii, nie podlega polskiemu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, nawet gdyby przebywała w Polsce krótko. Dochody z działalności w Holandii nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.

Podstawę opodatkowania dostaw towarów stanowi cena jednostkowa części kotłów wskazana w umowie, a momentem powstania obowiązku podatkowego jest chwila dokonania dostawy. Faktury powinny obejmować wyłącznie dostawy opodatkowane na terytorium Polski, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Osoba fizyczna, która przeniosła centrum interesów życiowych do Stanów Zjednoczonych, nie zmienia rezydencji podatkowej w Polsce na podstawie tymczasowego pobytu małżonka w Polsce, zachowując status nierezydenta podatkowego, jeśli sam przebywa powyżej 183 dni za granicą.

Świadczenia uzyskiwane przez pracowników z tytułu umowy instrumentu finansowego opartego na wskaźnikach finansowych, niewykazujące cech typowych dla pochodnych instrumentów finansowych, podlegają kwalifikacji jako przychód ze stosunku pracy, nakładając obowiązki płatnika na podmiot je wypłacający.

W przypadku nietransakcyjnego przemieszczenia własnych towarów między państwami UE, obowiązek podatkowy w VAT powstaje: dla WDT z dniem fakturowania, najpóźniej 15 dni po miesiącu wysyłki, a dla WNT 15 dni po zakończeniu transportu, chyba że wcześniej wystawiono fakturę.

Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu usług świadczonych na podstawie umowy wzajemnej określa się na dzień zakończenia obowiązywania umowy, a nie zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy o VAT. Partnerowi przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego, o ile usługi są związane z działalnością opodatkowaną.

Osoba fizyczna przebywająca przez większą część roku podatkowego 2025 w Norwegii, z głównym źródłem dochodu tamże, posiadająca powiązania osobiste i gospodarcze w obu krajach, nie spełnia warunków do posiadania miejsca zamieszkania w Polsce, w myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i podlega jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Organ podatkowy stwierdził, że podatnik do 15 lipca 2025 r. podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, gdyż posiadał tam centrum interesów życiowych. Dopiero po przenosinach najbliższej rodziny do USA od 16 lipca 2025 r. spełnił warunki ograniczonego obowiązku podatkowego na terytorium Polski, zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT.

Darowizna środków pieniężnych przez obywatela obcego państwa na rzecz rezydenta podatkowego Polski, przy braku stałego miejsca pobytu w Polsce, nie jest obciążona podatkiem od spadków i darowizn, lecz stanowi przychód z innych źródeł opodatkowany na zasadach ogólnych PIT.

Obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów powstaje z chwilą wystawienia faktury, a nie z momentem przekazania towarów przewoźnikowi, przy czym faktura musi być wystawiona przed 15. dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy. Wcześniejsze wystawienie faktury skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego i zobowiązaniem do rozliczenia transakcji podatkowo.

Wynagrodzenie członka zarządu będącego polskim rezydentem podatkowym, uzyskiwane ze spółki z siedzibą na Białorusi, podlega opodatkowaniu w Polsce z możliwością zastosowania zwolnienia z progresją. Dochody te, choć opodatkowane na Białorusi zgodnie z Umową, wpływają na ustalenie stopy procentowej podatku dochodowego w Polsce.

Skutki podatkowe unieważnionej umowy kredytu hipotecznego powstają wyłącznie w momencie faktycznego rozliczenia z bankiem. Zwroty otrzymane na mocy prawomocnych wyroków sądów nie stanowią przychodu podatkowego, a odsetki naliczone od nieterminowych zwrotów mogą podlegać zwolnieniu z opodatkowania.

Podatnikowi, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski w 2025 roku, przysługuje ulga podatkowa na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT. Zwolnienie to może być stosowane od początku roku, w którym stał się nieograniczonym rezydentem podatkowym w Polsce.

Osoba fizyczna niezamieszkująca w Polsce, która uzyskuje dochody z nieruchomości położonej na Białorusi, nie posiada obowiązku podatkowego w Polsce w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, niezależnie od przemieszczenia uzyskanych środków do Polski, jeśli brak jest innych przesłanek wskazujących na osiągnięcie przychodu podatkowego na terenie Polski.

Nadwyżka środków odzyskanych przez kredytobiorcę z tytułu ugody nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym dla osób fizycznych. Wypłata kwoty ma charakter zwrotu nienależnych świadczeń, a nie przysporzeń majątkowych.

Wsparcie finansowe przyznane duchownemu z tytułu zwrotu kosztów związanych z wykonywaniem obowiązków duszpasterskich, mimo że nie jest wynagrodzeniem, stanowi przychód z innych źródeł i podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych.